‫- آنچه در «آناتومی گری» گذشت... ‫- خواهش می‌کنم همیشه برگرد، باشه؟
‫من بچه تو رو حامله‌ام.
‫دکتر گری، تو اینطوری عصاره عشق و ‫خوشی‌هایی که برات اهمیت دارن رو
‫از دل این زندگی که یکبار ‫بهت داده شده بیرون نمی‌کشی.
‫روح من از اون دنیا میاد سراغت.
‫- بله. ‫- بله به...؟
‫نوشیدنی خوردن.
‫تو از شغلت و همسرت دست کشیدی.
‫تو به کمک احتیاج داری.
‫من خیلی متأسفم. ‫مسئله راجع به مادرته.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫- تو هم شنیدی؟ ‫- خدای من، ما همینجا می‌میریم.
‫اما اگر اینطوری قراره بمیرم
‫عیبی نداره.
‫همه ما به جایی نیاز داریم ‫که احساس امنیت کنیم.
"Fog and the Fear" ترانه ♫ ♫ "LPX" از
‫تا حس کنیم در پناهیم. ‫حس کنیم محافظت می‌شیم.
‫برای بیشتر آدم‌ها ‫چنین جایی یعنی خونه.
‫برای بیشتر جراح‌ها ‫چنین جایی یعنی بیمارستان.
‫برام مهم نیست که صد تا ‫تیر برق سقوط کردن.
‫تو باید این چراغ‌های لعنتی رو ‫دوباره راه بندازی.
‫نه، نیازی نیست.
‫ژنراتورها برای همین کار هستن.
‫اگر اینطوره چرا کارشون رو انجام نمی‌دن؟
‫چون یکم طول می‌کشه ‫تا اون‌ها وارد مدار بشن.
‫دیدی؟
‫بخاطر همیناست که من ‫مسئول ساختمونم.
‫خودشیفتگی. ‫به این می‌گن خودشیفتگی.
‫هیچ اهمیتی برام نداره.
‫در بیمارستان به ندرت پیش ‫میاد که یهو غافلگیر بشیم.
‫این یه جوریه.
‫برق اومده اما اصلاً ‫حرکت می‌کنیم ما؟
‫شما حس می‌کنید ‫داریم حرکت می‌کنیم؟
‫و همیشه اونجا یه چیزی هست ‫که ما رو مشغول نگه داره.
‫چیه؟
‫- مهم نیست. ‫- مهم نیست؟
‫منظورم فقط اینه کسی از تو ‫چیزی درخواست نکرده.
‫کسی ازت نمی‌خواد که چیزی ‫رو کنار بذاری... یا کسی رو.
‫- فقط لازم بود باخبر باشی. ‫- چی؟
‫تدی حامله‌ست.
‫بچه توئه؟
‫اونجا همیشه می‌دونیم ‫در گام بعد چکار کنیم.
‫خیلی خب!
‫اونجا مثل یک اتاقک کوچولو و راحته.
‫فکر کنم گیر کردیم.
‫من نمی‌تونم. ‫باید توی جراحی باشم.
‫باید برای سیسی ‫یک قلب فراهم کنم.
‫مگی منتظرمونه.
‫من نمی‌تونم اینجا باشم.
‫تو باید از اینجا بیرونمون ببری.
‫باشه.
‫من یه عمل پیوند دارم.
‫خیلی خب.
‫داری چکار می‌کنی؟
‫پشت این چراغ سقف ‫بایستی یه در مخفی باشه.
‫چی؟ نه!
‫قرار نیست از اون کارهای ‫قهرمانانه مزخرف بکنی
‫و از چاله آسانسور بری بالا.
‫منظورم این بود از ‫موبایلت استفاده کنی.
‫- اینجا اصلاً آنتن ندارم. ‫- منم ندارم.
‫پس چرا ازم خواستی که ‫جفت‌مون رو از اینجا بیرون ببرم؟
‫چون من...
‫نمی‌تونم اینجا باشم!
‫کمک!
‫پس، یعنی نخاعش؟
‫کاندروسارکوما.
‫از سی-۵ تا تی-۱.
‫تهاجم موضعی گسترده.
‫چه زمانی بهت گفت؟
‫چرا... چرا به «تو» گفت؟
‫نگفت.
‫نمی‌خواد کسی فعلاً‌ بدونه.
‫اما منم نمی‌تونستم بدون ‫گفتن به تو ازش باخبر باشم.
‫مخصوصاً تو.
‫من چکار کنم؟
‫- احساس می‌کنم... ‫- درمانده‌ای.
‫درک می‌کنم.
‫تا حالا توی زندگیم نشده بود ‫حس کنم پزشک نیستم.
‫اوه، نه. بیمارم... سیسی.
‫اون توی اتاق عمله. ‫فشارش داره افت می‌کنه.
‫برو.
‫- هر کار بتونم می‌کنم تا... ‫- برو. برو.
‫- سیسی، جریان چیه؟ ‫- فشارش داره همه‌ش پایین میاد.
‫دوباره براش داروی افزایش ‫فشار شروع کردیم.
‫قلب قدیمیم به جدیده حسادت می‌کنه.
‫به نظر می‌خواد دست رد به سینه‌م بزنه.
‫پس به موقع رسیدیم.
‫سرم رو دائم تنظیم کنید تا فشار ‫متوسط شریانیش بالای ۵۰ باشه.
‫قادری برو اتاق عمل شماره دو
‫و ببین دکتر بیلی در فراهم ‫آوردن عضو در چه حاله.
‫- باید بدونم چقدر دیگه وقت داریم. ‫- همین الان.
‫چکار کنیم؟
‫همین کاری رو که ‫می‌کنیم ادامه می‌دیم.
‫آمبوبگ رو فشار بده
‫اکسیژن رو به خون برسون، ‫اعضا رو قابل استفاده نگهدار
‫و با هم... صبر می‌کنیم.
‫اما ما گیر افتادیم.
‫- گیر نیوفتادیم. دچار تأخیر شدیم. ‫- نمی‌تونیم!
‫سیسی الان توی اتاق عمله. ‫ما باید این اعضا رو به...
‫- هلم. خودتو کنترل کن. ‫- آخه...
‫اون مدت‌ها منتظر ‫این عمل بود و...
‫خدایا... فکر کنم...
‫فکر کنم دچار حمله پانیک شدم. ‫(بیماری روانی که نگرانی و ترس ‫شدیدی بیمار را فرامی‌گیرد.)
‫نه، نه.
‫اینطور نیست. ‫بس کن.
‫حرفمو می‌فهمی؟
‫هیچ‌کس دچار حمله پانیک نشده.
‫- کسی اینجا نیست!؟ ‫- کمک!
« « سینمافریک مــرجـع دانـلـود رایـگان فــیلم و سـریـال بـدون سـانسور »» .:::CinemaFreak.Net:::. «حرفه ای ترین اپلیکیشن دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال» .::: CinemaFreak.Net :::.
ترجمه از بابـک و مـژگان
‫من نمی‌فهمم. ‫تو مدت‌هاست که اینجایی...
‫هفته‌هاست. هفته‌هاست. ‫هفته‌هاست که اینجایی.
‫- آره. خیلی وقته. ‫- تازه متوجه شدی؟
‫نه، نه. تو می‌دونستی. ‫برای همین بوده که اومدی اینجا.
‫- چون حامله بودی و... ‫- بله، بله. مدتیه که خبر دارم.
‫- و بهم نگفتی؟ ‫- بهت گفتم.
‫تازه همین الان!
‫فشارش رو از دست داده.
‫من هیچ نبضی حس نمی‌کنم.
‫ممکنه تامپوناد قلبی باشه.
‫شاید پلاک قلبش رو سوراخ کرده باشه.
‫خیلی خب، اگر اینطور باشه ‫ماساژ قلبی کمکی نمی‌کنه.
‫باید به یه اتاق عمل برسونیمش.
‫هی! هی!
‫بچه‌ها! بچه‌ها! بچه‌ها! ‫وقت نداریم.
‫بدترین اتفاق ممکن اینه که ‫در تا موقع مرگ اون باز نشه.
‫درسته. مجبوریم شکمش رو باز کنیم.
‫- اینجا؟ ‫- همینجا.
‫اطراف رو نگاه کن و ببین ‫چی داریم که باهاش کار کنیم.
‫- دو واحد خون اضافی. ‫- عالیه، آیا...
‫- سینی لوله‌گذاری آزمایشی. ‫- چه شانسی! منم تیغ جراحی دارم.
‫خیلی خب شفرد می‌شه ‫لطفاً براش آمبوبگ بگیری؟
‫- واقعاً داریم این کار رو می‌کنیم؟ ‫- آره. زود باش.
‫تخصص تروما یعنی ‫انتخاب بین کاری که
‫«ممکنه» اون رو بکشه...
‫و هیچ کار نکردن
‫- که «حتماً» اون رو می‌کشه. ‫- که «حتماً» اون رو می‌کشه.
‫هی، ما که هیچ‌جا نمی‌ریم
‫پس کار دیگه‌ای نیست که بکنیم.
‫تو قرار بود الان در حال ‫گذروندن ماه عسل باشی.
‫تو هم قرار بود خواب باشی.
‫نگاه کن، پل رو باز کردن.
‫طوفان داره فروکش می‌کنه.
‫- برگرد به رختخواب. ‫- ول کن، جو.
‫اونجا اوضاع خیلی بی‌ریخته.
‫نه، نه، چیزی نیست.
‫- نه چیزی نیست. ‫- چرا هست.
‫یک تیر برق توی محوطه ‫آمبولانس سقوط کرده.
‫- شوخی می‌کنی. ‫- نه، نه، نه. برق‌ها رفته.
‫- آسانسورها هم کار نمی‌کنن. ‫- نه.
‫داخلشون پزشک‌ها ‫و بیمارهامون گیر افتادن.
‫- بیلی آخرش مجبور می‌شه... ‫- بیلی... خودش توی آسانسور گیر افتاده.
‫- ما بایستی بریم. ‫- نه، من بایستی برم. تو مستی.
‫بهتره خودت بری.
‫بس کن.
‫چی رو بس کنم؟
‫نگاه کردن به منو.
‫اینجا اتاق کوچیکیه. ‫جای زیادی برای نگاه کردن نداره.
‫خودت می‌دونی منظورم چیه.
‫باشه.
‫منم اینجا می‌ایستم که ‫نتونم بهت نگاه کنم.
‫من از ندونستن اینکه بیرون ‫چه خبره خیلی بدم میاد.
‫من می‌تونم بهت بگم ‫اون بیرون چه خبره...
‫به احتمال زیاد مگی قبلاً عمل ‫پیوند قلب سیسی رو شروع کرده
‫چون بیلی یا وبر یا هر ‫کس دیگه‌ای تا حالا
‫اعضای اهدایی رو نجات داده
‫و همون آدم هم قراره ‫پیوند کلیه رو انجام بده.
‫تو یک جراح نابغه‌ای مردیت
‫اما این عمل صرفاً به ‫یک جراح ساده نیاز داره.
‫مرسی، به نظر.
‫ممنونم.
‫اینجا شبیه «تاردیس» توی ‫سریال «دکتر هو» هستش. ‫(باجه تلفن اسرار‌آمیز در سریال «دکتر هو».)
‫اینم از اون چیزای بچه خرخوناست؟ ‫من که هیچ آشنایی ندارم.
‫نه، منم همینطور
‫اما بچگی‌هام توی ایتالیا ‫همیشه تماشا می‌کردم.
‫«دکتر هو» یک باجه تلفن داشت
‫که ماشین زمان بود
‫و وقتی یکی واردش ‫می‌شد انگار
‫از زمان و مکان فارغ می‌شد.
‫دنیا به کار خودش ادامه می‌داد
‫اما اون آدم توی یک حباب... ‫کوچیک و متفاوت بود.
‫یه جای رازآلود که درونش قوانین ‫طبیعی دیگه حاکم نبودن.
‫قانون هنوز هم حاکمه.
‫اینجا «توردیس» نیست.
‫تاردیس!
‫حالا هر چی.
‫با آتش‌نشانی تماس بگیر و بیارشون ‫این آسانسورها رو باز کنن!
‫- اونا نمیان. ‫- نمیان؟
‫بخاطر طوفان پاسخگویی‌شون ‫به موارد مهم محدود شده.
‫ببین، من نمی‌دونم چرا ‫سرم داد می‌کشی.
‫چون وضع این ساختمون ‫لعنتی درست نیست
‫و تویی که مسئول این ‫ساختمون لعنتی هستی!
‫بهتر عمل کن!
‫شما با کاترین فاکس تماس گرفته‌اید. ‫لطفاً پیام خود را بگذارید.
‫آه...
‫تو... تو بتی هستی، درسته؟
‫- نیاز به کمک داری تا کسی رو پیدا کنی؟ ‫- اوه، نه. مشکلی نیست.
‫فقط منتظر دکتر ‫شفرد بودم تا برگرده.
‫من یه مقدار بی‌قرار شدم.... ‫می‌دونید، توی اورژانس.
‫درسته. درسته.
‫می‌دونی چیه؟
‫منم خودم یه مقدار بی‌قرارم.
‫اما متوجه شدم بهترین کار کمک ‫کردن به یک نفر دیگه‌ست.
‫اینجا کلی بیمار داریم
‫و هیچ‌کدوم از آسانسورها کار نمی‌کنن.
‫- من باید خودمو مشغول نگهدارم، همینطور تو. ‫- اشکالی نداره. می‌تونم همینجا...
‫زود باش، بیا مفید باشیم.
‫شما با کاترین فاکس تماس گرفته‌اید. ‫لطفاً پیام خود را بگذارید.
‫مامان، دوباره منم. ‫باهام تماس بگیر. باشه؟
‫بهم بگو کجایی و من برای ‫کمک به تو چکار می‌تونم بکنم.
‫شما می‌دونید دکتر بیلی کجاست!؟
‫قادری، جریان چیه؟
‫دکتر بیلی توی آسانسوره.
‫تو که الان داشتی می‌پرسیدی.
‫سیسی کولوین توی ‫تخت جراحی برای پیونده.
‫دکتر بیلی با اعضای اهدایی ‫توی آسانسور هستن.
‫دکتر پیرس ازم ‫خواست پیداشون کنم
‫اما نمی‌دونم چطور ‫این کار رو باید بکنم.
‫- اجازه بدید رد شم. ‫- هی!
‫- چیه؟ ‫- آسانسورها... لازمه بازشون کنی.
‫- نمی‌تونم. آسانسورها خرابن. ‫- خودم اینو می‌دونم.
‫اون‌ها به سیستم کامپیوتری مجهزن. ‫برای همین باید صبر کنی ریست بشن.
‫- بالاخره راه میوفتن. ‫- ما تا «بالاخره» وقت نداریم.
‫ازت می‌پرسم چطور باز می‌شن.
‫من با متخصصش تماس ‫گرفتم اما طرف نمیاد.
‫می‌دونی که الان یه ‫طوفان حسابی اون بیرونه.
‫بله... آیا ممکنه تصادفاً چیزی باشه ‫که تو بدونی و من ندونم؟
‫اوه!
‫خیلی خب دکتر. ‫خب، چمی‌دونم
‫می‌شه به من بگید هر بار که سراغ ‫شوک الکتریکی می‌رید
‫برای اینکه جزغاله نشید چند تا ‫قطع‌کننده اتصال-به-زمین لازمه؟
‫نه، نمی‌تونی.
‫شما فقط برش می‌دارید ‫و می‌گید: «برید کنار!»
‫و همینطوری ‫قهرمان مردم می‌شید
‫چون پزشک‌ها خیلی باحالن.
‫زیادی سریع نفس نگیر.
‫نه، من خوبم.
‫بیمار رو زیادی سریع تنفس نده.
‫اوه، ببخشید.
‫به نظرم ما به پایین ‫سقوط می‌کنیم
‫و سیسی هم می‌میره.
‫فیبی فرصت خداحافظی ‫با مادرش رو پیدا نکرد
‫و اینطوری مرگش بی‌حاصل می‌شه...
‫اونم بخاطر یک میله سلفی ‫نکبت توی صورتش...
‫این آسانسور سقوط می‌کنه و ‫ما هم باهاش سقوط می‌کنیم!
‫می‌گن اگر درست موقعی که ‫به زمین می‌خوره بپری
‫- ممکنه کاریمون نشه اما... ‫- چرنده.
‫- یه مسئله فیزیک ابتداییه. نمی‌شه. ‫- درسته.
‫اول... اول ما به سقف ‫برخورد می‌کنیم
‫و بعد مثل گوجه‌فرنگی به ‫کف کوبیده می‌شیم.
‫همه‌مون له می‌شیم ‫و می‌چسبیم به زمین.
‫کسی سقوط نمی‌کنه.
‫همیشه سقوط آسانسورها اتفاق میوفته.
‫توی فیلم‌ها بله ‫نه توی ساختمون‌ها.
‫این رو واقعاً مطمئنی؟
‫یه سری ترمزهای مخصوص و ‫از این جور چیزها هم هست.
‫از کجا... از کجا اینو می‌دونی؟
‫از هیچ جا! ‫از خودم در آوردم.
‫اگه مغزهامون می‌تونن ‫با سناریوهای ساختگی
‫راجع به مرگ همه عزیزانمون و ‫تبدیل شدن خودمون به
‫سس گوجه‌فرنگی ما رو ‫تا سر حد مرگ بترسونن
‫چرا نتونن با چیزهای ساختگی خوب ‫حالمون رو بهتر بکنن؟
‫مثلاً ترمزهای هیدرولیک بادی.
‫اون زن رو انقدر باد نکن!
‫چطوره... چطوره همگی ‫با هم نفس عمیق بکشیم؟
‫باشه؟
‫می‌شه... می‌شه این کار رو بکنیم؟
‫داخل...
‫و بیرون...
‫داخل...
‫و بیرون...
‫می‌خواستم زودتر بهت بگم.
‫می‌خواستم همون شبی که ‫رسیدم اینجا بهت بگم
‫اما تو قبلش خانواده ‫خودت رو تشکیل داده بودی.
‫- با سرعتی باورنکردنی! ‫- خیلی ممنون.
‫آیا این حقیقت نداره؟
‫چرا، فقط لحنش یکم تند بود.
‫فشار رو از پری‌کاردیوم برمی‌دارم.
‫متأسفم.
‫یه... یه مقدار تند بود. ‫حق با توئه.
‫- این از مواردیه که باید کاملاً باز بشه. ‫- اوهوم.
‫آره، این کاملاً از مواردیه که...
‫- یعنی شبیه موارد کلاستر هستش؟ ‫- نمی‌تونم ببینم
‫خونریزی از کجا داره میاد.
‫آره، منظورمون نوع برش بود... ‫یه برش کلم‌شل ایجاد می‌کنیم.
‫- به دید بیشتری احتیاج داریم. ‫- درسته.
‫آره. می‌دونستم.
‫فقط یه مدت زیادیه که ‫خیلی تخصصی کار کردم.
‫در واقع یعنی ما قفسه
‫سینه‌ش رو مثل کاپوت ‫ماشین بالا می‌زنیم.
‫خیلی خب، آون. ‫تیغ رو بردار...
‫- توراکوتومی راست رو انجام می‌دیم. ‫- باشه.
‫نیاز به چیزی پیدا می‌کنیم که ‫باهاش استخوان جناغ رو بشکنیم.
‫درسته، دارم فکر می کنم. ‫یه راهی براش پیدا می‌کنم.
‫و اینطوری شد که ‫کارینا پیش پدرم موند
‫و منم با مامانم به ‫اینجا نقل مکان کردم.
‫چرا مادرت زندگیش رو ترک کرد؟
‫من... پدر من...
‫توی ایتالیا یه جراح خیلی ‫مشهور هستش... یعنی «بود».
‫عجب!
‫منم که اصلاً نمی‌دونم زندگی ‫با والدین جراح و مشهور چجوریه.
‫واقعاً هم همینطوره.
‫مامان تو همش جایزه می‌گرفت ‫اما پدر من... همش حکم برائت دادگاه.
‫واقعاً تا حالا به هیچ‌کس ‫راجع بهش نگفتم.
‫اوه، خب... اگر بخوای می‌تونی.
‫فکر نمی‌کنم بخوام.
‫منظورم این بود اگر ‫بخوای می‌تونی بگی
‫و این راز از اینجا بیرون نمی‌ره.
‫چون فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت ‫از اینجا بیرون بیایم.
‫پدرم یک بیماری روانی داشت. ‫(صحبت به زبان ایتالیایی.)
‫در حال جنون ‫هفت بیمار رو عمل کرد. ‫(صحبت به زبان ایتالیایی.)
‫بدون وقفه، بدون خواب، بدون غذا. ‫(صحبت به زبان ایتالیایی.)
‫چهار نفر مردن. فقط به خاطر اون. ‫(صحبت به زبان ایتالیایی.)
‫اما بخاطر پول‌ها و رفقایی که داشت... ‫قسر در رفت. ‫(صحبت به زبان ایتالیایی.)
‫اما البته اون همون مردی هم بود
‫که منو پشت ‫موتورش سوار کرد،
‫بهم یاد داد چطور ‫توپ فوتبال رو شوت کنم
‫و بهم اسم ستاره‌ها رو یاد داد.
‫بخاطر همین خیلی پیچیده‌ست.
‫بفرما. الان به یکی گفتم.
‫ممنونم.
‫واقعاً فکر می‌کنی اون ‫بالا یه در مخفی باشه؟
‫آه...
‫من فقط برای فرار ‫از باد اومدم اینجا.
‫- ما هم. ‫- ما هم.
‫بهتره برگردم اون تو.
‫و شما هم بهتره برگردید داخل!
‫همین الان!
‫- بله. ‫- بله قربان.
‫انجام شد.
‫خیلی خب. حالا چطور ‫می‌خوایم جناغ رو بشکنیم؟
‫من انجامش می‌دم. اما ‫مانیتور قلب رو از دست می‌دیم.
‫- چرا؟ ‫- چرا؟
‫برای شکستن جناغ
‫من معمولاً از چاقوی ‫لبشکی استفاده می‌کنم و
‫و با یه چکش پلاستیکی ‫بهش ضربه می‌زنم.
‫اما ما هیچ‌کدوم رو نداریم ‫ولی اون باتری
‫اونقدر سنگین هست که بشه ‫بجای چکش ازش استفاده کرد.
‫چاقوی لبشکی چی؟
‫وقتی این رو درمیارم احتیاج دارم
‫- درست اینجا رو فشار بدی. ‫- می‌خوای از پلاک استفاده کنی؟
‫باحاله. فکر خوبیه هانت.
‫خیلی خب. آماده؟
‫یک... دو... سه!
‫آه!
‫خیلی خب.
‫اما واقعاً منظورت چی بود...
‫منظورت چی بود وقتی گفتی «کسی از ‫من نخواسته کاری بکنم»؟
‫فکر نمی‌کنی ‫شاید بهتر باشه
‫صبر کنیم و این ‫صحبت رو تا وقتی که...
‫نه، نه. من... من...
‫منم برام جالبه.
‫یعنی حالا باید انتخاب کنه یا...؟
‫نه! نه، نه. نه.
‫هیچ... هیچ انتخابی در کار نیست.
‫آون، گزینه من و تو ‫دیگه وجود نداره.
‫پس رابطه تو و آملیا می‌تونه بدون ‫دردسر... همونطور که می‌خواید باشه.
‫هی، ممنونم.
‫اما من توی سیاتل می‌مونم.
‫بچه من استحقاق ‫جفت والدینش رو داره
‫و منم استحقاق ‫داشتن دوستم رو دارم.
‫اینطوری تو هم ‫می‌تونی با آملیا باشی.
‫که خودش درست همینجاست.
‫- خیلی خب. آماده‌ای شروع کنیم؟ ‫- آره.
‫اوه!
‫اوه خدایا! وای!
‫عالیه.
‫- خیلی خب. ‫- بفرما.
‫- آماده؟ ‫- آماده شو.
‫یک، دو، سه.
‫خیلی خب.
‫اوه، من عاشق جراحی مغزم.
‫خیلی خب. قلب چپ ‫سالم به نظر میاد.
‫گاهی فقط به اندازه یک قاشق ‫چای‌خوری خون دیده می‌شه.
‫احساس می‌کنم اگر بتونم ‫برای سه ماه پاک بمونم
‫دیگه می‌تونم ‫کنترلش رو بدست بگیرم.
‫لئو رو پس بگیرم. ‫یه جورایی زندگیم رو پس بگیرم.
‫بتی، آهسته و ‫روز به روز ادامه بده
‫و هرگز این اشتباه رو نکن که ‫فکر کنی درمان شدی.
‫اینکه خیلی ضدحاله.
‫اگه تنهایی انجامش بدی همینطوره.
‫اما اگر اجازه بدی دیگران ‫بهت کمک کنن اصلاً بد نیست.
‫آه، یکی از بیمارها دچار ‫حمله قلبی شده.
‫- می‌شه تو... ‫- چه باحال.
‫می‌شه برگردم بخش اورژانس؟ فقط ‫ببینم کار دیگه‌ای هست بکنم یا نه؟
‫آره، همین کار رو بکن.
‫سلام؟
‫- سلام؟ ‫- سلام؟
‫کسی اونجا نیست؟
‫- شما حالتون خوبه؟ ‫- هیس.
‫سلام؟ هی!
‫- سلام! ‫- ما اینجاییم!
‫عالیه! ‫اونا این داخلن.
‫اعضای پیوندی توی ‫این آسانسور وجود دارن.
‫بیا کمک برسون. ‫بیا بازش کنیم.
‫وای! هی! هی!
‫شما با خودتون فکر می‌کنید ‫دارید چکار می‌کنید؟
‫- سعی می‌کنیم اینو باز کنیم. ‫- نه، نه، نه.
‫هیچ‌کس خودشو به اتاقک ‫آسانسوری که گیر کرده نمی‌رسونه.
‫کسی ممکنه کشته بشه.
‫اگر نکنیم، یکی حتماً می‌میره.
‫آخه چطور می‌تونیم ‫این لعنتی رو باز کنیم؟
‫مواظب باش.
‫این کار رو نکن.
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫آه، تو رو خدا می‌بینی؟
‫شماها راحت هر کار ‫که می‌خواید می‌کنید.
‫هیچ احترامی برای بخش ‫تأسیسات قائل نیستید.
‫هی، حرفم منو ‫گوش کن. باشه؟
‫می‌خوای یه قهرمان باشی؟ ‫می‌خوای جون آدم‌ها رو نجات بدی؟
‫اونجا یه زنی هست ‫که زندگیش
‫وابسته به اینه که تو الان ‫اون در رو برامون باز کنی.
‫من نمی‌تونم این کارو بکنم. ‫کمکی از من ساخته نیست.
‫تو کمکم می‌کنی این کار رو بکنم.
‫یا اینطوری اعضای رو به سیسی می‌رسونیم
‫یا فردا از خواب بیدار ‫می‌شی و بیکار شدی.
‫وای! یه لحظه صبر کن.
‫سیسی... یعنی همون ‫خانم همسریاب، سیسی؟
‫- بله. ‫- بله.
‫- اوه اون... ‫- یه بار فقط پونزده دقیقه
‫توی اتاقش بودم که ‫تلویزیونش رو درست کنم
‫که اون منو برانداز ‫کرد و بعد با یکی از
‫پرستارهای مراقبت‌های ‫ویژه طبقه پایین آشنا کرد.
‫از اون موقع دیگه با هم هستیم.
‫اون زن زندگیمو تغییر داد. ‫همون زن.
‫اون... به زندگی من... لذت رو آورد.
‫معذرت می‌خوام ‫می‌شه این رو قرض بگیرم؟
‫اون یارو توی زندگیش ‫لذت هم داره؟
‫شایدم اسم دختره «لذت» باشه؟
‫تکون نمی‌خوره.
‫مواظب باش.
‫خودشه.
‫- زود باش! از پسش برمیای. ‫- از پسش برمیای! تمومه!
‫اینجا شبیه «ارباب مگس‌ها» شده! ‫(فیلمی بر اساس رمانی ‫به همین نام از «ویلیام گلدینگ».)
‫- چی شده؟ ‫- بیلی با اعضای اهدایی اون داخله.
‫اعضا برای سیسی هستن.
‫سلام.
‫کرو.
‫خوش اومدی.
‫این آخرین واحد خونه.
‫- می‌خوای من جات رو بگیرم؟ ‫- خودم هستم. مرسی.
‫چه مدت؟
‫به نظرم اگر در باز نشه ‫با این واحد خون
‫یه چیزی حدود پنج دقیقه.
‫خودت چه مدته؟
‫شونزده هفته.
‫و آیا... آیا رفتی برای...
‫سر معایناتت حاضر شدی تا الان؟
‫آره. ما... ما حالمون خوبه.
‫بچه حالش خوبه. ‫منم خوبم.
‫پس اگر فکر می‌کنی ‫این معاینات بایستی...
‫نه. هنوز نه.
‫من خیلی متأسفم. ‫باید زودتر از این بهت می‌گفتم...
‫جدی می‌گی!؟
‫این راه درستش نیست... ‫فکر می‌کنی من می‌خواستم
‫- اینطوری انجامش بدم؟ ‫- من... من... من نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم. تو که به نظر میاد خوب ‫می‌دونی هر کسی چی می‌خواد.
‫چیزی حس می‌کنی؟
‫بایستی یک دستگیره‌ای ‫یا چنین چیزی باشه.
‫احتمالاً سوراخ کلیده.
‫انگار یه چیزی ‫مثل کلید لازم دارم.
‫لعنتی.
‫یه بار دیگه بهم بگو چرا ‫با هم بودن ما انقدر فکر بدیه.
‫چون فکر بدیه.
‫نه، حرفت رو قبول دارم. ‫فقط می‌پرسم چرا.
‫چون من یه پزشک معالجم ‫و تو یک رزیدنتی.
‫از این اتفاقات که ‫همیشه در حال افتادنه.
‫فکر کنم برای خودتم اتفاق افتاده.
‫منم سعی دارم از ‫اشتباهاتم درس بگیرم.
‫قول می‌دم به بچه‌هات نگم ‫در موردشون چی گفتی.
‫ازدواجم و بچه‌هام ‫یک اشتباه نیستن.
‫پس دقیقاً چی رو یاد گرفتی؟
‫نمی‌دونم.
‫دوباره ایتالیایی صحبت کن.
‫اونطوری بیشتر دوست داشتم.
‫وقتی بالاخره اجازه دادی ببوسمت ‫(صحبت به زبان ایتالیایی.)
‫که حتماً بهم این اجازه رو می‌دی ‫(صحبت به زبان ایتالیایی.)
‫تا ابد بوسیدنت رو ادامه می‌دم. ‫(صحبت به زبان ایتالیایی.)
‫بهت نگفته بودم اوائل دانشگاه ‫سه سال زبان ایتالیایی خوندم؟ ‫(صحبت به زبان ایتالیایی.)
‫وای!
‫بله.
‫من کسی بودم که گفتم ‫بیاید بعداً صحبت کنیم
‫تا مجبور نشید ‫الان اینطوری بکنید...
‫منم این وسط حقوقی دارم.
‫- منم بچه دارم. ما بچه داریم. ‫- می‌دونم. می‌دونم.
‫- من بچه دارم. هر دومون. ‫- اینو می‌فهمم. می‌دونم. فقط...
‫می‌شه فعلاً فقط...
‫بریم! بریم! بریم!
‫مواظب باشید. خیلی خب، عالیه.
‫بذارید رد شیم!
‫- خیلی خب، نفر بعد تویی. ‫- اوه...
‫اگه یهو وقتی هنوز وسطم
‫اتاقک سقوط کنه و ‫منو نصف کنه چی؟
‫هلم! بیا این بیمار و اعضای
‫زندگی‌بخش اون رو به ‫اتاق عمل برسونیم.
‫بله خانم.
‫خیلی خب، بیاید ببریمش ‫اتاق عمل شماره دو.
‫برای پله‌ها به کمک نیاز داریم.
‫باشه، ما هستیم.
‫اوه سلام.
‫اوه، ما داریمت.
‫نه، مشکلی ندارم. ‫من خوبم. من خوبم.
‫برید به سیسی کمک کنید. برید!
‫خدایا!
‫نه، نه، نه، نه!
‫اوه خدایا! خدایا!
‫دکمه رو بزن! بزنش!
‫خیلی ناجوره؟
‫از دست رفتن؟
‫ما هواتو داریم «جد».
‫ما باهاتیم رفیق. باشه؟
‫مشکل این آسانسور چیه؟
‫کلک من کنده‌ست. ‫اخراج می‌شم.
‫تازه اومدم اینجا
‫و این هم اولین تصویری بود ‫که توی ذهن رئیس ایجاد کردم.
‫نگران نباش، من چندین ماه ‫در حال گند زدن‌هایی بودم
‫که در همین حد ‫یا حتی بدتر بودن.
‫منم که مطمئناً اخراج می‌شم.
‫این نشونه خوبی نیست.
‫اوهوم.
‫بیاید براش یه مقدار ‫نورپی شروع کنیم.
‫اینجا داره سرد می‌شه.
‫نبایستی تا الان شروع می‌کردیم؟
‫دیگه زیاد طول نمی‌کشه. باشه؟
‫دکتر آوری چطوره؟
‫سیسی.
‫مگی، این وضع طبیعی نیست.
‫من قبلاً هم عضو ‫پیوندی دریافت کردم.
‫این اندازه صبر کردن توی اتاق ‫عمل طبیعی نیست.
‫یک مشکلی پیش اومده.
‫و من می‌ترسم.
‫چون عاشق این زندگی بودم
‫و مطمئن نیستم بعدش چیه.
‫من می‌ترسم.
‫شاید اگر راجع به خودت و دکتر آوری
‫باهام صحبت کنی یکم کمتر بترسم.
‫باشه. باشه.
‫اوضاع رابطه من و دکتر ‫آوری الان خیلی خرابه.
‫با هم دعوای سختی کردیم و
‫واقعاً نمی‌دونم الان ‫رابطه‌مون در چه وضعیتیه.
‫حس می‌کنم ممکنه اون...
‫حس می‌کنم ممکنه رابطه‌مون ‫خیلی زود از هم بپاشه.
‫فکر نمی‌کنم...
‫احساس امنیت نمی‌کنی.
‫اوهومم.
‫آره.
‫طبق تجربه من
‫این یعنی یکی از این ‫دو حالت هستش...
‫یا اون برای تو خیلی نامناسبه
‫یا اینکه اونقدر برات خوبه
‫که می‌ترسی از دستش بدی.
‫آیا مواقعی هم بود که اون ‫در تو حس امنیت بوجود بیاره؟
‫وقتی مادرم مرد.
‫این زمان خوبی برای این کاره.
‫آره.
‫سیسی! نه! نه!
‫ترالی اورژانس! براش ‫لوله بذارید! همین الان!
‫وقتی بچه بودم دچار ‫حملات پانیک می‌شدم.
‫قبل از مسابقات رقص و... ‫و مسابقات هجی کردن.
‫اونجا هم واقعاً فکر می‌کردم ‫آسانسور سقوط می‌کنه.
‫لازمه تمومش کنی!
‫خوبه. تو هم اینجایی.
‫مشکل چیه کرو؟
‫ما باید مسئول تعمیرات رو ‫ببریم پایین اتاق عمل.
‫- مسئول تعمیرات؟ چرا؟ ‫- آسانسور تقریباً پاهاش رو قطع کرد.
‫- می‌دونستم! ‫- نه.
‫من می‌رم یه اتاق ‫عمل براش پیدا می‌کنم.
‫تو میای و این عمل رو ‫برای من انجام می‌دی.
‫ازم می‌خوای عمل ‫بازیابی عضو انجام بدم؟
‫تو می‌تونی این کار رو بکنی. ‫آیا اینطور نیست؟
‫چرا، اما خودت که ‫داری انجامش می‌دی.
‫من لازمه برم به بخش اورژانس.
‫- من باید... ‫- من باید این کار رو بکنم.
‫ببین، دکتر کرو من مواظب ‫بیمارستان هستم.
‫برو ضدعفونی کن و بیا اینجا.
‫خیلی خب، و ما مشکلی نداریم.
‫- جریان خوبه. ‫- بیاید ایزوله کنیم.
‫من آسیب‌دیدگی رو ایزوله کردم.
‫به یک پرولین ۴-۰ احتیاج دارم، لطفاً.
‫فکر می‌کنی بهتره پیوند انجام بدیم یا...؟
‫من چکار می‌تونم بکنم؟
‫به نظرم... به نظرم چیزی نیاز نداریم.
‫- اون در چه حاله؟ ‫- خوب نیست.
‫دو بار تا حالا بهش شوک دادیم ‫اما تا وقتی اعضای جدید رو
‫- نداشته باشیم نمی‌تونیم بذاریمش زیر بایپس. ‫- بیلی قبلاً شروع کرده.
‫تیغ.
‫آسیب بافتی شدیدی بوجود اومده
‫اما به نظر میاد اعصاب اینجا ‫رو می‌شه نجات داد.
‫آره، استخوان ران چپ ‫که اوضاعش خیلی وخیمه.
‫- اما سمت راست... ‫- راست انگار به ثابت‌سازی خارجی نیاز داره.
‫- شما کجا بودید؟ ‫- من...
‫اون توی محوطه ‫آمبولانس زیر طوفان بود.
‫باد اون رو پرت کرد داخل یه ‫آمبولانس. خیلی بد بود.
‫- می‌تونی کار کنی؟ ‫- بله.
‫بله، قطعاً پای چپ رو جدا می‌کنیم.
‫برای سمت راستی هم ‫هنوز باید تصمیم بگیریم.
‫اگه هیچ‌کدوم رو قطع نکنیم چی؟
‫رفیق، این پا که اصلاً ‫هیچ امیدی بهش نیست.
‫ساختمان عضلانی له شده،
‫شکستگی باز و قطعه قطعه ‫شدن استخوان ران،
‫و بافت‌های عروقی-عصبی در هم تنیده.
‫- بایستی پا رو قطع کنیم... ‫- رفیق، چندتا میله بذار.
‫- چی؟ ‫- یا یک پلیت یا یک ثابت‌ساز خارجی.
‫منظورم اینه ‫پاها رو درست کن.
‫اعصاب له شدن اما هنوز دست ‫نخورده باقی موندن. درسته؟
‫من می‌تونم آناستوموز ‫شریانی انجام بدم.
‫می‌تونم یه مقدار جریان ‫خون رو اینجا راه بندازم.
‫با عضو مصنوعی ‫نتیجه بهتری می‌گیره.
‫خواهش می‌کنم بگو ‫خودت می‌دونی اینو.
‫من می‌دونم اون الان ‫بخاطر یک بیمار اینجاست.
‫می‌دونم اون هر کاری ‫می‌تونست کرد
‫که اون بیمار دیگه ‫بتونه زنده بمونه.
‫من می‌خوام پاش رو حفظ کنم. ‫می‌تونم این کار رو بکنم.
‫شاید آدم بتونه کاری رو بکنه اما دلیل ‫نمی‌شه بایستی انجامش هم بده.
‫حتی اگر جریان تغذیه ‫خون رو حفظ کنی
‫اما بازم اگر اون عملکرد ‫اندامش رو بدست نیاره...
‫دکتر، اگر شما نمی‌خواید ‫استخوان رانش رو ترمیم کنید
‫شاید بد نباشه فلوی شما ‫شانسش رو امتحان کنه.
‫خیلی خب.
‫حالا اینجا کارگاه آهنگریه. ‫تعدادی پلیت می‌خوام.
‫- می‌خوام سینی میله‌های ماژولار باز باشه. ‫- اشمیت، اینجا یکم ساکشن بهم بده.
‫و چند تا کلمپ وبر و ‫یک کلمپ خرچنگی بزرگ...
‫به میکرو قیچی خمیده و فورسپس ‫جواهری هم احتیاج دارم، لطفاً.
‫چشمت به فشار ‫شریانی متوسطش باشه
‫و یک آزمایش ادرار کاملاً ‫دقیق می‌خوام
‫و مطمئن شو که توی آی-سی-یو ‫براش یه مانیتور ویژیلیو بذارن.
‫بعداً اون پلاک ماشین ‫رو هم ازتون می‌خواد.
‫همون ناجی زندگیش بود.
‫پس تو...
‫می‌خوای من هم درگیر باشم؟
‫با بچه؟
‫آره.
‫چون خودم هم می‌خوام.
‫آون. می‌دونم.
‫من تو رو می‌شناسم.
‫منم اینو می‌خوام.
‫به نظرت چطوری این کار ‫انجام بشه که جواب می‌ده؟
‫خودش یجوری حل می‌شه.
‫خودمون یجوری حلش می‌کنیم.
‫آره.
‫هی.
‫ما قراره بچه‌دار شیم.
‫همینطوره.
‫- خودمون یجوری حلش می‌کنیم. ‫- آره.
‫باشه.
‫اوهومم.
"Too Proud" ترانه ♫ ♫ "Broods" از
‫- پرولین ۴-۰. ‫- من دنبالت می‌کنم.
همراهان عزیز سینمافریک, متاسفانه پیج اینستاگرام ما بعد شش سال فعالیت توسط اینستاگرام غیرفعال شده, لطفا برای حمایت از ما پیج جدید رو دنبال کنید: Cinema.freakz
‫- وضعیتت خوبه؟ ‫- اینجا همه‌چیز خوبه.
‫- اینجا هم خوبه. ‫- بیاید از زیر بایپس بیاریمش بیرون.
‫یک ضربان گرفتیم.
‫داره خودش به تنهایی می‌تپه.
‫خدا رو شکر. بهم گفت بود ‫اگه بمیره روحش میاد سراغم.
‫خیلی خب، بیاید بهش یک کلیه بدیم.
‫ما داروها رو توی یک ‫دستگاه بزرگ نگه می‌داریم.
‫- برای برداشتن اون‌ها باید رمزش رو بدونی. ‫- نه، نه، نه.
‫- یکی از بیمارها ازم خواست که... ‫- دلیل اینکه دوباره برگشتی همین بود؟
‫که دارو بدزدی؟
‫خواهش می‌کنم به آملیا نگو.
‫من الان می‌رم. باشه؟ ‫فقط بذار برم.
‫بتی، اگر این کار رو می‌کردم دیگه ‫نمی‌تونستم خودمو پزشک بدونم.
‫ورید کلیوی به نظر سالم میاد.
‫آره. طول خوبی روی حالب داره.
‫- چی شده؟ ‫- ریتم ضربانش داره بدتر و بدتر می‌شه.
‫داره به سمت برادی‌کاردی می‌ره.
‫یک میلی‌گرم اپی بزن.
‫هلم، سطح لاکتیک اسید و ‫کمبود قلیاییش چقدره؟
‫- منفی ۱۲ و لاکتاتتش هم شش. ‫- چیه؟
‫می‌تونه پاکسازی متابولیکی باشه...
‫- ممکنه هر چیزی باشه. ‫- درسته.
‫بیاید دوباره بذاریم زیر بایپس.
‫من قلبش رو ماساژ می‌دم. ‫بیاید راهش بندازیم.
‫بیاید زیر یک ضربان‌ساز ‫اپیکاردیال بذاریمش.
هــمـراهــان عــزیـز ســیــنـما فــریــک, صــفـحـه ایــنــســتـاگـرام مــا بـا یـک و سـه مـیـلـیـون دنــبـال کـنـنـده از دســتـرس خــارج شــده, بــرای حـمایـت از مــا لـطـفـا صــفـحـه جــدیـد ایــنــسـتاگـرام مــا را دنــبــال کــنـیـد, آیــدی جدید: cinema.freakz
‫(پیامک به بن:) ‫«تو حالت خوبه؟»
‫زود باش. زود باش.
‫زود باش.
‫می‌تونی کارت رو پس بگیری.
‫فکر کنم قبلاً پسش گرفتی، ‫ولی اشکالی نداره.
‫چون دوباره کسی اونجوری ‫باهام حرف نخواهد زد.
‫- کرو. ‫- نه قرار نیست بهم بگی...
‫که بشینم یه گوشه و هر وقت ‫خواستی پا بذارم جلو.
‫یه بحران داشتیم و ‫می‌خواستم تو کنترلش کنی.
‫بخاطر همین بحران ‫من نتونستم بیام اینجا.
‫ولی هرجور شده اومدم.
‫ولی مهم نیست... ‫پس لعنت بهش، لعنت به تو...
‫به هر حال من اصلاً این ‫شغل رو نمی‌خواستم.
‫من توی یه بحران بودم.
‫و لازم بود که تو ‫اون جراحی رو انجام بدی.
‫نگران بودم نکنه یکی از ‫اون اندام‌ها رو زخمی کنم.
‫باید می‌رفتم جای دیگه‌ای ‫که نتونم آسیبی بزنم.
‫(پاسخ از بن:) ‫«خوبم. تو چی؟»
‫چیه؟
‫مربوط به وارنه؟ چیه؟
‫چیه؟
‫لطفاً استعفا نده.
‫من به زمان نیاز دارم تا...
‫تا چند تا چیز رو درست کنم.
‫من به کمکت نیاز دارم.
‫هی، هر چی که بخوای...
‫اشکالی نداره.
‫چیزی نیست.
‫نبض نداره، یه واحد اپی دیگه بزن.
‫بایپس رو شروع کنیم؟
‫نه. پدال شوک.
‫روی بیست شارژ کن.
‫برید کنار.
‫یالا سیسی.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- روی سی شارژ کن.
‫برید کنار.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- دوباره.
‫خواهش می‌کنم.
‫نزدیک بود ایتالیاییه رو ببوسم.
‫شاید اون یکی رو هم ببوسم.
‫چون، نگاش کن آخه.
‫نمی‌دونم که بازم عشق ‫رو پیدا می‌کنم یا نه.
‫ولی الان خوشحال‌تر از قبلم.
‫داره بهم خوش می‌گذره.
‫و وقتی خوش می‌گذره، ‫صدای تو توی گوشمه.
‫ممنون سیسی.
"How You'll Be Remembered" ترانه ♫ ♫ "Aron Wright" از
‫تازه رفتم لئو رو دیدم.
‫بتی چطوره؟
‫ظاهراً تمام روز با وبر بوده. پس...
‫خب، خوبه.
‫- آملیا من متأسفم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫من اون کسی‌ام که ‫بهت گفتم: «برو آلمان».
‫«برو تدی رو ببین».
‫باید می‌گفتم: «کاندوم ببر».
‫جالبه... وقتی بهش فکر می‌کنم...
‫و من واقعاً...
‫این رو برات می‌خواستم....
‫می‌خواستم که با اون خوشحال باشی.
‫پس شاید این...
‫نه، من کنار بچه می‌مونم.
‫ولی هیچ اتفاقی بین من ‫و تدی نمیوفته.
‫چنین گزینه‌ای اصلاً وجود نداره.
‫این حقیقت نداره، آون.
‫اون اینجاست.
‫اون تدیه.
‫ و بچه تو رو حامله‌ست.
‫اون برای تو یه گزینه‌ست.
‫تو مرد خیلی خوبی هستی، آون.
‫و من می‌خوام بهت وقت بدم ‫که به انتخاب‌هات فکر کنی.
‫خیلی خب.
‫من برای این ساختمون همه کار کردم.
‫ولی خواست منو بخوره.
‫ساکت شو.
‫نزدیک بود بمیری، احمق جون.
‫اون یه قهرمانه.
‫خب، قضیه چیه دکتر؟
‫هنوز پاهامو دارم؟
‫زیر این وسایلن؟
‫آره هستن.
‫در واقع، اشمیت می‌خوای ‫افتخارش برای تو باشه؟
‫این سیگنال رو میبینی؟ ‫این یعنی جریان خون خوبه.
‫و به نظر پاهات یکم ‫واکنش عصبی دارن
‫حتی توی این مدت کم.
‫خیلی کمه، ولی همین ‫برای امیدواری کافیه.
"Forgotten Love (Claptone Remix)" ترانه ♫ ♫ "AURORA" از
‫همه در زمان طوفان ‫به دنبال پناهگاه می‌گردیم.
‫ولی گاهی نمی‌تونیم پیداش کنیم.
‫همچین اتفاقی نمیوفته.
‫چیزی که امروز اتفاق افتاد ‫دیگه اتفاق نمیوفته.
‫- متوجه شدم. ‫- من خیلی متأسفم.
‫اتاق پزشک‌های آنکال. انبارها.
‫اون اتاق رادیولوژی کوچیک و ‫عجیب طبقه چهارم.
‫این اتاق‌ها قفل دارن.
‫متوجه شدین؟
‫- بله قربان. ‫- کاملاً.
‫خدایا! یکم فکر کنین.
‫- توصیه خوبی بود. ‫- اوه خدای من.
‫فکر کنم الان خودمو خیس کردم.
‫گاهی مغلوب قدرت طوفان ‫می‌شیم و راه فراری نداریم
‫و هیچ چاره‌ای جز پذیرفتنش نیست.
‫من گند زدم.
‫- من گند زدم. ‫- و من می‌خوام کمکت کنم.
‫دارم سعی می‌کنم.
‫ولی می‌خوام تو هم به خودت کمک ‫کنی و هنوز نمی‌تونی این کارو بکنی.
‫برای همین با مرکز ‫توانبخشی تماس گرفتم
‫اونجا برات یه تخت گرفتم.
‫و می‌تونم الان ببرمت اونجا ‫البته اگه بهم اجازه بدی.
‫اگه تلاشت رو بکنی.
‫تلاش می‌کنی؟
‫وقتی با طوفان روبه‌رو می‌شیم
‫مهم نیست چقدر ترسناک باشه
‫مهم نیست قدرتش ‫چقدر بر ما تسلط داره...
‫تو...
‫اصلاً با مامان صحبت کردی؟
‫نه، نکردم.
‫چرا؟
‫می‌شه بریم جایی صحبت کنیم؟
‫وقتی باهاش روبه‌رو می‌شیم ‫پی می‌بریم که خودمون پناه خودمون هستیم
‫و زنده بیرون خواهیم اومد.
‫آره می‌دونم ساکته.
‫خیلی ساکت.
‫چیزی نیست رفیق.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫بیا بریم بخوابیم.
‫دوباره خودمون رو ‫در پس طوفان پیدا می‌کنیم...
‫و حالا قوی‌تر از گذشته‌ایم.
‫سلام.
‫خوبی؟
‫آره.
‫من...
‫من واقعا دوستش داشتم. سیسی رو.
‫می‌دونم.
‫- سوار آسانسور شدی. ‫- همینطوره.
‫پس از اشتباهاتت درس نمی‌گیری.
‫دلوکا، از کی انقدر مغرور شدی؟
‫وقتی فهمیدم تو هم به اندازه ‫من این رو دوست داری.
‫فکر می‌کنم مشکل ما اینه ‫که نباید این لباس‌ها تنمون باشه.
‫واو.
‫کلی از قدم‌ها رو جا انداختی.
‫نه منظورم این لباس‌های ‫ بیمارستانه، این شغله.
‫باید خارج از بیمارستان ‫باهم بریم بیرون.
‫- امشب ‫- اوناهاشش.
‫دکتر گری.
‫می‌خواستم ببینم که ‫هنوزم می‌خوای...
‫ببخشید می‌شه من و ‫دکتر گری یه لحظه حرف بزنیم؟
‫راستش ما داشتیم حرف می‌زدیم. پس...
‫متأسفم.
‫روح یک نفر سراغم اومده.
‫امروز روز طولانی بود.
‫می‌خوام برم خونه و ‫بچه‌هام رو ببینم.
‫بعداً می‌بینمتون.
‫- بعداً... ‫- کی رو می‌بینی؟
‫حتی ممکنه خودمون رو خوشحال ببینیم.