‫[مرز تریوانتیز و گانایت ‫۲۵۶ روز پس از نبرد گرین‌هیل گپ]
‫سپرهاتون رو بلند کنین!
« ارائــه شـده تـوســط رســانـه بــزرگ سـینما فــریــک » «مـرجع دانلود رایـگان فـیلم و سـریـال بـدون سـانسور» ..:::Www.CinemaFreak.Net:::..
‫پراکنده نشین!
‫سپرهاتون رو بچسبونین!
‫پایداری کنین! پایـ...
‫پایداری کنین! عقب برونینشون!
‫تعدادشون خیلی زیاده.
‫عقب‌نشینی کنین!
‫بدوین! بدوین!
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫بریم!
‫دروازه رو ببندین.
‫درد زایمان چقدر شکوهمنده ماگرا.
‫وای، اصلاً بهم نگفته بودی.
‫آدم زود فراموشش می‌کنه.
‫ای دروغگو.
‫- ملکه. ‫- چیه؟
‫ملکه.
‫چی شده؟
‫هنوز آب زایمان نیومده، فقط خون میاد. ‫خیلی خون میاد.
‫- سعی کن آروم باشی و... ‫- وای، خودت آروم باش.
‫دارم از درون پاره می‌شم.
‫- کمکش کن بلند بشه. ‫- نه.
‫- چرا. ‫- نه.
‫چرا سیبث.
‫بیا.
‫بیا. بیا.
‫دستگیره رو بگیر. خم شو.
‫آفرین.
‫اون یکی رو هم بگیر.
‫خیلی‌خب.
‫سیبث، ازت می‌خوام دیگه فشار نیاری.
‫نمی‌تونم!
‫نباید فشار بیاری. ‫پوسته دور نوزاد هنوز باز نشده.
‫باید تو کیسه آب خودش به دنیا بیاد، ‫وگرنه ممکنه نفسش بالا نیاد.
‫پس با کیسه آبش بیرونش بیار دیگه!
‫وایستا.
‫دارم ازش محافظت می‌کنم. ‫حالا فشار بیار.
‫فشار بیار!
‫آفرین.
‫هارمونی.
‫چرا صدایی نمیاد؟ ‫گریه بچه‌ام رو دربیار.
‫داریم سعیمون رو می‌کنیم.
‫پسره.
‫به دنیا اومدن با پوسته خوش‌یمنه، ‫یعنی بچه با آب تقدیس شده.
‫خداوند شعله‌ها بهم پیامبری بینا عطا کرده.
‫اسمش رو به یاد پدرمون، ولفی می‌ذاریم.
‫گرسنه است.
‫ماگرا، لطفاً بذار بهش شیر بدم.
‫دایه آوردیم و آمادگی شیر دادن داره.
‫نمی‌خوای بذاری بچه شیر مادرش رو بخوره؟ ها؟
‫شروع نکن سیبث.
‫ملکه‌ای که بچه به دنیا آوردن بلده.
‫یادم رفته بود قبلا از رعیت‌های ‫قبیله آلکنی بودی.
‫از پاریس یاد گرفتم.
‫وقتی می‌خوای کسی باهات همدلی کنه، ‫بهتره اسمش رو به خاطر داشته باشی.
‫اون زن کوهستانی می‌خواست ‫بچه‌ام رو ازم بگیره.
‫خب، الآن هم من بچه‌ات رو می‌گیرم.
‫می‌خوای من رو هم بکشی؟
‫از کجا معلوم؟
‫- سلام ملکه. ‫- به همین زودی؟
‫- هر چه زودتر بهتر. ‫- بهش گفته بودم داره عجله می‌کنه.
‫- گفته بودی باید سریع دست به کار بشیم. ‫- داشتم طعنه می‌زدم.
‫ماگرا، معلومه که الآن خیلی احساساتی هستی.
‫من هم می‌دونم...
‫خبر به دنیا اومدن بچه ‫به زودی به گوش تریوانتی‌ها می‌رسه.
‫سفیر تروور که از راه برسه،
‫انتظار داره سیبث رو بهش بسپاریم...
‫تا غنیمتش رو برگردونه تریوانتیز.
‫همین شرایط رو قبول کرده بودین.
‫اصلاً نمیشه جلوش رو گرفت...
‫- هارلن! ‫- ولی اصلاً اشتباه نمی‌کنه.
‫ماگرا، واقعاً به تریوانتی‌ها ‫قول داده بودی...
‫خواهرت رو پس از ‫زایمان بهشون تحویل بدی.
‫شما دو تا می‌خواین به بچه شیر بدین؟
‫نه؟
‫خب، پس الآن اصلاً به کارم نمیاین.
‫به تروور چی می‌گی؟
‫خوشحالم که چنین سوالی پرسیدی. ‫اصلاً نمی‌دونم.
‫ممنون ماگرا. ممنون.
‫وقتی دایه برسه، شرایط فرق می‌کنه.
‫آفرین مرد کوچک.
‫ولفی کوچولو.
‫من رو می‌بینی؟
‫مامانت رو می‌بینی؟
‫هوم؟
‫تو فرزند موعود پیشگویی هستی ‫که خداوند شعله‌ها بهم عطات کرده.
‫اصلاً نگران نباش. ‫نمی‌ذارم ازم بگیرنت.
«دیـــدن»
«فصل سوم» «قسمت اول: سری که تاج دارد آرام نمی‌خوابد»
‫گروهانمون طی سه روز اخیر، ‫سه بار عقب‌نشینی کرده.
‫جریان چیه؟
‫اون‌ها که یه مشت وحشی هستن. ‫ما سربازان تریوانتی هستیم.
‫همگام با باد حرکت می‌کنن. ‫اصلاً صداشون رو نمی‌شنویم.
‫الآن هم اردوگاهمون رو پیدا کردن.
‫یه‌جوری خودشون رو می‌رسونن این پایین.
‫تعدادمون کمتره. ‫نمی‌تونیم از قرارگاهمون دفاع کنیم.
‫سروان رن، خودتون می‌فهمین چی می‌گین؟
‫ما رو فرستادن اینجا ‫که قیامی جزئی رو بخوابونیم،
‫ولی به جاش واقعاً درگیر جنگ شدیم.
‫- داریم تو جنگ هم شکست می‌خوریم. ‫- صدای کی بود؟
‫ستوان دوم تورمادا از پایگاه سوم هستم...
‫و تحت فرمان مستقیم ارتشبد ‫ایدو واس عمل می‌کنم.
‫تورمادا، اسمت رو شنیدم. ‫دانشمند ارشد ایدو هستی.
‫خیال می‌کردم پایگاه سوم ‫بعد از درگذشت ارتشبد...
‫از کار افتاده باشه.
‫رن، تو هم پایگاه سوم بودی، مگه نه؟
‫- درسته قربان. ‫- سروان رن.
‫ایدو کلی ازت تعریف می‌کرد.
‫ممنون قربان.
‫از بازماندگان گرین‌هیل گپ بودی.
‫حدس می‌زنم حالا که ایدوی بیچاره نبود ‫تا مقصر بشمارنش،
‫گناهش به گردن بقیه تقسیم شد.
‫کاملا مشخصه واسه چی ‫به اینجا تبعیدت کردن.
‫عذر می‌خوام ستوان دوم،
‫ولی واسه چی ارتش باید ‫دانشمندی رو به خط مقدم اعزام کنه؟
‫آخه علم جونتون رو نجات می‌ده سرهنگ.
‫علم عامل پیروزیتون تو این جنگ میشه.
‫رن درست می‌گه.
‫گانایت‌ها تا صبح، شاید هم زودتر بیان اینجا.
‫خب، در اون صورت...
‫تا صبح پیروزیتون رو گزارش می‌دین.
‫ستوان دوم، با کمال احترام،
‫شما اصلاً خبر ندارین با چی طرفیم.
‫با کمال احترام،
‫شما هم اصلاً خبر ندارین ‫با خودم چی آوردم.
‫♪ آروم باش کوچولو، ‫هیچی نگو، ♪
‫♪ مامان برات یه مرغ مقلد می‌خره. ♪
‫♪ اگه مرغ مقلده آواز نخونه، ♪
‫♪ مامان برات زنگوله‌ای می‌خره که صدا بده. ♪
‫♪ اگه زنگوله‌ات خراب شد، ♪
‫♪ مامان برات بز می‌خره. ♪
‫♪ اگه بزه کار نکرد، ♪
‫♪ مامان برات ارابه و گاو نر می‌خره. ♪
‫کوفون...
‫بیا.
‫پسرت رو بغل کن.
‫بلد نیستم.
‫هر والدی بلده بچه‌اش رو بغل کنه.
‫این که بچه من نیست.
‫کوفون؟
‫بیا.
‫از کجا پیدام کردی؟
‫شاید مامانت ملکه باشه، ‫ولی اینجا هنوز هم شهر خودمه.
‫رادی. لطفاً یکی واسه خودم ‫و یکی واسه دوست جوانم بیار.
‫- ممنون. ‫- مرسی.
‫راستش، اگه بابا واس الآن اینجا بود...
‫حالا که نیست.
‫نه، خودم می‌دونم نیست. ‫ممنون. منظورم اینه که...
‫خب، چیزی نگو.
‫شاید با همسرش ازدواج کرده باشی،
‫ولی دلیل نمیشه در حکم پدرم باشی.
‫همین الانش هم به حد کافی پدر دارم.
‫گمون کنم تا الان ‫در حدی من رو شناخته باشی...
‫که بدونی اصلاً نمی‌خوام پدر کسی باشم. ‫ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫پدر خودم واسه پدربزرگت کار می‌کرد.
‫آدم خوبی بود.
‫خیلی مهربون، منصف و خون‌گرم بود.
‫خیلی بلند می‌خندید.
‫داستان مادرم فرق می‌کرد.
‫باهوش، زیرک و خیلی بی‌رحم بود.
‫راستش، گمون نکنم وقتی بچه بودم، ‫حتی دستم رو گرفته بوده باشه.
‫طبیعتا از پدرم متنفر بود، ‫به نظرش ضعیف بود.
‫آره خب، گاهی اوقات ‫من هم باهاش موافق بودم.
‫سنم که بیشتر شد، ‫کم‌کم متوجه شدم اصلاً ضعیف نبود.
‫قدرتش بی سر و صدا و ظریف بود.
‫همین.
‫یعنی همین که اون همه مدت مادرم رو ‫تحمل کرد خیلی حرفه. واقعاً پشمام.
‫بگذریم، ترجیح می‌دم فرض کنم ‫حالا که پدرم رو درک می‌کنم،
‫یعنی بیشتر به خودش رفتم تا به مادرم.
‫چرا این حرف‌ها رو بهم می‌زنی؟
‫چون از اون‌جایی که خودم تا حالا بچه نداشتم، ‫نمی‌تونم تو که تازه پدر شدی رو نصیحت کنم.
‫ولی احتمالاً در زمینه ‫فرزند گیج بودن، متخصص باشم.
‫خب، آماده‌ای؟
‫تو با زنی روانی و قاتل بچه‌دار شدی.
‫- وای، پشمام هارلن. ‫- خودت هم که می‌دونی روانیه.
‫ولی منظورم اینه ‫اگه کسی هم پدر لازم داشته باشی،
‫تو لازم نداری.
‫اون لازم داره. پسرت پدر لازم داره. خب؟
‫پسرت پدر لازم داره.
‫خب، حرفم اصلاً به دردت نخورد، مگه نه؟
‫اِم... راستش نه. نه.
‫خب، اگه هیچی به دردت نخورد،
‫بیا این کثافت رو بذاریم کنار ‫و شراب معطر بگیریم.
‫گمون نکنم اینجا چنین چیزی گیر بیاری.
‫خفه شو بابا. رادی، مشروب خوبت رو بیار.
‫رو چشمم هارلن.
‫- چی؟ ‫- بهت که گفتم. اینجا هنوز شهر خودمه.
‫تکون بخور.
‫آیورا، گزارش بده.
‫دویست سرباز تنومند دارن،
‫دارن با سرعت از شمال و جنوب حمله می‌کنن.
‫حرف نداره.
‫حالت تهاجمی بگیرین.
‫لزومی نداره.
‫اولومان.
‫سی ضربان قلب.
‫دیگه دارن بهمون می‌رسن.
‫کسی از جاش تکون نخوره!
‫آماده حمله باشین!
‫- نه! تکون نخورین! ‫- چی؟
‫اگه مبارزه نکنیم، می‌میریم!
‫امروز نمی‌میرین.
‫ده ضربان قلب.
‫دوستان عزیزم، آماده باشین.
‫آماده چی باشیم؟
‫وای.
‫راستش، اون‌قدرها هم ‫که فکر می‌کنی، نادر نیست.
‫- ممنون. ‫- خودم تو کوهپایه کلو بزرگ شدم...
‫و اونجا مادربزرگی ساکن بود ‫که خاله نوه خودش می‌شد.
‫این دفعه مادرش خاله‌اش هم هست ‫و قبول دارم کمی پیچیده است.
‫پدرش هم که خواهرزاده مادرشه،
‫یعنی کوفون و پسرش ‫پسرخاله هستن.
‫نه، وایستا ببینم. گمون کنم. ‫آره، همین‌طوره.
‫یعنی تو هم عمه و دخترخاله بچه‌شون هستی.
‫پوف! اگه به نظر خودت پیچیده است،
‫وایستا ببینم خود بچه ‫موقع شنیدنش چه حسی پیدا می‌کنه.
‫یعنی بچه‌شون من رو چی صدا می‌کنه؟
‫خاله شارلوت. قشنگه‌ها.
‫- خاله شارشار. ‫- خب، بارش کی رسیده؟
‫همین امروز صبح رسیده.
‫ایدو پتانسیل بینایی...
‫و تکنولوژی‌ای که بهش ختم میشه رو ‫درک می‌کرد.
‫متأسفانه نتونسته بودیم ‫مواد منفجره‌مون رو...
‫قبل از حمله‌اش به پایا ‫به کمال برسونیم.
‫اگه رسونده بودیم، دوستم هنوز زنده بود.
‫من روسیاهش کردم ‫و هر روز بابت این کارم ناراحتم.
‫واسه همین مأموریتی که بهم ‫محول کرده بود رو تکمیل می‌کنم.
‫مثلث با راهبردهای آینده‌نگرانه ایدو ‫مخالفت شدیدی داشت.
‫امان از دست مثلث. ‫خیالشون خیلی راحت شده.
‫شکستمون در گرین‌هیل گپ ‫مثال بارزی...
‫از خطرناک بودن خیال راحته.
‫ایدو بارها بهشون هشدار داد، ‫ولی اصلاً گوششون بدهکار نبود.
‫ولی به نظرت گوششون ‫به حرف تو بدهکاره.
‫خب، به نظرم خودتون قبول داشته باشین ‫که الآن صدامون بلندتره.
‫تو خیلی به ایدو وفادار بودی.
‫اون هم از خودت و موهبتت محافظت کرده بود.
‫آها، درسته.
‫ایدو چیزی رو از من مخفی نمی‌کرد.
‫گمون کنم تو هم نکنی.
‫می‌تونیم با همدیگه ‫کار ایدو رو تکمیل کنیم.
‫فرض می‌کنم می‌تونم بهت تکیه کنم رن؟
‫معلومه قربان.
‫ولی مطمئن نیستم چه درخواستی ازم دارین.
‫من که درخواستی ندارم. ‫دارم بهت دستور می‌دم.
‫جنگ با گانایت‌ها دیگه به اتمام رسیده.
‫الآن باید بریم سراغ شرق.
‫سراغ پایا.
‫زمین‌های حاصل‌خیزی دارن، ‫ذخایر ذغال‌سنگشون بی‌پایانه...
‫و مردی که ایدوی عزیزمون رو ‫به قتل رسوند هم اونجاست.
‫حتماً خوشحال میشی که بهت بگم...
‫چند وقته جاسوس‌هام دارن ‫بابا واس رو تعقیب می‌کنن.
‫به زودی انتقام ایدو رو می‌گیریم.
‫یعنی در نهایت بابا واس رو می‌کشیم ‫و پایا رو فتح می‌کنیم؟
‫نه. این کارها تازه اولشه.
‫بعد از پایا چه خبره؟ بعدش چه خبره؟
‫از هر جهت شهرهایی رو گزارش کردن ‫که می‌تونیم فتحشون کنیم.
‫الآن دیگه سلاحی داریم ‫که واقعاً باهاش شکست‌ناپذیر می‌شیم.
‫بزرگ‌ترین امپراتوری تاریخ ‫این دنیا رو رقم می‌زنیم.
‫مداکس.
‫متأسفانه باید از پیشتون برم.
‫ایشون ستوان مداکس، معاون اصلی بنده هستن.
‫زیاد صحبت نمی‌کنه، ‫خصوصیات خوب دیگه‌ای هم داره.
‫کمکت می‌کنه کارتون رو اینجا تموم کنین ‫و بعدش تا تریوانتیز همراهیت می‌کنه.
‫باید پیش گردان خودم بمونم.
‫گمون کنم جفتمون می‌دونیم ‫که ارزشت بیش از این حرف‌هاست.
‫هوم؟
‫خب، قبل از خوابم باید کلی راه برم.
‫از من بشنو، از مشاهداتم مطمئنم.
‫شاید واقعاً دیده باشی. ‫شاید هم خودت می‌خواستی اون شکلی باشه.
‫این‌قدر افراد بینا نداشتیم...
‫که نباید انتظار داشته باشیم ‫سر و کله‌شون از همه‌جا پیدا بشه.
‫خب، شاید تعدادشون بیش از اطلاعاتمون باشه.
‫صرفا نمی‌خواستن به جرم ‫جادوگری بسوزوننشون.
‫شاید هنوز هم نمی‌خوان.
‫بر خلاف نظر سیبث، نمیشه ذهنیت جامعه رو ‫با حکمی ساده تغییر داد.
‫چندین و چند سال طول می‌کشه ‫تا نابیناها بیناها رو قبول کنن.
‫ما با بیناییمون تو نجات قلمرو پایا ‫تو نبرد گرین‌هیل گپ نقش داشتیم.
‫- قبایل پنهان نجاتمون داده بودن. ‫- گفتم نقش داشتیم.
‫ببین، نمی‌دونم این رو وانوئه کیه، ‫ولی بهتره کاریش نداشته باشی.
‫اگه نمی‌خواد کسی بفهمه بیناست، ‫بذار راحت باشه. کاش من هم همین‌طور بودم.
‫چطور می‌تونی هویتت رو انکار کنی؟
‫آخه هویتم با بینا بودنم تعریف نمیشه.
‫معلومه که میشه.
‫عین جرلامارل صحبت می‌کنی.
‫- تو هم بی‌شعورانه صحبت می‌کنی. ‫- هانیوا، بسه دیگه.
‫بالأخره توانش رو داریم ‫دنیایی بسازیم...
‫که امثال خودمون مجبور نباشن ‫با ترس توش زندگی کنن.
‫تو هم همین رو نمی‌خوای؟
‫حداقل واسه پسرت ‫همین رو نمی‌خوای؟
‫هوم؟
‫اصلاً تا حالا بچه‌اش رو دیده؟
‫مطمئناً جفتمون درک می‌کنیم...
‫که خودش تصور نمی‌کرد ‫این شکلی پدر بشه.
‫باید کمی زمان بگذره.
‫اگه بابا اینجا بود، ‫مجبورش می‌کرد...
‫مسئولیت پسرش رو به عهده بگیره.
‫خب، اون که الآن اینجا نیست، مگه نه؟
‫ضمنا، از نظر من که...
‫بابا اصلاً حق نداره به ملت ‫پدری کردن یاد بده.
‫برمی‌گرده دیگه! ‫خودت که می‌دونی برمی‌گرده.
‫من فقط می‌دونم ترکمون کرده.
‫ترکم کرده.
‫اول خودت ترکش کرده بودی.
‫بهش دروغ گفته بودی، ‫به همه‌مون دروغ گفته بودی.
‫بعدش هم انتظار داشتی ‫این همه چیز رو قبول کنه.
‫مثلا کاخت رو قبول کنه؟
‫شوهر جدیدت رو قبول کنه؟
‫من به خاطر شما چنین کاری کردم.
‫شاید این‌طور باشه.
‫ولی با این کارت نابوش کردی. ‫من هم بابت رفتن مقصر نمی‌شمارمش.
‫هانیوا!
‫چی شده رفیق؟
‫گرگی؟
‫خیلی‌خب. اومدم کمکت کنم.
‫خواهش می‌کنم گازم نگیر.
‫نمی‌خوام مجبور بشم بکشمت.
‫آفرین پسر. آفرین پسر. ‫آفرین بابا، آفرین پسر.
‫واسه چی اومدی این بالا؟
‫این چیه؟
‫آها، آره. این چیه؟
‫چیزی نیست.
‫آره. الآن درمیارمش.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫آفرین، آفرین پسر.
‫آفرین. خیلی‌خب.
‫یه مقدار... ‫عه، مقداری غذا دارم.
‫آره. خیلی‌خب.
‫خیلی خوشمزه است.
‫آره، بو کن.
‫آره، همین‌جاست. باز هم دارم.
‫اوناهاش! نه، نه، نه، نه. ‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫الآن دیگه ولت می‌کنم. خواهش می‌کنم ‫بهم حمله نکن، وگرنه می‌کشمت.
‫برو.
‫وای، برو بابا!
‫کمکم می‌کنی بلند بشم؟
‫هیچ‌کس نمی‌تونه یواشکی بهت حمله کنه.
‫هیچ‌کس هم اندازه تو سر و صدا نمی‌کنه.
‫یه روزی غافلگیرت می‌کنم.
‫عجب غافلگیری هم بشم.
‫تکون نخور.
‫برو تو کارش. ‫برو تو کارش دیگه.
‫آماده‌ای؟ ‫باید سنت رو اجرا کنیم دیگه رفیق.
‫تو هم بازنده‌ای.
‫- وای، بوی گند می‌ده! ‫- خیال می‌کردم تا الآن دیگه عادت کرده باشی.
‫نوبت تو هم میشه بابا.
‫- تموم شد؟ ‫- فعلا تمومه.
‫خوبه. بریم بالا.
‫شاممون رو فراری دادی.
‫مجبورم برم گوزن دیگه‌ای پیدا کنم.
‫وای. ما که به حد کافی گوشت داریم.
‫این مدتی که اینجا بودی، ‫خیلی بیش از حجم شکممون...
‫گوزن کشتی.
‫آدم کنجکاو میشه ‫که بدونه واقعاً دنبال چی هستی.
‫بی‌خیال. معلومه افکار شومی در سر داری.
‫بیا بریم بالا.
‫افکار شومت رو کنار بذار. ‫من هم صورت کثافتم رو بشورم.
‫خودت رو خالی کن. آفرین.
‫تو هم می‌خوای؟
‫نه، ممنون.
‫آدم این‌جوری راحت‌تر ‫به جواب سوالات مهمش می‌رسه.
‫مثلا چه سوالی؟
‫مثلا دلیل اینجا بودنمون.
‫چون به جای دیگه‌ای تعلق ندارم، اینجام.
‫خودت که می‌دونی.
‫تو کل عمرت در خدمت دیگران بودی ‫و براشون دویدی، پریدی،
‫ملت رو زخمی کردی و سوزوندی.
‫الآن هم تک و تنهایی داداش.
‫وقتشه در خدمت خودت زندگی کنی.
‫من کل عمرم سعی کردم ‫از خانواده‌ام محافظت کنم،
‫ولی همیشه خطر بیشتری ‫متوجه حالشون کردم.
‫حس می‌کنم کل عزیزانم رو...
‫با مرگ و جنگ نفرین کردم.
‫خودت رو بابت ایدو مقصر می‌دونی.
‫من که اسمش رو نیاوردم.
‫همیشه به یادشی دیگه.
‫اسمش هم نیاد، به یادشی.
‫- ما که به بحثش خاتمه داده بودیم. ‫- درسته،
‫ولی این‌قدر راجع بهش صحبت می‌کنیم ‫که دیگه تحت سلطه‌اش نباشی.
‫بابا، من پدرت رو به خاطر دارم.
‫آدم بی‌شعور به شدت سنگدلی بود.
‫تو این شکلی شدی، ‫ایدو هم اون شکلی شد.
‫ولی بالأخره همه‌اش ‫که تقصیر پدرت نیست،
‫تقصیر خودت هم نیست.
‫مسئولیت شخصیتمون با خودمونه.
‫مهم‌ترین درسی که آدم از بالا رفتن می‌گیره،
‫اینه که خودش خیلی ناچیزه.
‫حتی تو هم در حد...
‫عنی که به کون حشره‌ای چسبیده، ناچیزی بابا.
‫خیلی پرحرفی می‌کنی.
‫شاید به خاطر گیاهیه که می‌کشم.
‫نه! ولم کن!
‫پیشته! برو! بذار به حال خودم باشم.
‫- سگت گرسنه است. ‫- سگ من نیست.
‫خودش که نمی‌فهمه.
‫نه‌خیر!
‫اسمش چیه؟
‫گمون کنم اسمش «نه» باشه.
‫«نه»؟ این که نشد اسم.
‫با شنیدن همین کلمه میاد پیشت، مگه نه؟
‫برو رد کارت!
‫سگه رو خیلی گیج می‌کنی‌ها.
‫بهتره اسم قشنگی ‫براش انتخاب کنی.
‫خودت براش اسم بذار.
‫سگ من که نیست.
‫عشقم!
‫- سلام رنجر! ‫- بابا سگ پیدا کرده.
‫سگ من نیست!
‫رنجر، تو که گفته بودی گوشت میاری.
‫می‌خواست ماهی بگیریم.
‫آره، واسه مغز آدم مفیدتره.
‫همون چس‌مغزی که برات مونده رو ‫هم با گیاهی که می‌‌کشی از بین بردی.
‫بخش‌های بد مغزم رو از بین بردم.
‫به نظر بابا آدم باهوشی‌ام، مگه نه بابا؟
‫به نظرم بهتره چیزی نگم.
‫- به نظرم بهتره بری. ‫- لو.
‫این‌جوری صدام نکن!
‫گفته بودی چند روز بیشتر نمی‌مونه، ‫ولی الآن چند ماهه که اینجاست.
‫باز شروع شد.
‫این آدم عامل مرگ قبیله آلکنی، ‫همنوعان خودم بود.
‫کار جادوگریابان بود، کار بابا نبود.
‫ولی ازم می‌خوای صداش رو هر روز بشنوم.
‫من که درخواست نمی‌کنم.
‫اصلاً قبیله آلکنی رو به خاطر داری بابا واس؟
‫هر روز یادش می‌افتم.
‫چت‌چت!
‫لاین.
‫نباید تنهایی اینجا سفر کنی. ‫اینجا قلمرو گرگ‌هاست.
‫خودت هم نباید اینجا باشی.
‫احتمالاً بهتره کسی جز گرگ‌ها اینجا نباشه.
‫اینجا خونه ماست.
‫مهمون جماعت باید احترام ‫بیشتری قائل باشه،
‫مخصوصا مهمونی که عین خودت سرزده میاد.
‫من هم عین خودتون نمی‌خوام...
‫- چنین مخفیگاه غم‌انگیزی باشم. ‫- بو لاین...
‫ما که مخفی نشدیم.
‫صرفا دیگه توانمون عین سابق نیست.
‫کل کشورها، قلمروها و قبالی ‫سر و ته یه کرباسن.
‫پیش‌نیاز ملحق شدن به تک‌تکشون، ‫تحویل دادن بخشی...
‫از روح تا آخر عمره.
‫تو که اصلاً این حرف‌ها رو ‫قبول نداری، مگه نه بابا؟
‫تو رهبر بزرگی بودی.
‫رهبر بزرگی بودم که مسئولیت ‫نابودی یه قبیله رو دوشمه.
‫اون که تقصیر تو نبود.
‫نبود؟ پس تقصیر کی بود؟
‫بابا؟
‫برو خونه بو لاین.
‫خواهش می‌کنم.
‫وقتی خودت بری، من هم می‌رم.
‫مگه به مادرت قول نداده بودی ‫دیگه این آدم رو نپای؟
‫خودش اصرار کرده بود. ‫من که قولی ندادم.
‫آها. خب، اگه مادر آدم ملکه باشه ‫و آدم از دستورش سرپیچی کنه،
‫ممکنه به جرم خیانت اعدامش کنن؟
‫اگه خبردار نشه که نمی‌کنن.
‫چه خیانت محسوب بشه، چه نشه، فکر بدیه.
‫من هم عین تک‌تک شما ‫به نام خداوند شعله‌ها...
‫به سلطنت خدمت کردم.
‫در راهشون مبارزه کردم.
‫در راهشون خون ریختم.
‫ولی اون‌ها بهم خیانت کردن.
‫به همه‌مون خیانت کردن.
‫ملکه کین بهمون خیانت کرد.
‫تاماکتی جون بهمون خیانت کرد،
‫این به اصطلاح ملکه ماگرا ‫هم بهمون خیانت کرده...
‫و کلام خداوند رو به نفع خودش تفسیر می‌کنه.
‫مرگ بر ملکه.
‫در نتیجه، خودمون...
‫مردم پایا باید...
‫در خدمت کلام حقیقی خداوند باشیم...
‫و این‌قدر با بینایان خبیث برخورد کنیم...
‫تا سلطنت سر عقل بیاد.
‫شایلو،
‫جادوگره رو بیار.
‫نه، خواهش می‌کنم ولم کنین! ‫دارین اشتباه می‌کنین.
‫من جادوگر نیستم! ‫من بینا نیستم!
‫- ای دروغگو! ‫- بیا ببینم.
‫خودمون می‌دونیم بینایی. ‫جادوی شیطانی به کار می‌بری.
‫من بینا نیستم. قسم می‌خورم. ‫جادوگر نیستم!
‫- نباید چنین کاری بکنن. ‫- تعدادشون خیلی زیاده.
‫- تو که سوگند خوردی از بینایان محافظت کنی. ‫- الآن هم دارم همین کار رو می‌کنم. بریم.
‫- پس اون چی میشه؟ ‫- باید سریعا بیرم!
‫بس کنین! بس کنین!
‫طرف بیگناهه.
‫خب، بر اساس چه مدرکی می‌گی بیگناهه؟
‫آخه دارم چشمش رو می‌بینم.
‫خیلی‌خب، پشمام.
‫بنده شاهدخت هانیوا، ‫دختر ملکه ماگرا هستم...
‫و به نام ایشون ‫بهتون دستور می‌دم ولش کنین.
‫فرزند جادوگر ملکه ماگراست.
‫خودت متوجهی که ما اینجا ‫داریم جادوگرها رو می‌سوزونیم...
‫و ازشون دستور نمی‌گیریم دیگه؟
‫بگیرینش!
‫گرفتمش!
‫خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫چشمش رو بگیرین! ‫چشمش رو دربیارین!
‫به نام خداوند شعله‌ها ‫و تمام مقدسات...
‫روح فاسدت رو...
‫به شیطان پس می‌فرستیم!
‫جلو نیاین! هانیوا!
‫اینجام.
‫می‌بینمتون!
‫همه‌تون رو می‌بینم.
‫تقاص این کارتون رو پس می‌دین!
‫دارن از نقاط مرزی گزارش می‌فرستن. ‫به ارتش می‌گم آماده باش باشه.
‫نگرانیمون به جاست سروان گاست.
‫از کجا بدونیم با تحویل سر ‫سیبث تریوانتی،
‫حتماً صلح برقرار میشه؟
‫- هوم. ‫- بالأخره پای تریوانتی‌ها وسطه.
‫دلیلی نداریم که بخوایم فرض کنیم...
‫تریوانتی‌ها زیر حرفشون می‌زنن.
‫نمیشه با اطمینان گفت.
‫نه، ولی خوب می‌دونم ‫اگه قبول نکنیم، چی میشه.
‫من طی چند ماه اخیر مشغول ‫چونه زدن با سفیر تروور بودم...
‫و به نظرم آدم صادقیه.
‫خب، اگه اشتباه کنی چی؟
‫تولیداتمون رو به دستور ‫لرد هارلن افزایش دادیم.
‫اگه آتش‌بس پابرجا نموند، ‫انبار سلاح‌هامون آماده است.
‫بهم خبر رسیده سفیر تروور ‫به زودی از راه می‌رسه.
‫چقدر زود می‌رسه؟
‫احتمالاً هیئتش تا قیام خداوند شعله‌ها ‫به دروازه شهر برسه.
‫- چی؟ ‫- چه سریع حرکت می‌کنن.
‫شاید نشونه خوبی باشه.
‫به جز تریوانتی‌ها، ‫با خطرات دیگه‌ای هم مواجهیم.
‫الآن دیگه تقریبا هر روز ‫شورش‌های مذهبی گزارش می‌کنن.
‫حمایت اعلی‌حضرت از حکم ملکه ‫در راستای بینایان...
‫همچنان جامعه رو دوقطبی کرده.
‫چرا به حرف این روستایی گوش می‌دیم؟ ‫این که اصلاً نباید اینجا باشه.
‫ایشون هم عین شما ‫در خدمت ملکه هستن.
‫نظرتون چیه که عده‌ای ‫تریوانتی هم عضو شورا کنیم؟
‫احتمالاً بیش از برخی پایایی‌های خودبین ‫برامون سود داشته باشن.
‫لرد هارلن...
‫یادتون نره...
‫که وقتی چنین صلحی از نظر همه غیرممکن بود، ‫ملکه مارگارت مذاکره کرد و عملیش کرد.
‫ضمنا، بانو بنیک، لازمه بهتون یادآوری کنم...
‫که مردممون همین نه ماه پیش ‫داشتن تو میدون نبرد جون می‌دادن...
‫و صرفا به لطف هوش و مهارت این ملکه است...
‫که همه‌مون الآن برده نیستیم.
‫با تریوانتی‌ها به مشکل خوردیم. ‫با مردم خودمون به مشکل خوردیم.
‫اولین مشکلمون با مرگ سیبث حل میشه.
‫دومین مشکلمون رو ‫هم خودم حل می‌کنم.
‫کشتن سیبث از تصوراتتون خطرناک‌تره.
‫بعضی‌ها هنوز به پیشگوییش معتقدن.
‫ممکنه بعد از مرگش شهید محسوب بشه ‫و به خاطرش قیام کنن.
‫ملکه ماگرا، شما نظری ندارین؟
‫از اول جلسه شورا، هیچی نگفتین.
‫اگه کمی طول کشید که بفهمم...
‫بهترین روش کشتن خواهرم ‫از چه قراره، عذر می‌خوام.
‫کافیه کاری کنیم ملت خیال کنن ‫سیبث به خاطر مشکلات...
‫زایمان از دنیا رفته.
‫همین الانش هم برخی خبر دارن ‫بعد از زایمان زنده مونده.
‫حقیقت پخش میشه.
‫اولین قانون حکومت‌داری همینه تورانس.
‫اگه دروغی رو به حد کافی تکرار کنیم، ‫از نظر مردم حقیقت محسوب میشه.
‫اگه با تریوانتیز صلح نکنیم، ‫نظر مردممون اصلاً مهم نیست.
‫همه‌شون می‌میرن.
‫خواهرم این جنگ رو راه انداخت.
‫اگه با اهدای سرش بهشون، اتمام پیدا کنه، ‫باید چنین کاری رو در نظر بگیرم.
‫- علیاحضرت... ‫- گفتم در نظر می‌گیرم.
‫اتمام جلسه شورا رو اعلام می‌کنم.
‫باید مسئله‌ای رو به اطلاعت برسونم.
‫تریوانتی‌ها می‌خوان ‫در ملأ عام محاکمه‌اش کنن.
‫چه بدونم. مثلث باید به طریقی ‫اعلام پیروزی کنه.
‫می‌خوان زنده تحویلش بدیم؟
‫آره.
‫چندین سال شکنجه‌اش می‌کنن.
‫احتمالش زیاده.
‫در غیر این صورت خیلی بد میشه. ‫احتمالاً چاره‌ای نداشته باشیم.
‫به نظرم...
‫منتظری خداوند دست به کار بشه ‫تا مجبور نشی تصمیم بگیری.
‫ولی شاید خود خدا ‫چنین جایگاهی رو نصیبت کرده باشه.
‫راه انداختن جنگ سر چنین ‫مسئله‌ای، اشتباه بزرگیه.
‫گمون کنم خودت می‌دونی ‫باید چیکار کنیم.
‫آره.
‫لزومی نداره خودت شخصا ‫نقشی داشته باشی.
‫خودم تروور رو می‌بینم و تحویلش می‌دم.
‫تموم که شد، بهت خبر می‌دم.
‫اصلاً دلم نمی‌خواست عین خودش باشم.
‫زمین تا آسمون باهاش فرق می‌کنی.
‫سلام سفیر تروور، خوش برگشتین.
‫سلام لرد هارلن.
‫گمون کنم افرادتون دیگه یاد گرفتن ‫کجا اردو بزنن.
‫بهتره آبی به دست و روتون بزنین ‫و کمی استراحت کنین.
‫ملکه کجان؟ ‫بهم خوش‌آمد نمی‌گن؟
‫ملکه حل و فسخ این مسئله رو ‫به من سپردن.
‫واقعا؟
‫آره، واقعا.
‫چه هیجان‌انگیز.
‫یعنی حل و فسخ شده؟
‫تا شام حل و فسخش می‌کنم.
‫خب، پس به شدت مشتاق شام خوردنمون هستم.
‫من هم همین‌طور.
‫اردو بزنین!
‫پخش بشین!
‫- آمادگیش رو داری؟ ‫- چه سؤال احمقانه‌ای.
‫درسته. بریم.
‫همون‌جا بمون تاماکتی جون.
‫آره تاماکتی جون. همون‌جا بمون.
‫نگران اون مرد ترسناک نباش.
‫شاید صداهای ترسناک دربیاره، ولی توخالیه. ‫ضعیف و نحیفه.
‫من اگه جات بودم، ساکت می‌موندم سیبث.
‫ماگرا؟ واسه چی اومدی اینجا؟
‫مطمئن نیستم، ‫ولی امروز تحویلش نمی‌دیم.
‫حاضری ازش دفاع کنی، ‫ولی قلمرو خودت رو به خطر بندازی؟
‫قلمرو خودش نیست.
‫ملکه‌ای که خواهر خودش رو ‫در راه صلح تحویل بده،
‫در نظر مردم ضعیف و ناتوان جلوه می‌کنه.
‫این خواهر که مهم نیست.
‫ای تاماکتی جان بیچاره.
‫مجبوره بعداً انتقام بگیره.
‫بذار ببرمش.
‫خواهش می‌کنم.
‫شرمنده‌ام.
‫ماگرا، گمون کنم ارتشبدت عبوس شده.
‫به نظرت دارم اشتباه می‌کنم؟
‫من رو که می‌شناسی.
‫من استاد تغییرات دقیقه نودی هستم.
‫ممنون.
‫با این حال،
‫الآن واقعاً تو مخمصه افتادیم.
‫خودم می‌دونم سفیرشون ‫تا حد زیادی ازت خوشش میاد.
‫اِم...
‫آره... ظاهرا...
‫میشه گفت کمی دلش رو بردم.
‫خب، پس باید بدجوری دلش رو ببری.
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی»
‫الآن دو روزه که اینجایی، ‫کار و باری نداری؟
‫خودت نداری؟
‫دیگه به من نیازی ندارن.
‫خانواده‌ات همیشه بهت نیاز دارن بابا.
‫راجع به اون‌ها حرف نمی‌زنیم لاین.
‫پس راجع به چیز دیگه‌ای حرف بزنیم.
‫قبایل فراخوانت واسه مبارزه ‫تو گرین‌هیل گپ رو قبول کردن.
‫الآن کلی یتیم دارن...
‫که باید شکار و ردیابی یاد بگیرن.
‫راهنمایی ندارن.
‫من به حد کافی عمرم رو ‫صرف بزرگ کردن فرزندان بقیه کردم.
‫بابا؟
‫بو لاین، برو خونه!
‫چیه؟
‫تنها نیستیم.
‫بابا؟
‫بابا واس؟
‫می‌شناسیش؟
‫بابا واس!
‫آهای؟
‫نیستی؟
‫همین‌جوری می‌پرسم.
‫خودم می‌دونم اینجایی.
‫ردیاب‌هامون دوستت رو ‫از دم قبایل تعقیب کردن.
‫چی؟
‫بابا...
‫واقعاً خیال کردی بابت قتل ایدو ‫مجازاتت نمی‌کنیم؟
‫ساطور رو بده من. ‫چوبت رو بردار. مبارزه می‌کنیم.
‫واقعاً برادرم نبود،
‫ولی عین برادرم دوستش داشتم.
‫بابت همین عشق و علاقه‌ام...
‫اومدم سراغ برادرش که به قتل رسوندش...
‫تا جونت رو بگیرم ‫و روحش به آرامش برسه.
‫صدات نمیاد. ‫بهتره بیای جلوتر.
‫جلوتر از تصوراتتم بابا.
‫تو هم خودت رو از الآن مرده فرض کن.
‫صرفا هنوز نفهمیدی باید بیفتی زمین.
‫پدرت رو کشتی، ‫الآن هم برادرت رو کشتی.
‫بگو ببینم، اصلاً عضوی از خانواده‌ات مونده ‫که خودت نکشته باشیش؟
‫همسرت چی؟
‫بچه‌هات چی؟
‫الآن که چند لحظه بیشتر ‫به مرگ وحشتناکت باقی نمونده...
‫بهت قول می‌دم...
‫پیداشون می‌کنم و گلوشون رو ‫از طرف خودت می‌برم.
‫لاین!
« ارائــه شـده تـوســط رســانـه بــزرگ سـینما فــریــک » «مـرجع دانلود رایـگان فـیلم و سـریـال بـدون سـانسور» ..:::Www.CinemaFreak.Net:::..