« « سینمافریک با افتخار تقدیم می کند » » [ CinemaFreak.Net ]
‫« ویچر » ‫« فصل چهارم » ‫« قسمت پنج: لذت آشپزی »
‫کیر توش.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت سینمافریک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak
‫« زیرنویس از کسرا »
‫- چرا بیداری؟ ‫- همینجوریش کلی وقت تلف کردیم.
‫اگه بخوایم عروسی امهیر و سیری رو بهم بزنیم، ‫لازمه از این رودخونه رد بشیم.
‫چیزی که لازمه، استراحته.
‫بزور ازونجا زنده در اومدیم.
‫کله یسکیر... ‫و تازه پات هم که به کنار.
‫گذر اون طرفه. ‫من جلوجلو میرم سر و گوشی آب بدم.
‫هرکی بوده بهم رسیدگی کرده، ممنونم ازش.
‫- ریجس می‌تونست بهتر بهت برسه. ‫- این خیارشور هم حتی بهتر می‌تونست.
‫یبار دیگه بهت بگی خیارشور، ‫تخماتو می‌کنم تو دهنت.
‫یسکیر، باید راه بیافتیم.
‫مسیر راحتی در پیش نداریم.
‫کند ـمون نمی‌کنم.
‫آروم.
‫- مگه نمی‌بینی استراحت لازمه؟ ‫- دخالت نکن. به تو مربوط نمی‌شه.
‫من و تو بیشتر از چیزی که فکرش رو بکنی ‫وجه مشترک داریم.
‫منم سیری رو احساس می‌کنم...
‫اسمش رو به زبونت نیار.
‫رؤیاهایی که انگار می‌خوان ‫هشدار بدن به آدم.
‫سیریلا در حال رقصیدن با مرگ.
‫با دهانی پر از کرم شب‌تاپ.
‫می‌تونی همین الان با این منو بکشی ‫اگه پشیمون شدی که از جونم گذشتی.
‫همونطور که سیریلا هم قبلا گذشت.
‫یا اینکه می‌تونی گوش کنی.
‫خبرای بد دارم!
‫گذر کاملا رفته زیر آب.
‫یا صبر می‌کنیم که سطح آب بیاد پایین
‫یا اینکه برمی‌گردیم به همون ‫ارتش‌هایی که تازه ازشون فرار کردیم.
‫درضمن، یسکیر هم استراحت لازمه.
‫وقتی می‌رسیم به سیری ‫باید تمام قوت باشیم.
‫ایچل تراگولتن.
‫- بندازش! ‫- دارش بزن!
‫زنده‌باد ردانیا!
‫- اریک اوکارنی. ‫- دارش بزن!
‫بندازش!
‫اگه زیادی سنگینه، خودم براتون دارش می‌زنم!
‫همین درسته!
‫- نازاری. ‫- نه! نه، خواهش می‌کنم.
‫- نه، خواهش می‌کنم. تروخدا نه. ‫- خیانت‌کار رو اعدام کنین!
‫اعتراف می‌کنم. لطفا. قسم می‌خورم. تروخدا.
‫- می‌تونم اسماشونو تحویلتون بدم. ‫- دیگه دیره برای این کار.
‫ولی من... راجع به جادوگرها... اطلاعات دارم.
‫دارش بزنین!
‫فرمانده وسکوین.
‫ایوا. افتخار دادین.
‫بندازینش بره دیگه!
‫- یالا! ‫- بندازیدش پایین لعنتی رو!
‫- دارش بزنین! ‫- نظرتون چیه همه اطلاعاتش رو بکشیم؟
‫بهش رحم نکنین!
‫بعدش... بعدش یه... ‫این عوضی آتیشیه اومد، ام...
‫اه، رینس بود اسمش، فکر کنم.
‫اون... اون داشتش... ‫داشت دنبال یه ویچر می‌گشت.
‫ام... گرالت.
‫ببین، ام، گرالت و... ‫و یه پیر خرفت دیگه‌ای، ام...
‫جوریس، ام... کادرو... ‫ام، فنو، ام... چی‌چی،
‫خب، توی دورین همو ملاقات می‌کردن.
‫فقط می‌دونم که، ‫رینس از روی ترس کشتشون.
‫گربه‌شو نجات داد، اگه... ‫اگه اهمیتی داره؟
‫نداره، ولی ادامه بده.
‫خب، ام، رینس، منو استخدام کرد ‫که این دختره رو بگیرم.
‫که... ‫کار خیلی راحتی هم نبود،
‫از اونجایی که یه دروئید ‫و یه گرگینه ازش نگه‌داری می‌کردن.
‫ولی خب، با این حال موفق شدم.
‫دیگه... جفتشون مردن.
‫یه اطلاعاتی راجع به این قضیه دارم.
‫ارباب من.
‫بیشتر از این دختره برام تعریف کن.
‫ام، موهای خاکستری.
‫ام... چشمای سبز.
‫- اسمش رو یادت میاد؟ ‫- نه، نه. اون...
‫دختره... بیهوش شده بود، ‫اونقدرا صحبت نمی‌کرد.
‫گرم نشده اینجا بنظرتون؟
‫بنظر میاد که سیریلا رو میگه.
‫ولی من می‌دونم که اون موقع تو تاند بوده.
‫چی به سرش اومد؟
‫دختره رو دادیم به یه... جادوگره. ‫یارو خیلی ترسناک بود.
‫اسمش دقیق یادم نیست.
‫یه چیزی تو مایه‌های... ‫ویل.. ویل... ویلگه...
‫ویلگه‌فارتز!
‫- منظورت ویلگه‌فورتز ـه؟ ‫- آره!
‫اه! این دیگه چه کسشعری بود؟
جادوی ودایی ویلگه‌فورتز بود.
‫با گفتن اسمش عملی شد.
‫بنظرتون به چه معنیه؟
‫می‌خواد رد پاش رو بپوشونه.
‫یعنی که سیری تقلبی تحویل امهیر داده.
‫وسکوین شنیده که پرنسس...
‫...امهیر تقلبیه.
‫چی؟
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫ممنونم ازت.
‫- می‌تونیم بهش اعتماد کنیم؟ ‫- فعلا آره.
‫درحال حاضر، بیشتر نگران ‫دهن گشاد فرمانده ردنیایی هستم.
‫بازم اگه تو تخت خواب حرف بزنه، ‫کل قاره از حقیقت باخبر میشن اونوقت.
‫- به عهده‌ش می‌رسم. ‫- خوبه.
‫همینکار رو بکن.
‫این... نقشه‌ات که امپراتور رو برکنار کنی
‫ربطی به مخفی موندن این راز به خصوص نداره،
‫مگه نه؟
‫اگه بخوایم سوپ درست کنیم ‫بجز آب چیز دیگه‌ام لازم داریم.
‫- می‌تونیم تو همین جنگل هرچی بخوایم بکنیم. ‫- من میرم نمک بیارم.
‫کسی دستور پخت ‫خانوادگی داره بخواد به اشتراک بذاره؟
‫مامان بزرگم همیشه تو سوپ‌هاش ‫سبزیجات‌های ماهاکام می‌ریخت.
‫سبزیجات ماهاکام؟ آره، باشه.
‫چندر غاز هم نرسید به همه
‫از اون بز کوهی که بروور عوضی کباب کرد.
‫بروور بیشتر از چیزی که بدونی ‫برای قبیله‌مون زحمت کشید.
‫- کجا داری می‌ری؟ ‫- دنبال یه گذر دیگه بگردم.
‫لجبازی‌های تو هم ‫نمی‌تونه با طبیعت مداخله کنه.
‫مگه نه، یسکیر؟
‫همینطوره.
‫بهتره همینجا بمونیم، گرالت. ‫یکی دو ساعت.
‫یکمی وقت به جفتمون بده حالمون بهتر بشه.
‫زولتان.
‫این بروور که می‌گین کیه؟
‫ریش سفید ماهاکام.
‫خدارو شکر که دیگه نیست.
‫هرگز برنمی‌گردم.
‫- چطور مگه؟ ‫- چونکه نمی‌تونه برگرده.
‫- تو که نمی‌دونی جریان چی بود. ‫- یادت رفته؟ خودم اونجا بودم.
‫آره، و هرچی که فکر می‌کنی می‌دونی ‫کاملا چرت و پرته!
‫دوستان، خواهش می‌کنم.
‫داستان‌ها اشتهای آدم رو باز می‌کنن،
‫و این یکی رو مطمئنم ‫حتی گرالت هم می‌خواد بشنوه.
‫شما اونجا بودین. ما نبودیم.
‫تعریف کنین چه اتفاقی افتاد.
‫توی ماهاکام که بودیم،
‫هرکاری می‌کردیم برای قبلیه بود،
‫و آهنگری زولتان هم ‫اهمیت زیادی برای پادشاهی داشت.
‫من سلاح‌هایی که می‌ساخت رو ‫تحویل بروور می‌دادم،
‫و اونم می‌فرستادشون ‫به خط مقدم دورف‌ها.
‫این زولتان که اینجا می‌بینید
‫یه محموله‌ی گنده ‫برای انسان‌ها کنار گذاشته بوده.
‫در واقع،
‫داشتم میومدم باهات رودررو بشم ‫و باهات حرف بزنم.
‫بروور بهم گفت آهنگریت رو از بین بردی ‫تا کسی متوجه نشه
‫به انسان‌ها هم تسلیحات میدادی.
‫برای هر جفت طرف کار می‌کردی ‫تا پول بیشتر در بیاری.
‫- درحالی که قبیله‌مون تو جنگ می‌مردن! ‫- چرت و پرته!
‫تو که نمی‌دونی اون روز چی شده بود!
‫بگو بهمون خب.
‫تموم عمرم برای قبیله‌مون زحمت کشیدم،
‫تا اینکه فهمیدم بروور ‫داشته سلاح‌هام رو به انسان‌ها میداده،
‫که باهاشون دورف بکشن.
‫نمی‌خواستم هم‌نوع‌های خودم رو بفروشم،
‫برای همین بهش گفتم ‫هیچوقت نمی‌تونه اموال ما رو برداره.
‫مطمئنم نمی‌دونستی بعدش ‫بروور اومد به دیدنم،
‫عذاب وجدان از صورتش می‌بارید،
‫می‌نداخت گردن تو، گردن من،
‫همه رو مقصر می‌دونست بجز خودش!
‫آتیش‌سوزی راه انداخت، ‫با این امید که من رو نابود کنه،
‫و همچنین رازش رو.
‫اونجا منفجر شد. ‫منم تو زیرزمین گیر افتادم.
‫ساعت‌ها طول کشید بتونم از اونجا در بیام، ‫و تو اون زمان هم،
‫بروور دروغ پخش کرد ‫که من به ماهاکام خیانت کردم.
‫به جفتمون دروغ گفت،
‫اونوقت تو حرف‌های اونو باور کردی تا من.
‫همه‌چیز رو از دست دادم!
‫خونه‌ام رو.
‫آهنگری‌ام.
‫دوستام رو.
‫ای کاش می‌دونستم.
‫متأسفم،
‫دوست من.
‫دوستی کیری!
‫- بهترین خریدی بوده که تاحالا کردم. ‫- فکر نکنم پرنده باهات موافق باشه.
‫دست نزن! دست نزن!
‫نه!
‫آزاده که هرجا بخواد بره، ‫درست مثل بقیه‌مون.
‫خانواده کیری.
‫اونطور که فکرش رو می‌کردم پیش نرفت.
‫ببینید چی پیدا کردم بریزیم توی سوپ‌مون.
‫- اینا دیگه چه کوفت و زهر ماری‌ان؟ ‫- انسان‌ها کلمه‌ای براش ندارن.
‫یه تجه‌ست،
‫که اطراف جاده‌هایی که توش سفر می‌کنین ‫میشه پیداش کرد.
‫شاید به این معنیه که ‫نباید بکنیمش تو دهن‌مون؟
‫تو بروکیلون یاد گرفتم باهاش آشپزی کنم.
‫داره دیر میشه. ‫باید گذر رو بررسی کنیم.
‫میلوا؟
‫تاحالا چیزی از بروکیلون نگفته بودی.
‫یا اینکه چطور سر از اونجا در آوردی.
‫- دوست داری تعریف کنی؟ ‫- نه.
‫ناپدری‌ام مطمئن شد که با ترس آشنا بشم.
‫در عوض،
‫منم مطمئن شدم اون با زجر آشنا بشه.
‫خشم وجودم رو فرا گرفت،
‫و ارزشش رو داشت.
‫هرکاری تونستم کردم تا به تنهایی ‫از پس خودم بر بیام.
‫و بزودی، متوجه شدم ‫می‌تونم برای بقیه مثل خودم هم اینکارو بکنم.
‫نگراشا.
‫درایادها بعدش منو ‫تو پناه خودشون گرفتن.
‫توی بروکیلون پیش اونا ‫خونه زندگی خودمو ساختم.
‫با همراهی کردن اسکویاتل ‫به بیرون و داخل جنگل کمکشون می‌کردم
‫تا از دست انسان‌ها در امان باشن.
‫مراقب باش!
‫میلوا.
‫اما هرازگاهی، احساس می‌کردم که
‫خود مرگ‌ام که دارم ‫روح‌ها رو به اون دنیا می‌برم.
‫با شور و اشتیاق تو زمان حال زندگی می‌کردن،
‫تاریکی پیرامون‌شون رو نادیده می‌گرفتن.
‫ولی فاصله‌ام رو رعایت کردم. ‫بهتر بود خیلی بهشون نزدیک نشم.
‫تا اون مأموریت آخرم...
‫تا اینکه بلاخره احساسشون رو درک کردم.
‫ارتباط.
‫به دنبال خوشی می‌گشتن ‫تا شرایط‌شون رو فراموش کنن.
‫گفتی که آخرین مأموریتت بود؟
‫روز بعدی کمین شدن.
‫همه‌شون مردن.
‫تو بروکیلون، یه کار جدید پیدا کردم.
‫یه ویچر که باید درمان میشد.
‫نمی‌دونستم.
‫الان دیگه می‌دونی.
‫موافقین امشب رو دیگه بریم بخوابیم؟
‫چه فکر خوبی.
‫من که به شخصه، حسابی نیاز به...
‫یواش.
‫آخ! چیزی نیست.
‫خوبم. اخیش.
‫هی! نه، صبرکن. کارای شخصی‌ـمن.
‫اگه چیزی راجع بهم نوشته باشی، ‫چاقو فرو می‌کنم تو کونت.
‫اوه، از خدات باشه ‫که تو متن‌هام جاودانه بشی.
‫ولی خودت می‌خوای برامون تعریف کنی، مگه نه؟
‫آره، خودت می‌دونی که می‌خواد بگه.
‫- بجنب! ‫- بخون دیگه، آوازه‌خوان.
‫دارم پیش میشم.
‫و کم‌کم متوجه میشم که
‫تا ابد قرار نیست زنده بمونم.
‫ولی داستان‌هام شاید.
‫تصورش کن
‫اگر که بخواهی
‫- آکسن‌فورت، ای فروغ واهی... ‫- ام...
‫همه‌ش قراره به حالت شعر باشه؟
‫آره، چاقال.
‫در حال بهبودی از سردرد
‫آناریتا آورد قلبم رو درد
‫من که چیز دیگه‌ای از آکسن‌فورت یادمه.
‫رفته بودم مثل همیشه قدم زنی
‫دنبالم بیا!
‫جالبه دنیا میتونه یه حسی
‫خلاف چیزی که واقعا هست داشته باشه
‫حال خوشی ندارم، دروغ چرا
‫اما بازم، خورشید تو آسمونه
‫آره، ببین، می‌دونم تو اهل این کارا نیستی،
‫ولی می‌دونی، سعی کن شل کنی.
‫شنیدم گفتی حالت خوش نیست
‫شاید بخوای قلقلکت بدم؟
‫ممنونم عزیزم، اما باید رد کنم
‫مگر اینکه ویچر دلش بخواد
‫کارش درسته
‫بهت بگما
‫نه.
‫هوم.
‫و بگم از اینکه چی حالم رو خوب میکنه
‫یه حواس پرتی، یه خوش گذرونی
‫- یا یه حدف ‫- اوه، یه...
‫خانم‌ها و آقایون، والدو مارکس.
‫روزی روزگاری یه مرد بود از ابینگ
‫می‌تونه پاسخ مشکلات‌ام اون باشه؟
‫کجا؟
‫که شبا تخت خودشو خیس میکرده
‫سرشو می‌ذاشت رو تختش می‌خوابید
‫و بعد پامیشد دیده شاشیده به خودش
‫اسکل.
‫اون پسره ممکنه مشهور نباشه
‫ولی نمی‌تونم پتانسیلش رو نادیده بگیرم
‫ممنونم.
‫درخواستم بزرگه، باید اعتراف کنم
‫ولی قبل از همه‌چیز ‫باید رفت سراغ لباس مناسب
‫لوازم تزئینی و لباس مبدل
‫پسره رو باید خوشتیپ کنیم
‫نشونشون بدیم چیکار می‌کردیم
‫آماده نمایش اولم هستم
‫اوه.
‫کار بدی کردم؟
‫همینطوره، دوست من
‫مخملی تن‌مون نمی‌کنیم
‫بندازش تو آتیش.
‫جدا از این،
‫آوازه‌خوان بودن معنیش خیلی بیشتره ‫از لباس‌هایی که بر تن میکنیم.
‫این استایل نمایش منه
‫داستان سرایی هوش زیادی می‌خواد
‫برای بعضی‌ها، ‫شاید مدل لباس و مو اهمیت داشته باشه
‫یا اینکه چطور قر میدن
‫به قول دوست عزیزمون
‫"نه".
‫لطفا بیشتر برام بگو، ‫اتش یادگیریم خیلی عمیقه
‫از کجا بفهمیم ‫ترندهای جدید رو؟
‫اینجاست که بهترین آثارم رو قرار دادم
‫رؤیاهای ارزشمندم ‫و شعرهای ناتموم‌ام
‫اگه لخت باشم هم مشکلی برام پیش نمیاد
‫اما بدون این، به فنا خواهم رفت.
‫کماکان اگه شک به دل آوازه‌خوان‌ام اومده
‫از قلب‌ات خوب مراقبت کن
‫متوجه‌ام، به انتخابت احترام می‌ذارم
‫بعضی آهنگ‌ها
‫با صدای دوم بهترن
‫این یکی که راجع به سرماست ‫از زمستونی که به سرزمین رسیده
‫عجب تم‌های فقدانی ‫چه قلم زیبایی نوشته شده
‫جوونی‌هام رو توی تو می‌بینم
‫در آخر تو هم به موفقیت می‌رسی
‫خدا لعنت‌ام کنه که دارم اهمیت میدم. ‫بعدش چی شد؟
‫اون عوضی کتاب اشعارش رو دزدید.
‫- یالا، راه بیافت! ‫- نه!
‫- بزن به چاک! ‫- تکون بخور!
‫این احساسات کی تموم میشن؟
‫برو پی کارت دیگه!
‫آخ!
‫نکنه اینا عواقب دنبال کردن ترندـه؟
‫موسیقی دلنوازی از اونجا داره میاد
‫بنظرت دلش می‌خواد موهامو بکشه؟
‫البته با رضایت دو طرفین، خب؟
‫خانم‌ها و آقایون، والدو مارکس!
‫اطراف خونه‌ات
‫- که حالا یخی شده‌ان ‫- دارم توهم می‌زنم؟
‫- پر از یخ و قندیل شده ‫- یا اینکه حقیقت داره؟
‫- چشم انتظارانه سوگواری ‫- آخرین چرخش یک پیچ
‫- اما هیچ‌چیز ناراحتی‌ات رو از بین نمی‌بره ‫- این حقیقتا
‫- بی‌شرف! ‫- ای تو
‫- همه‌چیزمو ازم گرفت. ‫- والدو! والدو!
‫- همه‌چیز رو! ‫- والدو! والدو! والدو!
‫- والدو! والدو! ‫- بزن بریم.
‫والدو! والدو!
‫والدو! والدو
‫والدو! والدو! والدو!
‫وال می‌تونه
‫آهنگ‌های دزدیش رو داشته باشه
‫به لعنت کارهای بدش دچار بمونه
‫ولی تموم زندگیم
‫چیزایی که دیدم
‫همگی ثبت شده‌ان
‫اصل کاری اینه ‫این چیزیه که باید در اصل بدم
‫این کلمات و داستان‌ها
‫اونا
‫زنده خواهند ماند!
‫ایول!
‫- بیاید بریم سراغ اون ول عوضی. ‫- آره.
‫این تنها یه فصل
‫از چیزیه که روزی
‫اشعار ۵۰ ساله خواهد بود.
‫از همگی خیلی ممنونم.
‫اه.
‫اوه...
‫راجع بهش حرف زدیم.
‫فقط می‌خوام خیلی زود ‫حال این شاعر رو بررسی کنم.
‫آروم باش.
‫شاعر... خونت بوی خوبی داره.
‫بذار جور دیگه‌ای بگم.
‫بوی گند عفونت رو دیگه حس نمی‌کنم.
‫می‌خوام چندتا بخیه بزنم، ‫اگه ایرادی نداره.
‫شجاع باش، یسکیر.
‫شجاع هستم. ‫گذاشتم بهم دست بزنی، مگه نه؟
‫متوجه شدم که
‫ادویه توی شام‌تون کم ریختین.
‫آی!
‫پیشنهاد منو می‌خواید بدونین؟
‫ریحون، پیمنتو، برگ بو و
‫مریم گلی، بنظرم خوب میشه.
‫می‌تونین هرچی می‌خواین رو از کیفم بردارین.
‫محض رضای خدا! ‫شماها چتونه؟
‫اگه تو سوپ‌مون سیر بریزیم ‫باعث میشه تو پس زده بشی؟
‫داستان‌هایی که دور آتیش گفته میشه.
‫درست میگه. اکثر چیزایی که انسان‌ها ‫درباره خون‌آشام‌ها میدونن افسانه‌ست.
‫داستانت رو از دور شنیدم، شاعر. ‫اگه بخوای، برات یه پیشنهادی دارم.
‫دیگه حالا همه شدن منتقد... بگو ببینم
‫"نیمه قرن" خیلی شاعرانه‌تره ‫تا "پنجاه ساله".
‫گمونم خیلی هم پیشنهاد بدی نیست.
‫اگه کارت تموم شده، می‌تونی بری.
‫جفت‌مون میدونیم که کارش تموم نشده.
‫باشه.
‫طولش نده.
‫خدای من، گرالت.
‫- بدتر از چیزی که هست بنظر میاد. ‫- اینطور نیست.
‫هومم. برام سؤاله...
‫وقتی به من نگاه می‌کنی، یه هم‌رزم می‌بینی
‫یا یه دشمن؟
‫تصمیم نگرفتم.
‫قیمت دور گردنم چقدر باید باشه ‫که بخوای تصمیم بگیری؟
‫خیلی زیاد. ‫یه خون‌آشام عادی هم نیستی.
‫شک دارم کسی اونقدر بخواد پول بده بابتت.
‫یه ویچر عادی هم
‫بدون هیچ غفلتی ‫منو می‌زد می‌کشت.
‫و همچنین من.
‫چقدر جالب.
‫ویچر ما دچار دگرگونی شده.
‫همه‌ی حرفاش از خطرها، و ریسک کردن،
‫با شک و شبهه کلنجار رفتن،
‫همگی مواردی‌ان ‫که تجربه‌ی جدید و سختی هستن برات،
‫اگر که با این لفظ مشکلی نداری.
‫مراقب حرف‌هات باش ریجس.
‫قصد بی‌احترامی نداشتم.
‫داری احساساتی رو تجربه می‌کنی ‫که وادار به رهایی‌شون شده بودی.
‫داری تبدیل به یه چیز جدید میشی.
‫من درک می‌کنم
‫چون، همونطور که خودت گفتی،
‫خون آشام عادی‌ای نیستم.
سینمافریک
‫می‌رم پی کارم.
‫هی!
‫به این خفاش اعتماد کردیم که درمان‌مون کنه، ‫نون و نمک‌اش رو بخوریم،
‫حتی در کنارمون بجنگه.
‫حالا هیچ‌کدومتون ازش نمی‌خواید ‫که داستانش رو تعریف کنه؟
‫می‌ترسم از چیزایی که بخواد بگه.
‫لازم نیست از من بترسید.
‫به خون کاری ندارم...
‫...دیگه.
‫دلایل‌اش شاید نیاز به
‫یه معرفی دوباره داره.
‫من امیل ریجس روهیلیک ترتزیف‌گادفری هستم.
‫در حال حاضر، طبق تقویم انسان‌ها ۴۲۸ سالمه.
‫از نوادگان دوران بعد از پیوستگی، ‫که به حال خودم رها شده بودم.
‫تو جامعه‌ی خون‌آشام‌ها، ‫افراد جوان‌مون حق انتخاب دارن.
‫با قدرت جاودانگی‌شون،
‫خیلی‌ها تصمیم میگیرن ‫که هرکاری می‌خوان بکنن.
‫ولی اگه بهشون نپیوندی،
‫ممکنه ترد بشین.
‫همیشه سعی می‌کردم ‫از خون انسان‌ها پرهیز کنم،
‫ولی اون لذتی که وقتی ‫اونو تازه می‌نوشید احساس می‌کنید،
‫هیچ حسی شبیه‌اش وجود نداره.
‫یهویی می‌بینی، هیچی دیگه مهم نیست،
‫تا وقتی هموگلوبین ‫و ماه کامل رو در کنارت داری.
‫خون باعث میشه درد‌های زندگی فروکش کنن. ‫اضطراب رو از بین می‌بره.
‫چیزهای زیادی رو از بین می‌بره،
‫من جمله رفتار مدنی.
‫خیلی طول نکشید تا اینکه ‫بعضی نشونه‌های نگران کننده‌ای پدیدار شدن.
‫ولی من همه‌شون رو نادیده گرفتم.
‫کنترل‌ام رو از دست دادم.
‫تا اینکه سرنوشت ‫یه لحظه‌ی آگاهی‌بخشی برام فراهم کرد.
‫یک شب، فرستادنم تا خون بیارم.
‫اون زمان، ‫همیشه خمار بودم،
‫برای همین یه... تصادف کوچیک داشتم.
‫و بعدش به خودم اومدم، ‫آسمانی‌ترین صدایی ممکن رو شنیدم.
‫بثان.
‫جرقه عشق درجا اتفاق افتاد.
‫آتیشی که روشن کرد، حیرت‌انگیز بود.
‫انگار توی قصه‌ها به‌سر می‌کردیم.
‫از دوستانم جدا شدم.
‫دیگه خون نمی‌نوشیدم.
‫توی باغبونی خبره بود.
‫عاشق گل و گیاه بود.
‫دستورعمل‌های ‫مورد علاقه‌اش رو بهم یاد داد...
‫...بسیاریشون رو تا به امروز استفاده می‌کنم.
‫و بعدش، یه روز،
‫از بازار برنگشت خونه.
‫حس ناامیدی‌ای که داشتم وحشت‌ناک بود،
‫ولی وحشت تازه داشت شروع میشد.
‫وقتی که شنیدم ناپدید شدن بثان
‫توسط افراد خودم برنامه‌ریزی شده بود ‫خون جلو چشمام رو گرفت.
‫مجازات رابطه‌ای که بهش می‌گفتن ‫"بازی‌کردن با غذام".
‫رفتم سراغ‌شون.
‫ولی دیر رسیدم.
‫و بنابراین، دیگه رد دادم.
‫خیلی از اتفاقات اون شب رو یادم نمیاد...
‫ولی یه چیزیش هنوز یادم هست.
‫آخرین لحظات بثان‌ـه.
‫با اون صورت وحشت زده‌اش، ‫ترس توی چشماش
‫از چیزی که خودم همیشه می‌دونستم ‫تو عمق وجودم بوده.
‫وقتی عصبی شده بودم، ‫متوجه نشده بودم
‫که اهالی روستا رو ‫از وجود خودم باخبر کرده بودم.
‫هر خون‌آشامی که ‫از پا در نیاورده بودم رو سوزوندن.
‫و من هم،
‫به چوب زده شدم،
‫تیکه تیکه شده،
‫و دفن شدم.
‫یه افسانه دیگه از خون‌آشام‌ها ‫براتون بگم که واقعی نیست.
‫کشتن یه خون‌آشام ‫خیلی سخت‌تر از این حرفاست.
‫افسوس که، پیروزی خیلی کوتاهی داشتم.
‫چقدر زیر خاک بودی؟
‫اوه...
‫۵۰ سال اینطورا.
‫"نیم قرن" بنظرم قشنگ‌تره.
‫آره، شاعر.
‫نیم قرن
‫رودررو با فجیع‌ترین اشتباه زندگیم.
‫از اون موقع به بعد دیگه به خون دست نزدم.
‫چطور می‌تونم به کسی که مدام داره ‫با بدترین غرایزش می‌جنگه اعتماد کنم.
‫واقعا، چطور؟
‫قصاب بلاویکن چطوره؟
‫- بعضی روزا خوبم، بعضی روزا نه. ‫- آهان.
‫بعضی دهه‌ها هم همینطور.
‫فکر کنم ماهی پایک باشه.
‫- شکار خوبی بود، کاهیر. ‫- ممنونم.
‫کسی می‌خواد چند کلمه چیزی بگه؟
‫گور باباش. بریم بخوریم.
‫بهترین شعری که تاحالا گفته بودی.
‫همم.
‫یالا. بگو بهمون چی تو سرت می‌گذره.
‫دارم به زندگی آرومی که ‫قبل آشنایی با شما داشتم فکر می‌کنم.
‫- آهان. ‫- همم.
‫همه داستان‌هامون شامل ‫مقادیر متفاوتی از پشیمونیه،
‫و همه هم داستان‌هاشون رو گفتن ‫بجز دوست ماهی‌گیرمون.
‫اوه، من تا دلت بخواد پشیمونی دارم.
‫زندگیم رو صرف سرباز بودن ‫و دستور شنوی کردم.
‫اوه، پس داشتی "از دستور پیروی می‌کردی" ‫وقتی بچه‌ام رو وحشت‌زده کردی؟
‫گرالت. درست مثل بقیه، ‫داستان اون هم یه روی دیگه داره.
‫چه ضرری داره بشنویم؟
‫- بگو خب، نیلفگاردی. ‫- من نیلفگاردی نیستم!
‫من اهل ویکاوارو هستم
‫که ما می‌دونیم نیلفگارد نیست،
‫و در واقع، ‫یه جایی نزدیکی نیلفگارده.
‫بیخیال من. ادامه بده.
‫تو جونیم، من... من فقط...
‫دنبال هدف می‌گشتم.
‫و اونجایی که من بزرگ شدم، ‫مستقیم با امراتور کار کردن افتخار بزرگیه.
‫و سفرم به جایی که الان هستم ‫با اولین مأموریتم برای اون شروع شد.
‫اون داستانیه که تاحالا برای هیچکس نگفتم.
‫داداشت رو ببین.
‫اون غاصب بدجوری بهمون آسیب زده، کاهیر.
‫- ازش متنفرم. ‫- بلند و از ته دلت بگو!
‫از غاصب متنفرم!
‫- برادرت با شرافت توی جنگ کشته شد. ‫- پدر.
‫- این سرنوشتیه که مردای واقعی به دنبالشن. ‫- پدر داری بهم آسیب می‌زنی.
‫یه مرد واقعی شو!
‫کاهیر! کاهیر!
‫این ضعف بچگانه‌ات رو بنداز دور.
‫کاهیر!
‫نمی‌خواستم بترسونمت، پسرجون.
‫تو کی هستی؟
‫یه مردی‌ام که نیاز به لطفت داره.
‫دوست... دوست مریضم نیاز به نگه‌داری داره ‫در حالی که من نیستم.
‫توی یه قاری که ‫چند فرسنگ با اینجا فاصله داره.
‫آب و غذا براش بذار.
‫ولی واردش نشو.
‫بعد از نیمه شب هم نیا.
‫پولی ندارم.
‫بیشتر از چیزی که بخوای اون تو هست.
‫بقیه‌اش هم پیش خودت نگه دار.
‫چندین هفته برمی‌گشتم اونجا، ‫اما دوست جادوگر رو هیچوقت ندیدم.
‫تا اینکه...
‫اون چیه دستت؟
‫هیچی.
‫رد کن بیاد.
‫می‌کشمت!
‫این چه کسشعریه؟
‫نجات یافته شدم...
‫...توسط یه هیولا.
‫صورتی پر از تیغ.
‫ممنونم.
‫منم که باید ازت تشکر کنم.
‫کمکم کردی قدرتم رو حفظ کنم.
‫تو پسر کالاک هستی، مگه نه؟
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫من کسی که به ظاهرم می‌خوره باشم، نیستم.
‫زمان گذشت، و من اونو از ذهنم پاک کردم.
‫ولی بعدش،
‫سال‌ها بعد،
‫خیلی بعد از عضو ارتش شدن‌ام طول نکشید...
‫ممنونم، اعلی‌حضرت.
‫همیشه تصور می‌کردم که تقدیرم
‫می‌تونه بخش کوچیکی ‫از بزرگ‌ترین اتفاقات باشه.
‫منم که باید ازت تشکر کنم.
‫اگر که اون همه سال پیش کمکم نمی‌کردی...
‫آب‌های اونجا برای اسب‌هاست.
‫...سرنوشتم به سمت شمال رو دنبال نمی‌کردم.
‫حواسم بهت بوده، پسرجان.
‫از که نگهبان‌هام تو رو از دست ‫اون غاصب نجات دادن.
‫می‌دونم که تو خیلی با کالاک فرق داری.
‫وفاداری.
‫محتاط.
‫مرد درستی که توی ‫یه مأموریت خیلی مهم کمکم کنه.
‫- مارو تنها بذارین. ‫- بله، قربان.
‫تو همون مرد تیغی هستی.
‫- حالا فهمیدی. ‫- همم.
‫- چی شده؟ ‫- گرالت؟
‫اون مرد تیغی، آرچیان.
‫وقتی که من میشناختمش، ‫امسشو گذاشته بود دونی.
‫مراسم پاوتا.
‫که اونجا مشخص شد که...
‫- پاوتا؟ ‫- حامله‌ست. آره.
‫- همون مرده. ‫- باید بشینم.
‫- تو که نشستی. ‫- پس باید دراز بشم.
‫میشه یکی توضیح بده؟
‫اگه چیزی که کاهیر میگه درست باشه،
‫کسی که من به عنوان دونی می‌شناختم...
‫جون‌ام رو نجات دادی.
‫...تبدیل شده به امهیر وار امریس.
‫و می‌خواد با سیری ازدواج کنه.
‫بچه‌ی خودش.
‫سال‌ها پیش،
‫ویلگه‌فورتز امهیر رو متقاعد کرد
‫که سرنوشتش رو دوش برآورده کردن ‫پیشگویی ایثلین نشسته.
‫اینکه وارث داشته باشه؟
‫با... دختر خودش؟
‫سیری فرزند پیشگویی منه.
‫اگه از تولدش مسئولیت‌اش رو می‌پذیرفتم، ‫این اتفاق‌ها نمی‌افتاد.
‫باورم نمیشه.
‫سرنوشت شامل انتخاب‌ها هم میشه.
‫تو یه مسیری رو انتخاب کردی. ‫قبول نکردنش یه انتخاب بوده.
‫من زاده شده‌ام که هیولا بکشم ‫و پول بگیرم. همین و بس.
‫مشخصه که اینطور نیست.
‫- داری تکامل پیدا می‌کنی. ‫- همه‌مون همینطوریم. نمی‌بینی؟
‫منم کورکورانه از امهیر پیروی کردم،
‫ولی وقتی سیریلا رو تو تاند دیدم، ‫متوجه آینده شدم.
‫مسیر جدیدی انتخاب کردم. ‫اینکه کمک‌اش کنم.
‫و بعدش هم با تو آشنا شدم.
‫تصادف نیست، گرالت.
‫خواب‌هایی که جفت‌تون داشتین. ‫با عقل جور در میاد.
‫هیچ هم جور در نمیاد.
‫می‌دونی که ینیفر تو ‫یه بار جون‌ام رو نجات داد؟
‫اگه ازش بپرسی،
‫مطمئنم هیچ ایده‌ای نداره ‫که چرا اون تصمیم رو گرفت.
‫ولی اینکارو کرد.
‫این سرنوشته، می‌فهمی؟
‫برای همه‌مون. ‫تا مارو برسونه به همینجا که هستیم.
‫نه، این موضوع برای من شخصیه.
‫فقط و فقط خودم.
‫پس خوب به حرفا گوش نکردی.
‫گرالت، برای همه‌مون شخصیه!
‫خورشید به زودی در میاد.
‫شاید وقت استراحت کردن
‫و اندیشیدن رسیده باشه.
‫انسان‌ها، اینطور که بنظر میاد
‫پیچیده‌ان.
‫بعضی اوقات.
‫ولی توی این مورد،
‫داستانش، چیزی که ‫به جلو می‌رونتش، در واقع خیلی،
‫خیلی ساده‌ست.
‫کمک می‌خوای؟
‫ترجیح می‌دم کوئن کمکم کنه. مرسی.
‫کوئن که مو نداره.
‫خدای من، همینش خنده‌داره دیگه.
‫آهان، جک گفتی.
‫یادمه.
‫شاید باورت نشه،
‫ولی... منم چیز میز بلدم.
‫ینیفر ساعت‌ها میشست به خودش می‌رسید.
‫دلت براش تنگ شده، مگه نه؟
‫همینطوره.
‫بچه که بودم... مامانم مریض بود، ‫کمکش موهاش رو درست می‌کردم.
‫سخته برام بچگیات رو تصور کنم.
‫وقتی از تو سن‌ام کمتر بود،
‫آرزو داشتم که یه روز شوالیه بشم.
‫"گرالت از ریویا" لقب شوالیه‌ایت نیست؟
‫خودم به خودم این اسم رو دادم ‫که قراردادهای بهتری بهم برسه،
‫گرچه اولین انتخابم نبوده.
‫خواهش می‌کنم بگو چی بود اولی.
‫گرالت راجر اریک دو هاوت‌بلگارد.
‫آره. واکنش وزمیر هم، همین بود.
‫خب، هنوزم اگه بخوای می‌تونی شوالیه بشی.
‫اگه این چرت‌وپرت‌های ویچر بودن از هم بپاشه.
‫گرچه،
‫یه شوالیه باید ‫به پادشاهش اعتماد داشته باشه،
‫و تو بنظر نمیاد به کسی اعتماد داشته باشی.
‫بیشتر نگران اتفاق‌هایی‌ام که بعدش بیافته ‫تا اینکه بهش اعتماد داشته باشم.
‫چی، منظورت احساساته؟
‫البته، شما ویچرها از این چیزا ندارین، ‫مگه نه؟ حداقل که اینطور میگن.
‫گاهی اوقات...
‫از صمیم قلبت تصمیم بگیری ‫ممکنه نتیجه‌های معنادارتری داشته باشه.
‫و یا عواقب وحشتناک.
‫اعتماد کردن به مردم اونقدرا بد نیست.
‫حداقل‌اش میشه گفت، ‫همچین تلاشی داشتن خودش باشکوهه.
‫اینم از این.
‫دیدی؟
‫گذاشتم یه ویچر موهامو درست کنه، ‫و خیلی هم فوق‌العاده شد.
‫اعتماد کن.
‫من تو رو شوالیه می‌کنم،
‫سر گرالت راجر اریک دو هاوت‌بلگارد.
‫آدام معاشرت، نحوه پوشش...
‫انگاری کلا این چیزا حالیش نمیشه.
‫اونوقت شما خودت چه روشی پیش گرفتی؟
‫بزنیش یا تشویقش کنی؟
‫بنظرم که اونو هرچقدر بزنی هم ‫بازم چیزی حالیش نمیشه.
‫- بذار من باهاش صحبت کنم. خب؟ ‫- راحت باش.
‫اعلی‌حضرت؟
‫خیلی باهاتون حرف نزدم، مگه نه؟
‫و از این بابت، بنده
‫شرمنده‌ام.
‫شرایط‌تون اینجا ‫مطمئنا حس شکنجه شدن داره.
‫ترجیح میدم بسته باشن!
‫یه چیزی بهم بگین.
‫آیا با
‫نقش بازی کردن آشنایی دارین؟
‫همم؟ بازیگری.
‫تئاتر.
‫- مثل گروه‌های نمایشی؟ ‫- دقیقا.
‫اه، من... یه کوچولو بازیگری کردم.
‫کار سختی می‌تونه باشه.
‫اینکه کجا وایسی و...
‫و چی بگی...
‫کی بگی.
‫می‌دونی، بنظرم هیچی مثل یه تئاتر خوب نمیشه.
‫هیچی بدتر از
‫بازیگری بد هم نیست.
‫متوجه منظورم هستی، سیریلا؟
‫می‌دونی، بعضی از، اه...
‫بعضی از بهترین خاطراتم ‫مال وقتیه که می‌دونستم شخصیت‌ام
‫و... و نقشی که بهم داده بودن،
‫و دلیلش رو بلد بودم.
‫و بعضی از بدترین خاطرات‌ام هم...
‫وقتی بودن که من...
‫...مقاومت کردم
‫در برابر نقشی که بهم داده شده بوده.
‫وقتی داشتی نقش بازی می‌کردی؟
‫راز کار همینه.
‫هیچوقت دست از نقش بازی کردن بر نداشتم.
‫نقش‌ام رو بلد بودم.
‫سؤال اصلی‌ام برای شما اینه که،
‫شما هم نقش خودت رو می‌دونی؟
‫من یه شاه‌دخت‌ام.
‫و می‌دونی شاه‌دخت‌های خوب ‫چه اتفاقی براشون میافته؟
‫- تبدیل به ملکه میشن. ‫- بله.
‫اگه که خوش رفتاری کنن و از کسایی که ‫بهتر سرشون میشه حرف شنوی کنن،
‫مثل دوستان خوبت ‫خانم استلا و آقای اسکلن.
‫و بعدش همه اون چیزایی که ‫بنظر مثل شکنجه میومدن
‫می‌تونن حس چیزی که واقعا هستن رو بدن.
‫یه پاداش.
‫و بجای اینکه احساس ملکه بودن داشته باشی،
‫انقدر عمر می‌کنی که ‫واقعا تبدیل به ملکه بشی.
‫تا زمانی که کسی حقیقت رو نفهمه.
‫متوجه حرف‌های هم هستیم؟
‫همینطوره.
‫خوبه. خیلی خوبه.
‫خب، بهتره که راه بیافتم.
‫امیدوارم که بتونیم
‫اعتماد بین‌مون رو حفظ کنیم.
‫خوب نمیشه اونطوری؟
‫چه روز شگفت‌انگیزیه.
‫اعلی‌حضرت.
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
‫بچه‌ها بیدار شید.
‫وسایل‌تون رو جمع کنین.
‫باید یه راهی پیدا کنیم ‫از رودخونه رد بشیم.
‫از اول شخص جمع استفاده کرد؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- پاش بهتره.
‫انگاری تمام چیزی که می‌خواست ‫یه روز کامل استراحت بوده.
‫بنظر میاد همه‌مون احتیاج داشتیم.
‫آره.
‫عجب افرادی دورم جمع شدن.
‫دوتا دورف.
‫یه گنوم.
‫یه شاعر
‫یه نیمه درایاد، نیمه زن.
‫یه نیلفگاردی که اصرارداره بگه ‫نیلفگاردی نیست.
‫خب، نیستم.
‫و یه خون‌آشام.
‫پشمام...
‫به این کارت هیچوقت عادت نمی‌کنم.
‫و رهبر گروه‌مون هم،
‫ویچری که عذاب وجدان داره.
‫بدون شماها به اینجا نمی‌رسیدم.
‫همه‌تون.
‫میلوا.
‫فکر می‌کنی می‌تونیم از گذر رد بشیم؟
‫مطمئنم که می‌تونیم.
‫دیروز که قابل گذر بود.
‫اسکل!
‫لعنتی.
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫خواهش می‌کنم!
‫بهم بگو کجا قایم شدن.
‫بهم بگو.
‫بهم بگو...
‫...کجا قایم شدن.
‫بهم بگو. بهم بگو. بهم بگو.
‫بهم بگو.
‫- بهم بگو. ‫- بهم بگو کجا قایم شدن.
‫- من... ‫- بهم بگو... بهم بگو...
‫نه. بس کن. کافیه.
‫- خواهش می‌کنم! ‫- بهم بگو کجا قایم شدن.
‫مونتیه‌کالوو
‫- رفتن مونه‌کالوو. ‫- ...کالوو...
‫خب، انقدر سخت بود؟
‫شاش بگیرنت.
‫ین.
‫ویلگه‌فورتز...
‫داره میاد.
‫آماده باش.
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]