«« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور »» مرجع دانلود رایگان فیلم و سریال .:::CinemaFreak.Net:::.
‫ترجمه و زیرنویس از: ‫Ali_Master ‫TEL:@ali_master_alii
«ریک و مورتی» «فصل هفتم، قسمت دهم و پایانی»
‫طحالت رو می‌کَنم
‫و به خورد شوهرت میدم!
‫ددم وای. نه قربون دستت.
‫عو، مورتی، بهتره قبل از اینکه بفهمه
‫شوهر چیه فلنگ رو ببندیم.
‫این کارناوال کابوس‌ها قبلاً
‫جای ترسناکی بودش، نه؟
‫هه. هرچی بود رو دیدیم.
‫می‌دونی، این بد ضدحالی‌ـه، ‫چون هر از گاهی بد نیست که آدم
‫یه کوچولو ترسونده بشه.
‫درست شنیدم که شماها دنبال
‫یه‌کوچولو ترسونده شدن مثل قدیما هستین؟
‫یعنی، بیشتر دلم می‌خواد ‫که ای‌کاش گوش واینمیستادی.
‫آره، تو دیگه خری کی هستی؟
‫این کت و شلوارت ‫ یعنی اینجا کار می‌کنی،
‫یا که بچه اینطرف‌ها نیستی؟
‫من هم مثل شما یه خبره ترسوندن هستم.
‫و همینطور اصالتاً اهل زمینم.
‫و خبر داشتید که زمین یکی از
‫ترسناک‌ترین مکان‌ها رو ‫تو کهکشان داره؟
‫اگه دوست داشتین می‌تونم بهتون نشونش بدم.
‫خودمون هم داشتیم می‌رفتیم اونجا.
‫به چپ بپیچ. دیگه چیزی نمونده.
‫خودمون می‌دونیم زمین کجاست.
‫برای آدمایی مثل شما، ‫که همه چیزیی رو دیدن،
‫صرفاً چند ترس واقعی ‫برای غلبه کردن باقی مونده.
‫و یکی از اون‌ها همین پایینه.
‫خیله‌خب، این دیگه چیه؟
‫آره، این دیگه نامردیه.
‫ دنیز یه رستوران‌زنجیریی خوبه ‫ که به افرادی که دیر بیدار میشن
‫- غذای نشاسته‌ای میده. ‫- این تله مارکتینگه، نه رفیق؟
‫نه، اینجا همونجاست. ‫ برای هردوتون آرزوی موفقیت دارم.
‫من میرم یه اسلم نوش جان کنم.
‫فقط می‌خواست برسونیمش زمین، مگه نه؟
‫ حسابی ما رو گاگول فرض کرده.
‫خوب، حالا که اومدیم اینجا.
‫باشه، یه چوب اسلم، ‫و یه گرند اسلم،
‫پنکیک‌های توله‌سگی، ‫اسلمبرگر، دوتا میلک شیک...
‫و یه ‌پرس توتس‌های پنیری.
‫هروقت که خواستید که حسابتون رو بدید بهم بگین،
‫و اگه برای «سوراخ» اومدید ‫اینجا،‌ تو دستشوی بردارن‌ـه.
‫- چی چی؟ ‫- سوراخ؟
‫«سوراخ ترس». تو دستشوی‌ برادران‌ـه.
‫خب، مطمئناً یه سوراخ‌ـه.
‫راجع به اینش دروغ نمی‌گفتن.
‫اون موـه؟ یا جلبک دریایی؟
‫پسر، واقعاً لبه سوراخ رو گرفته، ها.
‫به نظرت باید بدون دست زدن ‫ به لبه‌هاش پرید تو سوراخ؟
‫فکر می‌کنی تو ته‌ش سیخ گذاشتن؟
‫گمونم نکنم صرفاً بخوان ‫ بفرستند اون تو که بمیری.
‫اونجوری کسب‌وکارشون می‌گیره به نظرت؟
‫خوب، الانم همچین غرق پول نیستند.
‫هنوزم از اون تلویزیون‌ها لامپی دارن.
‫هی، همون یارو از کارناول‌ـه.
‫اوه، پس از اینجا شیتیل هم می‌گیره.
‫سلام. به «سوراخ» خوش آمدید. ‫روند کار به این قراره.
‫شما می‌پرید تو. و سوراخ بزرگ‌ترین ‫ترسی که دارید رو براتون نمایان می‌کنه.
‫شما به این ترس غلبه می‌کنید و ‫ کاملاً بی‌محابا میایید بیرون.
‫و عکس‌تون رو هم میزنیم رو دیوار!
‫«سوراخ» چی گیرش میاد؟
‫خب، با اون ماهی‌هایی که میان و ‫ پوست‌های مرده پاتون رو نوک میزنن آشنایید؟
‫آره، «سوراخ» هم یه همچین جایی‌ـه.
‫از ترس تغذیه می‌کنه.
‫دو سر برده. ‫خوش بگذره، و از سوراخ لذت ببرید.
‫آهای، قذافی، بیا این مانت دو رو ‫بخور و به اعصابت مسلسل شو!
‫اینجا از زمان نوارهای ویدیویی وجود داشته
‫ولی فقط سه‌تا عکس رو دیواره؟
‫آره، توتس‌هام دارن سرد میشن.
‫پس نمی‌خوای انجامش بدی؟
‫- خودت چی؟ ‫- یعنی...
‫میگه که بزرگترین ترس‌مون رو از بین می‌بره.
‫بزرگترین ترس من، ‫مورتی، اعتماد به یه سوراخ حال بهم زن
‫واسه غلبه بر ترس‌هامه، ‫و من به وسیله‌ی دور شدن ازش ‫به این ترسم غلبه می‌کنم.
‫باشه، خیله‌خب.
‫ای کودن!
‫خدایا!
‫تکون نخور تا شکمت رو پر از لارو کنم!
‫ریک!
‫خیله‌خب، سوراخ فکر می‌کنه ‫من از نداشتن اسلحه می‌ترسم؟
‫به ترسم غلبه کردم!
‫این بازو ها رو حال کن! مورتی!
‫کجایی مورتی؟
‫بیا بریم!
‫وای خدا! یا خود خدا، وای ننه!
‫هر دومون ریدیم تو ‫شلوارهامون! چه خوش‌گذشت!
‫خدایا، ریک! نافم. لاروها.
‫تو نافم‌اند!
‫آره کونی، عکس‌مون رفت رو دیوار!
‫ارزشش رو نداره! ارزشش رو نداره!
‫وای خدای من، هر دوتون ‫بوی گند میدین، اون چیه؟
‫من و مورتی ریدیم به خودمون.
‫دارید دوتا از جدیدترین اعضای ‫باشگاه «سوراخ» مشاهده می‌کنید.
‫خیله‌خب، شلخته‌ها.
‫این دیگه چیه؟
‫چیزی نمونده بود که بمب بکشتش.
‫مواظب همسرمون باش.
‫ریک؟ نه! وای خدای من.
‫نه. نه!
‫- مامان؟ ‫- من کجام؟
‫شما ها کی هستین؟
‫تو مامان منی، ولی
‫جوون‌تری؟
‫ریک، چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫وایستا.
‫ریک؟
‫چه مرگته، بابابزرگ؟ یه چیزی بگو!
‫خوب، تابلوئه که هنوز تو سوراخیم.
‫نظر منم دقیقاً همینه.
‫ما هیچ‌وقت از سوراخ بیرون نیومدیم...
‫و بخشی از سوراخ باعث میشه که ‫فکر کنیم از اونجا رفتیم و اینجوری...
‫و اینجوری حسابی ترس‌ها ‫اصل کاریمون رو میاره رو آب.
‫چون نمی‌تونی از چیزی بترسی
‫اگه فکرکنی که...
‫- هنوز تو سوراخی. ‫- هنوز تو سوراخی.
‫شما دارید چه کصشعری بلغور می‌کنین؟
‫چرا مامان‌بزرگ مرده الان زنده‌ست و تو ‫اتاق نشیمن ما‌ست؟
‫ریک، چرا پیر شدی؟
‫همه این‌ها سوالات خوبیه.
‫شما بچه‌ها تا ما میریم چندتا وسیله برداریم ‫دوباره با هم آشنا بشین.
‫صبرکن، مطمئن هستیم که ‫این یه فریب دوگانه نیستش؟
‫یه فریب دوگانه معمولی ‫که مثلاً فکر می‌کنیم
‫رفتیم تو یه سوراخ ترس و ‫خیلی اتفاقی اومدیم خونه؟
‫اون... اون همسر منه.
‫اونم درست از روزی که از دستش دادم.
‫خب، اینش به من چه ربطی داره؟
‫- ریک! ‫- صحیح.
‫گمونم ته‌وتوش رو درآوردم، مورتی.
‫بزرگترین ترس تو ‫اینه که من دایان رو برگردونم
‫- و دوباره خوشحال باشم. ‫- چی؟ چرا؟
‫چون در اون صورت دیگه ‫ به تو نیازی نخواهم داشت.
‫ببین فقط چقدر از حرف ‫زدن راجع بهش هم می‌ترسی.
‫من نترسیدم، ناراحت شدم،
‫این دیگه چجور تئوری طعه‌آمیز کصشعری‌ـه؟
‫بزرگترین ترس من اینه که ‫ جنابعالی دوباره کص بزنی به بدن؟
‫حق با توئه. تا زمانی که ‫ اطلاعات بیشتری به دست نیارم،
‫نمیشه با اطمینان گفت.
‫خیله‌خب، یا اهل بیت، کی می‌خواد ‫موقع خوش و بش بستنی بخوره؟
‫می‌دونستم که داره روی ‫تلپورت کردن کار می‌کنه.
‫ولی این بیشتر تو مایه‌های سفر در زمان نیستش؟
‫عه، بابا هیچ‌وقت سراغ سفر در زمان نمیره.
‫آره اسمش رو گذاشته...
‫آیس‌تی علمی تخیلی لانگ‌آیلند، آره،
‫ولی پس... این دیگه چیه؟
‫نگرانش نباش این واقعی نیستش.
‫خیله‌خب. گمونم بهتره ‫این کار رو جلوی شما انجام بدم.
‫نمی‌خواستم جوون‌تر جلوت ظاهر بشم.
‫نظرت چیه، دی؟ 45 بشم؟ با جوون‌تر؟
‫سن تو برام مهم نیست، ریک.
‫حتی اصلاً نمی‌خوام اینطور صدات کنم.
‫اون اسم شوهرمه. اون همین الان مردش.
‫می‌دونم. پس 27 خوبه؟
‫بابا! داری تارآماتایزش می‌کنی.
‫چیه؟ این قیافه خودمم هستش دیگه.
‫و حالا دایان می‌فهمه که من
‫هنوز هم جذاب و نابغه هستم.
‫چه مرحمتی می‌کنی در حقم.
‫حق با تو بود ریک، من الان واقعاً ترسیدم.
‫ترس از چی؟
‫اگه اشکالی نداره، ‫می‌خوام با نسخه
‫بزرگسالان دخترم آشنا... وای، خدای من.
‫دختر واقعی‌م کجاست؟
‫عزیزم، همه چیز روبراهه.
بهتره فرض کنیم این دختر واقعی‌مونه
‫چون که به همون اندازه خودت واقعی‌ـه.
‫- چی؟ ‫- بزار اینجوری بگمش.
‫همه شما اساساً یه مشت ان‌پی‌سی هستید. ‫(کاراکترهای غیرقابل کنترل در یک بازی)
‫فقط من و مورتی واقعی هستیم،
‫پس ساید کوئست‌های شما مهم نیستش.
‫کوئست اصلی ماییم.
‫واقعاً نفرت انگیزی.
‫جوری داری در مورد دخترمون حرف میزنی
‫که انگار یه موجود فرضی‌ـه؟
‫به خانواده خوش اومدی.
‫نه عزیزم متوجه نیستی.
‫حتی اگه این واقعی ‫بودش، اون فقط نسخه‌ای از
‫دخترت بود که امکان داره ‫حتی کلون دخترت باشه.
‫این قیافه شوهرم رو از صورتت بردار!
‫تو هیچیت شبیه اون نیستش!
‫چون که من تو رو از دست دادم!
‫شاید چون لیاقت منو نداشتی!
‫می‌خواهی یه تئوری جدید بشنوی؟
‫شاید بزرگترین ترس ‫تو این باشه که یه
‫فرصت دوباره باهاش ‫بدست بیاری و به بادش بدی.
‫به نظرت الان با این ترسم روبرو نشدم؟
‫پس یعنی هنوز بهش غلبه نکردی.
‫یا قبولش نکردی. یا همچین چیزی.
‫- «یا همچین چیزی؟» ‫- من که ترس شناس نیستم بابا!
‫مورتی، همه کمدی‌های ‫عاشقانه یه همچین داستانی دارند.
‫حتی «یه ایمیل داری» با کشتن اون
‫- پلیسه توسط تام هنکس شروع میشه. ‫- جدی؟
‫چه بدونم. قرار نیست که
‫برم بشینم «یه ایمیل ‫داری» کوفتی رو نگاه کنم که.
‫دارم اینکار رو واسه تو انجام میدم، مورتی.
‫هرچه زودتر اونو برشگردونم، ‫ زودتر می‌تونی به ترست
‫از اینکه یه ولگرد بی‌فایده ‫و تنها باشی غلبه کنی.
‫به نظرت تا حالا با این ترسم مواجه نشدم؟
‫♪ سلام، دایان، این آهنگی‌ـه که من تمرین کردم ♪
‫♪ تو روز بدی داشتی و ‫ریک اوضاع رو بدترش کرد ♪
‫♪ اونم عذاب وجدان گرفت، ‫برای همین منو خلق کرد ♪
‫♪ اومدم برات یه وافل و عذرخواهی تحویل بدم ♪
‫چرا من خاطراتی از بچه انسانی بودن دارم؟
‫- چرا من باید... ‫- تف‌توش، تف‌توش، تف‌توش.
لعنتی، یه بیت ‫دوم کامل در مورد
‫دعوت کردنتت به باغ وحش ‫با خانواده هنوز مونده بود.
‫من این بازوهای رباتی رو دیدم قبلاً.
‫آره، ازشون تو ساخت ‫پهپاد پلیسی که اف‌بی‌آی
‫ازم خواسته بود بسازم، ‫استفاده کرده بودم.
‫اینطوری بود که ما، آه... ‫که با همسرم آشنا شدم.
‫رفتن به باغ وحش ایده‌ی جالبی میادش.
‫و یه‌بار هم، ما تمدنی ‫رو توسعه دادیم که
‫رو صورتم زندگی ‫می‌کردن و بابابزرگ
‫کمک کرد تا به عنوان ‫ملکه بهشون حکومت کنم.
‫به نظر می‌رسه که شما بچه‌ها ‫الان دیگه یه خونواده واقعی هستید.
‫ای‌کاش تو هم بخشی ازش بودی، مامان.
‫عه، عزیزم.
‫ریک، اثبات این تئوری تو ددلاینی هم داره؟
‫عه، آره، حتماً، این ‫ایده خوبیه، مورتی.
‫همین کار رو می‌کنم.
‫همیشه آرزو می‌کردم کاش ‫می‌فهمیدم چی بهم دیگه میگن.
‫موضوع پایان نامه کارشناسی ارشدت بود.
‫قوه عاقله غیر انسانی.
‫کی خوندیش؟
‫بعد از مردنت.
‫کمکم کرد تا اینو بسازم.
‫کون لقت، کیرم تو قبر بابات، گرگ!
‫کیرم تو کص هفت تیره‌ات، لیزا! ‫جون چه نونی.
‫ -نه کیرم پس کله‌ات! ‫- کص نگو! کلی نون هست.
‫گمونم همین انتظار رو هم داشتم؟
‫ضد حال بود، مگه نه؟
‫آره، یه‌جورایی موجودات مزخرفی‌اند.
‫هی می‌خوای یه نوشیدنی بخوری؟
‫ایول، جانمی جان!
‫سه... دو... بخورید.
عجب، از کی تونستی اینقدر خوب مشروب بخوری؟
‫چون که مدام تو ته یه بطری مشروب ‫دنبال همسرم می‌گشتم.
‫خیلی رقت انگیزی.
‫هی. به سلامتی رقت انگیز بودن.
‫کلیر!
التماسشتون می‌کنم. پولش رو دنگی .حساب کنید. زندگی‌تون رو به هدر ندید
‫داریم زندگی‌مون رو می‌کنیم، مادرفارکر.
‫نوبت منه، نوبت منه.
‫یه چی بهت میگم، پیرمرد.
‫مثل اینکه از دست دادن من ‫باعث شده آدم باحال‌تری بشی.
‫ به نظرم باید بیشتر بمیرم.
‫مردی.
‫تو برای همیشه همه جا مردی.
‫تو تنها چیزی هستی که من ‫نمی‌تونم جایگزینش کنم.
‫خوبه حالا، آقای چشم گریون.
‫من حتی واقعی هم نیستم، یادته؟
‫هیچ چیز واقعی نیستش این تیکه کلامته، یادته؟
‫نوه من، نوه ما، فکر ‌می‌کنه دلیل این اتفاق اینه که
‫بزرگترین ترس من ول کردن توئه.
‫پس ولم نکن.
‫- نمی‌خوامم ولت کنم. ‫- پس ببوسم.
‫من پیرم و دهنمون استفراغی‌ـه.
‫خب، من اینجا نیستم، ‫و اینم استفراغ واقعی نیستش.
ا.مپایر.بست.وتی.وی.رو.سرچ.کن
‫خیله‌خب، ریک... واو! رفیق!
‫کون لقت، مورتی فقط یه تک کته.
‫منظورم این نبودش. به ‫نظر مریض میای.
‫سوراخ داره ازت تغذیه می‌کنه.
‫فکر کردم قراره که فقط ترسمو بخوره.
‫نمیشه این سوراخ قانون مانون ‫درست و حسابی داشته باشه؟
‫من که قوانین اینجا رو نمی‌دونم! شاید به خاطر اینکه
‫زیادی اینجا بودی داری میمیری!
‫تئوری جالبیه.
‫موندم چرا جنابعالی اینقدر سالم و سرحالی.
‫چی میگی؟
‫شاید توی واقعی یه جایی ‫داره از دست عنکبوت‌ها فرار می‌کنه.
‫عه، حالا منم واقعی نیستم؟
‫آره، شاید بزرگترین ترس من
‫این باشه که بهت بگم گورت رو گم کنی.
‫- پس یالا باهاش مواجه شو! ‫- دکمه‌ت رو بزن!
‫سلام. واسه پیتزا شوبیز آماده‌ای؟
‫بریم بانجو زدن اون خرس‌ـه رو ببینیم!
‫اینم یه تئوری دیگه واسه تو
‫من از تماشای مرگ تو می‌ترسم.
‫از این تئوریت خوشم اومدش، مورتی. ‫پس لطفاً دیگه تماشا نکن.
‫خیله‌خب، دیگه تمومه. موفق شدی.
‫این بدترین کابوس من بودش. ‫می‌خوام دیگه «سوراخ» رو ترک کنم.
‫هی. هی، سوراخ، با توام ها.
‫گوش می‌کنی؟
‫خب تو چی هستی دقیقاً، خود سوراخ؟
‫مٌبلغ سوراخ؟
‫- کارآموز سوراخ؟ ‫- اینجا مگه سوراخی هست؟
‫صحیح، الان مثلاً قراره برم اونجا و شوکه بشم
‫که اون پشت سوراخی نیست ‫یا که سوراخی هست؟
‫چه فرقی داره؟
‫هوم، ترسوندن تو سخته ها.
‫و ترسوندن ریک سخت نیستش، نه؟
‫سوراخ می‌خواد برای ‫همیشه ازش تغزیه کنه
‫چون بزرگترین راز اون اینه که ریک بیشترین ترس رو داره؟
‫خب، مطمئناً می‌تونیم بگیم
‫که تو ترسی از ساده انگارانه مسائل نداری.
‫گمون نکنم که بابابزرگت بیشتر از یه
‫احمق معمولی که تو دنیز ‫نشسته، ‌ترس داشته باشه.
‫- هی! ‫- شرمنده.
‫حتی برعکس، اون بسیار ‫هم شجاع به نظر می‌رسه.
‫و مطمئناً از مردن نمی‌ترسه.
‫شاید این باعث میشه که ‫ترسش خوشمزه‌تر باشه.
‫پس، چی، یعنی میگی اون از عشق می‌ترسه؟
‫همه از عشق می‌ترسن، خنگ جان.
‫به دهه بیست سالگی‌ات که برسی ‫ حرفمو درک می‌کنی.
‫باید یه موجود بسیار نادر و بسیار ‫قدرتمند باشی که از شاد بودن بترسی.
‫- چه احمقانه. ‫- خودت احمقی
‫به همین دلیله تو که از شاد بودن نمی‌ترسی.
‫هر چه باهوش‌تر باشی، بیشتر می‌فهمی.
‫خوشبختی یه تله‌ست. محاله ‫ برای همیشه دووم بیاره.
‫بیا الان فرض کنیم که با ‫عشق زندگی‌ات آشنا میشی
‫خب، این عشق به هرحال قراره تموم بشه.
‫یه امر اجتناب ناپذیره، حالا چه به وسیله بیماری،
‫و چه به وسیله شوک ناشی ‫از پیچ‌خوردن پات موقع پیاده‌روی،
‫و یا دو نفر با شخصیت متفاوت اونقدر سعی کنن
‫که شخصیت طرف مقابلشون رو شبیه ‫خودشون کنن که آخرش از هم دیگه بیزار بشن.
‫و یا شاید هم به وسیله ‫غریبه پیری که تو باری نشسته
‫و چیزهایی رو که باید اون شب
‫به اون شخص گفته بشه ‫رو میگه.
‫لپ کلام اینه که شادی ‫همیشه به پایان می‌رسه.
‫بهترین سناریو، راجع به این فکر کن.
‫بهترین حالت اینه که ‫هردوتون همزمان بمیرید.
‫واقعاً که.
‫پس نمیشه «سوراخ» حداقل منو ولم کنه؟
‫- به نظر می‌رسه که من اهمیت چندانی ندارم. ‫- آره نداری.
‫اما اگه بری، اونم با خودت می‌بری.
‫نگران نباش.
‫ریک قبل از پذیرفتن خوشبختیش میمیره.
‫بعد مرگش، ما با چندتا دلقک یا
‫یه‌چیز احمقانه‌ای می‌افتیم دنبالت.
‫اما بابابزرگ...
‫جون. بابابزرگت قراره بمیره.
‫درست مثل دایان.
‫آقا شما خیلی وقته تو این این میز نشستید.
‫یه قهوه واسه نشستن اینجا کافی نیستش.
‫حرف حقی‌ـه. می‌خوای ‫چندتا پنکیک توله سگی رو باهم سهمیم بشیم؟
‫نه!
‫بث! سامر؟ کسی هست!
‫بابا این واقعی نیست. تو هم نیستی.
‫اگه حرفت درسته، ‫پس خودت کلکش رو بکن!
‫میدونی چیه؟ حق با توئه.
‫این چطوره؟
‫مورتی! چیکار می‌کنی؟
‫دارم خودمو می‌ترسونم!
‫چطور همچین ترسی کافی نیستش؟
‫تویی که داری منو می‌ترسونی، مورتی!
‫نه نه بابا، چیزی نیست.
‫یعنی چی چیزی نیست! اینکارت عادی نبودش!
‫بزرگترین ترس من پذیرفته نشدنه.
‫بایدم باشه!
‫و باید خیلی بیشتر ازش بترسی!
‫از عهده‌ این یکی می‌تونم بر بیام.
‫دوستش داشتی؟ می‌خوای بمیری؟
‫من اونقدر ترومای برطرف نشده دارم ‫که می‌تونم باهاش کل این سالن رو رنگ کنم.
‫[پنج‌تا چیزی مورتی راجع ‫به جسیکا دوست داره]
‫ای کودن لعنتی، تو این لیست نوشته
‫«پنج‌تا چیز» ولی تو فقط چهارتا نوشتی.
‫بازی اعتماد چشم بسته!
‫هیچ‌کدوممون از این به بعد با این بچه ‫حرف نمی‌زنیم و بهشم دست نمی‌زنیم.
‫شاید بهتره عکس بگیرید، و واسه دوستاتون بفرستین؟
‫ها. ایده بدی نیستش.
‫حالا که جانی التهاب حنجره داره، چطور می‌تونیم نمایش رو برگزار کنیم؟
‫علی البدلش رو هم که داریم!
‫- منو به جاش ببرید. ‫- تو که دیالوگ‌هاش رو نمی‌دونی.
‫بله که می‌دونم. «سه روز بارانی.»
‫حفظش کردم.
‫و تا وقتی که قبول نکنین ‫براتون اثباتش نمی‌کنم.
‫هرجور راحتی، ولی حتی ‫نیویورک تایمز هم قراره بیاد
‫و دارن یه مقاله راجع به وضعیت کنونی
‫ بازیگرهای تئاتری جوون آمریکایی می‌نویسن.
‫عالیه.
تو یه کلیسا تموم شدش؟ چی؟
‫آره، اون‌ها قبلا مرده ‫بودند. برزخشون بود یا چیزی.
‫نسخه دنیای تو چطور به پایان رسید؟
‫هوم، جک، لاک و سوایر برای ‫ کشتن یه هیولای مهی متحد شدند
‫ ‫و همه نجات یافتند.
‫یه فصل کامل طول کشیدش و ‫تعداد اپیزودهاش کافی بودش.
‫یا می‌تونی یه سریال یه فصله عالی بسازی و یا چند فصل کصشعر،‌ نه؟
‫درسته، درسته.
‫- درسته، درسته. درسته، درسته. ‫- وایستا ببینم چت شده؟
‫داری نقش ربات بازی می‌کنی؟ ‫تو خونه روغن دارم ها.
‫- این دیگه چی بودش؟ ‫- درسته، درسته. درسته، درسته.
‫دایان. ‫دایان؟ دایان؟
‫هی. پیش من بمون. ‫دایان. دایان.
‫- دایان؟ ‫- ریک؟
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫مورتی لعنتی! داره سعی ‫می‌کنه سوراخ رو ببنده.
‫بیا بریم!
‫افسوس که پدر ما مرده.
‫واکر، اینجایی؟
‫عه، سلام. من واکر هستم. آه...
‫مطمئناً روزهای
‫زیادی بارون باریده.
‫چه گوهی داره می‌خوره؟
‫چه مرگشه؟
‫اون برهنه‌ست.
‫و چرا بیمار به نظر می‌رسه؟
‫چون که داره میمیره.
‫کیرتوش.
‫باید از اینجا ببرمش بیرون.
‫ولی اگه اینکار رو بکنم،‌شاید مجبور بشم که باهاش برم.
‫من اینو نمی‌خوام. من اینو نمی‌خوام، دایان،
‫گمونم بزرگترین ترس من ول کردن توئه.
‫این ترس خوبیه، ریک. این ترست رو حفظ کن.
‫اگه نکنی، منو به کشتن میدی.
‫اونم دوباره.
‫می‌دونم. ولی مجبور نیستم ‫که مورتی رو هم به کشتن بدم.
‫از کجا مطمئنی که اون اصلاً واقعی‌ـه؟
‫به خایه‌های کوچیک و عجیبش نگاه کن.
‫خداحافظ، دایان.
‫- ریک! ‫- خفه شو مورتی.
‫دی‌جی، آهنگ رو راه بنداز. ‫باید به ترس‌مون غلبه کنیم!
‫♪ این نوه منه ♪
‫ ♪ به جای خیره شدن به مورتی ♪
‫♪ به شومبولش نگاه نکنید ♪
‫♪ چشماتون رو من باشه ♪
‫♪ من یه روانی زنجیره‌ای هستم ♪
‫♪ یه سگ هار تو کونمه ♪
‫♪ تو جیمم ماکرونی‌ـه ♪
‫♪اینجا مسترکلاس ریکی‌ـه♪
‫♪ بلدم نیستم چطور رپ بخونم ♪
‫♪ قافیه نویسی بلد نیستم ♪
‫♪ بلدم نیستم چطور رپ بخونم ♪
‫ ♪حالا هم بیایید عنمو بخورین! ♪
‫باور نکردنی‌ـه.
‫♪ حالا دستاتون رو بیارین بالا! ♪
‫♪ و دستاتون رو بیارید پایین ♪
‫♪ دستاتون رو بیارین بالا ♪
‫♪ و حالا دستاتون رو بیارید پایین ♪
‫♪ سه روز بارونی ♪
‫این یه شاهکار حیرت انگیز ‫از شجاعت فردی بود.
‫برهنگی همیشه تئاتر رو جدی و خوب می‌کنه.
‫چه حسی داری؟
‫پذیرفته شده. تو؟
‫رقت‌انگیز. ولی...
‫خوشحالم؟
‫موفق شدیم! ما به ترس‌هامون غلبه کردیم.
‫نه؟
‫آه، هی، ریک.
‫تو واقعاً غمگین به نظر می‌رسی، ‫که باعث میشه از همین به ترسم.
‫میدونی که چون نمی‌خوام مسئول غمت باشم.
‫که یعنی گمونم ممکنه ‫هنوزم تو «سوراخ» باشیم.
‫ها. خب، من مطمئنا از اینکه
‫تو از چیزی قبل من خبردار بشی می‌ترسم.
‫پس، آره، می‌تونم بگم ‫که به صدر در صد ما هنوزم...
‫ای تف به این شانس، این چقدر قراره طول بکشه؟
‫نفست رو حروم نکن، مورتی. ‫باید بفهمیم که
‫ترس‌های واقعی‌مون چیه تا از اینجا بریم بیرون.
‫- ترس‌های واقعی؟ ‫- آره.
‫ترس کوفتی‌ت رو بهم بگو تا بهش غلبه کنیم.
‫من الان رسماً آبروی خودمو بردم
‫تا تو رو از دست همسر سوارخیت نجان بدم،
‫و فکر می‌کنی منم که ترس‌های برطرف نشده دارم؟
‫الان باید بترسم که ما ‫هرگز از اینجا بیرون نمی‌ریم،
‫چون که تو هرگز قبول ‫نمی‌کنی که از چیزی می‌ترسی!
‫باشه. آفرین. بهش غلبه کردی، نه؟
‫گمونم. ولی چطور بفهمیم؟
‫نه، نه، این واقعی‌ـه. می‌تونم تشخیص بدم.
‫نمی‌ترسی که ممکنه در مورد چیزی
‫مطمئن باشی ولی بعدش معلوم بشه که اشتباه می‌کردی؟
‫ای عوضی ترسو!
‫از کجا باید می‌دونستم؟!
‫8 دلار برای یه پیش‌غذای بیکنی!
‫شوخیت گرفته؟!
‫این نشانه یه نگرانی بزرگتره، مورتی.
‫اگه سرمایه‌داری از بین بره...
‫- هنوز تموم نشدیم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫یعنی میگم تو این نقطه
‫- از خود «سوراخ» نمی‌ترسی؟ ‫- چی؟
‫به خدا قسم دو فصل دیگه هم
‫از این چاله هی بالا میاییم.
‫- شاید همینه. ‫- چی؟
‫شاید لازمه که ترس از ‫عدم بلاتلکیفی‌مون رو کنار بذاریم.
‫- می‌فهمی؟ ‫- صحیح.
‫گمونم تو این برهه دیگه ‫حسابی با این موضوع آشناییم.
‫- باشه، ممنون، سوراخ! ‫- مرسی، سوراخ!
‫دیگه لازم نیست که بدونیم توی تو هستیم نه.
‫پس، خدا نگهدار.
‫می‌ترسی که نکنه هنوز توشیم؟
‫یعنی، امیدوارم که نباشیم،
‫- ولی اگر هم باشیم... ‫- بالاخره شستمون خبردار میشه.
‫که دیگه همینش هم منو نمی‌ترسونه.
‫منم همینطور. خیله‌خب. دیگه میرم مست کنم.
هــمـراهــان عــزیـز ســیــنـما فــریــک, صــفـحـه ایــنــســتـاگـرام مــا بـا یـک و سـه مـیـلـیـون دنــبـال کـنـنـده از دســتـرس خــارج شــده, بــرای حـمایـت از مــا لـطـفـا صــفـحـه جــدیـد ایــنــسـتاگـرام مــا را دنــبــال کــنـیـد, آیــدی جدید: cinema.freakz
‫وای خدای من! ‫من دارم به پدرم تبدیل شدم!
‫عه، شاید هیچ راه خروجی وجود نداشته باشه.
‫شاید ما همینجا به دنیا اومدیم.
‫بیخیال. ما اینم پشت سر می‌ذاریم.
‫من همینجا می‌مونم.
‫نه. ما ریک و مورتی ‫هستیم. من بدون تو نمیرم.
‫چی گفتی؟
‫گفتم نمی‌ذارم اینجا بمونی.
‫یالا. تو بی‌بدیلی...
‫بی‌بدیلی... بی‌بدیلی...
‫- چیه؟ ‫- وای خدای من!
‫می‌دونم از چی می‌ترسم.
‫می‌ترسم که تو هرگز تو ‫زندگی واقعی اینو بهم نگی.
‫می‌ترسم اگه به اون سوراخ بپرم،
‫تو حتی به خودت زحمت ‫نمیدی که پشت بند من بپری توش.
‫فقط وایمیستی و نگاه می‌کنی.
‫کل این موضوع راجع به من بوده.
‫تو حتی تو سوراخ هم نیستی، مگه نه؟
‫ممنونم که از سوراخ ترس بازدید کردی، مورتی.
‫ترس تو از وابسته بودن به ریک ‫بسیار لذت بخش بودش.
‫خدای عزیز!
‫مورتی! چطور بودش؟
‫ترست از عنکبوت‌ها بودش؟
‫وای خدا. خدای من، نه.
‫تو... اصلاً نپریدی؟
‫نه، فقط یه نفر می‌تونه وارد بشه.
‫نمی‌تونی همزمان با دوتا ترس روبرو بشی.
‫اگه ترس من آتش بود و ترس تو آب...
‫میفهمم. اشکالی نداره.
‫واقعا اشکالی نداره. ها.
‫به نظر می‌رسه یه‌کم راحتتر شدی.
‫ریک، من واسه تو بی‌بدیلم؟
‫خب، باید بی‌بدیل بودن رو تعرف کنی.
‫همینم خوبه. خوبه.
‫من برگشتم.
‫نکن! وگرنه نمیفهمم که بیرون اومدم یا نه!
‫یعنی کارش اینقدر خوبه؟
‫- چطوره منم برم؟ ‫- نه!
‫چیزی هست که بهم نمیگی؟
‫نمی‌خوای که با همچین ‫چیزی سر و کله بزنی، ریک.
‫کلی بازی‌های ذهنی روت انجام میده.
‫مثلاً دایان هم اون تو بود.
‫- چی؟ ‫- نه اونجوری که فکرش رو می‌کنی.
‫فقط بهم اعتماد کن.
‫باشه رفیق. بیا بریم یه‌کم پنکیک بزنیم به بدن.
‫ترجمه و زیرنویس از: ‫Ali_Master ‫TEL:@ali_master_alii
« سینمافریک مرجع رایگان فیلم و سریال بدون سانسور » .:::CinemaFreak.Net:::. «در تلگرام و اینستاگرام و توئـیـتـر» TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freakz
[بعد از تیتراژ ادامه دارد]
همراهان عزیز سینمافریک, متاسفانه پیج اینستاگرام ما بعد شش سال فعالیت توسط اینستاگرام غیرفعال شده, لطفا برای حمایت از ما پیج جدید رو دنبال کنید: Cinema.freakz
‫اوه‌ووووی، چطور بودش؟
‫اینم از فصل 7!
‫تو یه پلک بهم زدن تموم شدش.
‫یادتون وقتی بچه خودمو دزدیدم؟
‫ یکی از اینا رو هم دزدیدم!
‫همه چیز در مورد داشتن یه هدف و
‫انجام دادن هرکاری برای بدست آوردنشه!
‫اینجوری به خواسته‌تون می‌رسید!
‫[امیدوارم از تماشای این فصل ‫ریک و مورتی لذت برده باشید]