‫وقتی بچه بودم ‫یک بار از مادرم پرسیدم:
‫«خبرهای به این بدی رو ‫چطور به آدم‌ها می‌دین؟»
‫اون گفت: «باید بهشون ‫حقیقت رو گفت.»
‫«اما بایستی بهترین روایتی از ‫حقیقت رو که می‌تونی بگی.»
‫البته مادرم همون کسی بود که ‫بهم نگفت خواهر کوچکتری هم دارم.
‫واسه همین زیاد نمی‌شه ‫روی توصیه‌ش حساب کرد.
‫برای چه کاری بیداری؟
‫نتونستم بخوابم.
‫الیس هم نتونست. ‫یکم شیر می‌خواد.
‫آیا آون و آملیا دوباره عاشق شدن
‫یا فقط صرفاً با هم ‫برگشتن به رختخواب؟
‫همین موضوع تو رو بیدار نگهداشته؟
‫یعنی بخاطر ناپدید شدن ‫جکسون نیست؟
‫جکسون عکس یک ‫درخت رو برام فرستاده.
‫عکس یک درخت؟ چرا؟
‫ببین، حرف من اینه که
‫اگر موضوعی در ‫پیش رو قرار داره که آملیا
‫نمی‌تونه پیش‌بینی کنه و خیلی ‫هم مخرب می‌تونه باشه
‫آیا بهتر نیست خبردار بشه؟
‫مثل خودت که قضیه رفتن ‫جکسون رو پیش‌بینی نمی‌کردی؟
‫نه. جکسون برمی‌گرده.
‫خودش اینو گفته؟
‫- درخت. ‫- درخت اینجا چه نقشی داره!؟
‫اگه قراره مسئله‌ای ‫برای آون و آملیا
‫پیش بیاد که هیچ راه ‫برگشتی ازش نباشه چی؟
‫مثل این می‌مونه که ‫عکس درختی در کار نمی‌بود
‫که بشه باهاش شروع به ‫درست کردن ماجرا کرد؟
‫تو نیاز به آرام‌بخش نداری؟
‫مامان.
‫برو توی رختخواب.
‫آون و آملیا مشکلی ندارن.
‫حرف من مسخره نیست. ‫این «تو»یی که حرف مسخره‌ای می‌زنی.
‫خدایا! تو یه عجوزه‌ای!
‫هی، هی، هی، من همین ‫الان لئو رو دوباره خوابوندم
‫پس می‌شه لطفاً ‫صدا رو بیارید پایین‌تر؟
‫ما...
‫ما یک قانون داشتیم که ‫تو مواد مصرف نکنی.
‫پس عالیه، چون من هیچ ‫موادی مصرف نکردم.
‫تو که وقتی از اون در ‫اومدی داخل مثل بادبادک
‫توی آسمونا بودی. اگر فکر ‫کردی من نمی‌تونم بفهمم...
‫متأسفم، لئو.
‫گوش کن، اون پاش لغزیده.
‫فکر نمی‌کنم شرمنده ‫کردنش بابت این موضوع...
‫من برای لغزش اون ‫شرمنده‌ش نمی‌کنم.
‫می‌تونم لغزش رو درستش کنم
‫چیزی که زیر بارش ‫نمی‌رم اینه که اون
‫- اینجا توی خونه من بایسته و... ‫- خونه «من».
‫توی خونه تو بایسته و توی ‫صورتم بهم دروغ بگه.
‫این اصلاً بی‌اشکال نیست. ‫این غیرقابل قبوله و
‫و منم در عوض به ذهنم رسید که ‫از تو پشتیبانی بگیرم.
‫- من که ازت پشتیبانی کردم. ‫- تو فقط گفتی: «هی».
‫خب حالا می‌خوای چکار کنی؟
‫کاری که می‌خوام رو نمی‌تونم بکنم
‫وگرنه مجبور می‌شیم ‫جنازه‌ش رو مخفی کنیم.
‫خدایا، حتماً مادر منم ‫همین حس رو داشته.
‫بریم بخوابیم.
‫فردا صبح با دقت ‫بیشتری روش فکر می‌کنیم.
‫باشه؟ خیلی خب.
‫- عجوزه. ‫- می‌دونی چیه؟
‫اگر می‌خوای اسم بد روم ‫بذاری توی صورتم بگو!
‫عالی شد.
"Empty Vessels" ترانه ♫ ♫ "Devotchka" از
‫تو که الان اینجا ‫نیستی اما باور کن
‫بهتره که باشی.
‫درسته، ولی متأسفم. ‫ذهنم آروم نمی‌گیره.
‫و یه چیز دیگه هم راه نمیوفته.
‫چرا من این شغل ‫احمقانه رو قبول کردم؟
‫چون توی این کار ‫فوق‌العاده خواهی بود.
‫نه، نه، نه، نه. ‫من یه جراح فوق‌العاده‌ام.
‫توی این ولی گند می‌زنم.
‫تنها کاری هم که بقیه می‌کنن ‫اینه که تجهیزات می‌خوان.
‫من و بیلی هم بالاخره در ارتباط
‫با فلوشیپم با هم هم‌نظر شدیم.
‫می‌خوام راضیش کنم یک ‫دستگاه ام-آر-آی انیومک بگیریم.
‫صبر کن.
‫تو یک ام-آر-آی انیومک می‌خوای؟
‫اوهوم، همه می‌تونن ازش استفاده کنن.
‫نهایتاً هزینه خودش رو درمیاره.
‫داری برای پول مخ منو می‌زنی
‫و دستات رو برای همین روی...
‫چی؟ وایستا. وایستا. نه! ‫چی؟ نه!
‫الکس دست من ‫قبلش هم همونجا بود.
‫چی؟ نه.
‫الکس این تو بودی که می‌خواستی ‫راجع به کار حرف بزنی.
‫داری کجا می‌ری؟
‫- باعث شدی حس کنم حشری و چندش‌آورم. ‫- اوه خدای من.
‫ای کاش می‌تونستم ‫این کار رو بکنم.
‫چه حرف قشنگی. ‫واقعاً چه قشنگ.
‫الکس می‌شه لطفاً... ‫خدای من... کجا؟
‫برگرد به تخت!
‫سلام رئیس
‫الان دیدم کمک هزینه برای ‫اندام مصنوعیم معلق شده.
‫موقتاً. مشکلات بودجه.
‫اوه، رفیق.
‫می‌خوای مشکلات رو ‫سر بچه‌ها خالی کنی؟
‫بله، و خودم می‌دونم ‫غیرمنصفانه‌ست، پس ادامه نده.
‫صبح بخیر، دکتر گری.
‫صبح بخیر دکتر لینکلن.
‫- نوبت کیه هلم؟ ‫- آقای «سیتر».
‫اون اینجاست برای...
‫آرایش جدید؟
‫آیا مشکلی داره؟
‫- نه. ‫- نه.
‫مشکل؟ چجور مشکلی؟ ‫(صبحت به ایتالیایی.)
‫در مورد بابا. ممکنه لازم بشه ‫یه مدت برم کشور خودمون. ‫(صبحت به ایتالیایی.)
‫- بابا مرده؟ ‫- نه آندره!
‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫خودت می‌دونی چرا.
‫ببین، فقط اجازه نده تو رو هم ‫با خودش به اون شرایط دیوانه‌وار...
‫می‌دونم، اما...
‫سلام.
‫چیزی احتیاج داری؟
‫نه، هیچی. متأسفم.
‫فقط، شما خیلی... ‫امروز خیلی به نظر...
‫- توانمند میاید. ‫- توانمند میاید.
‫ممنونم... سلام.
‫چیه؟
‫حالا که قراره حسابی خودتو بخاطر ‫خانم رئیست خراب کنی
‫نمی‌خوام شهر رو ترک کنم.
‫ساکت شو. ‫اینطور نیست.
‫من، نه، من...
‫ساکت شو.
‫گوش نمی‌کنم.
‫آتش‌سوزی کوچک در آپارتمان.
‫این مرد بیشترین صدمه رو دیده.
‫از اتاق تروما صرف نظر می‌کنیم و ‫مستقیم می‌ریم بخش سوختگی.
‫آسانسور رو نگه دارید!
‫من می‌تونم ببرمش بالا. ‫من راه رو بلدم.
‫ممنون وارن.
‫«هررا»، برام چی آوردی؟
‫مؤنث، چهل ساله. ‫در صحنه بیهوش شده.
‫افت فشار به طور مداوم. ‫نبض ۱۲۰، دفعات تنفس ۲۴ بار.
‫هیچ اثری دال بر تروما نیست.
‫خیلی خب. آیا دودی هم ‫استنشاق شده؟
‫اون حتی توی ‫آتش‌سوزی هم نبوده.
‫اون همراه با بقیه مستأجرها ‫از محل تخلیه شده
‫و بعد توی خیابون از حال رفته.
‫- بیاید ببریمش داخل. ‫- لعنتی. اون کجا رفت؟
‫- کی؟ ‫- «مکس»، پسرش.
‫اون... اون درست اینجا بود.
‫تو مکس هستی؟
‫حالت خوبه؟ ‫آسیب ندیدی؟
‫- نه. ‫- فقط ترسیدی؟
‫خب لازم نیست بترسی.
‫ما همه‌مون به مادرت ‫کمک می‌کنیم، باشه؟
‫می‌خوای با من بیای داخل؟
‫هی.
‫سلام. مدرسه نداری؟
‫مدرسه دارم. ‫اما ربوده شدم.
‫اون تنبیه شده. اما اول...
‫تو مادرم نیستی، پس این کار ‫هم تنبیه کردن نیست.
‫- این بچه ربایی هستش. ‫- برو بشین.
‫اگر من رو از مرزهای ایالتی رد کنی ‫یک جرم فدرال محسوب می‌شه.
‫اشمیت، می‌شه برام یک پانل ‫ده‌تایی آزمایش سم‌شناسی بیاری.
‫- همین الان لطفاً. ‫- اوه، من...
‫باشه.
‫بله خانم.
‫تو برای آزمایش مواد ‫مخدر آوردیش اینجا
‫و اونم با پای خودش اومد؟
‫اون هنوز خبر نداره.
‫می‌شه مواظبش باشی؟ ‫باید لباسامو عوض کنم.
‫آره.
‫هی.
‫جداً نمی‌دونم چطور اصلاً ‫باهاش ازدواج کردی.
‫- اون خیلی شلوغش می‌کنه. ‫- آره یکم اینطوریه.
‫آره، موافقم.
‫- مردیت؟ ‫- اوهوم؟
‫اگر زولا نشئه بشه ‫تنبیهش می‌کنی، مگه نه؟
‫- چی؟ ‫- اینجا رو نگاه کن.
‫چه اتفاقی افتاده؟ ‫باید بری تشییع جنازه؟
‫تو چته؟ ‫یه جوری شدی.
‫آرایش کرده. ‫خوشگل شده.
‫چرا؟
‫خدای من، امروز قرار داری.
‫پس داری عمل می‌کنی!
‫پس اجازه دادی خانم ‫بابا نوئل برات هدیه بیاره!
‫من که فقط یک درخت بیخود کادو گرفتم.
‫دارین کجا می‌رین؟
‫- مشروب؟ قهوه؟ ‫- ناهار.
‫ناهار؟ ناهار که خسته‌کننده‌ست.
‫ناهار رو که نمی‌تونی ‫تمام شب طولش بدی.
‫حالا اون کی هست؟ ‫عکس لطفاً.
‫نه، نه، روش کار خانم ‫بابا نوئل اینطوری نیست.
‫عکس بی عکس.
‫چی رو داره مخفی می‌کنه؟ ‫پشمالوئه؟ موهاشو دم اسبیه؟
‫- گوش‌هاش مو داره؟ ‫- نه، اون می‌خواد آدم‌ها همدیگه رو
‫همونطور که توی دنیای واقعی بدون ‫ذهنیت قبلی هستن ملاقات کنن.
‫ترسناکه. ولی خوشم میاد.
‫لعنتی.
‫خوش بگذره.
‫برنامه بعدظهرت رو کنسل کن ‫که اگر خوش‌شانس بودی...
‫اگه به محض دیدنش ازش ‫بدم اومد چی؟
‫این چیزا حداقل چقدر طول می‌کشه؟
‫با فرض اینکه گارسونتون ‫کارش رو بلد باشه
‫اگر نخوای به احساساتش لطمه ‫بزنی، ۳۰ دقیقه فشرده.
‫خیلی خب.
‫پنج دلار شرط می‌بندم که در ۲۰ دقیقه ‫بیام بیرون بدون آسیب به احساساتش.
‫باشه، اما نباید وانمود ‫کنی پیجت کردن.
‫این کار تقلبه.
‫به ازای هر دقیقه که بیشتر ‫بشه یک دلار ازت می‌گیرم.
‫سر بیست دقیقه بهت پیام می‌دم.
‫ممنون که باعث شدی ‫هیجانی بشه.
‫همین الان دچار ‫فیبریلاسین بطنی شد.
‫زن ۴۰ ساله هشیاریش رو از دست داد.
‫روی ۲۰۰ شارژ کن.
‫برید کنار.
‫هی، هی، «ناتالی».
‫خیلی خب، به ریتم سینوسی برگشت.
‫خیلی خب.
‫تو توی یک بیمارستانی. ‫از حال رفته بودی.
‫مکس! مکس!
‫پسرم.
‫پسرم کجاست؟
‫خیلی خب ناتالی ‫احتیاج دارم بی‌حرکت باشی.
‫اون درست همینجاست ‫توی سالن انتظار.
‫بیاریدش اینجا.
‫باید ببینمش. ‫باید ببینم حالش خوبه.
‫- خیلی خب، رادیوگرافی‌ها اینجاست. ‫- خیلی خب.
‫متأسفم، فقط...
‫مکس همیشه دوست ‫داره بدونه جریان چیه...
‫باید بهش گفته بشه چه اتفاقی ‫قرار بیوفته وگرنه وحشت می‌کنه.
‫درک می‌کنم.
‫داره میاد.
‫اون دارای بزرگ شدگی بطن چپ،
‫ورم ریه و پلورال افیوژن هستش.
‫- نیاز به اکوی مری داریم. ‫- آره.
‫من فقط، فقط نیاز دارم...
‫فقط...
‫ناتالی.
‫همین الان اتاق عمل رزرو کنین.
‫مامان!
‫- مامان! ‫- مکس، مکس، بیا اینجا.
‫- مامان! مامان! ‫- لطفاً. زود باش.
« « سینمافریک مــرجـع دانـلـود رایـگان فــیلم و سـریـال بـدون سـانسور »» .:::CinemaFreak.Net:::. «حرفه ای ترین اپلیکیشن دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال» .::: CinemaFreak.Net :::.
ترجمه از بابـک
هــمـراهــان عــزیـز ســیــنـما فــریــک, صــفـحـه ایــنــســتـاگـرام مــا بـا یـک و سـه مـیـلـیـون دنــبـال کـنـنـده از دســتـرس خــارج شــده, بــرای حـمایـت از مــا لـطـفـا صــفـحـه جــدیـد ایــنــسـتاگـرام مــا را دنــبــال کــنـیـد, آیــدی جدید: cinema.freakz
‫- ببخشید. سلام. آیا شما... ‫- سلام. شما جان هستید؟
‫- بله. سلام. ‫- سلام.
‫گفتن یه مقدار باید صبر کنیم اما ‫فعلاً می‌تونیم پشت بار بشینیم.
‫خیلی خب. بیاید شمارش ‫معکوس رو شروع کنیم.
‫منظورم این بود بیا شروع کنیم.
‫آره. باشه.
‫خیلی خب.
‫- چه پالتوی قشنگی. ‫- ممنونم.
‫- چه کیف قشنگی. ‫- ممنون.
‫- همه به هم میان. ‫- متشکرم.
‫تو... مکس ما با پدرت تماس گرفتیم.
‫اون توی راهه. ‫وضعیت مادرت پایداره.
‫اون الان داره برای ‫جراحی آماده می‌شه.
‫یک خانم مهربون هم توی راهه ‫که بیاد پیش تو بنشینه.
‫مکس، تا اون موقع که مأمور ‫بهزیستی بیاد من کنارت می‌مونم.
‫اوه متشکرم. ‫من زود برمی‌گردم.
‫یعنی الان ما رو سر پست ‫پرستاری بچه گذاشتی؟
‫ما بعد از هر حادثه آتش‌سوزی باید
‫توسط یک پزشک بررسی بشیم. ‫برای همین بهرحال باید...
‫واقعاً الان باید این کار رو بکنیم؟
‫دستور کاپیتانه.
‫بشین.
‫من خوبم رفقا. ‫حتی دچار سوختگی نشدم.
‫فقط داشتم غذا می‌رسوندم.
‫اونجا حتی ساختمون من نبود. ‫آتش‌سوزی مال جای من نبود.
‫اگر دود وارد ریه‌های تو شده باشه...
‫باید یک نگاهی بندازیم.
‫اینجا نوشته در مواقع اورژانسی ‫باید با مادرت تماس بگیریم.
‫نه، با مادرم تماس نگیرید!
‫نه، اون، اون توی فیلادلفیا زندگی ‫می‌کنه. فقط نگران می‌شه.
‫در ضمن من به ‫دانشگاه واشنگتن می‌رم
‫و تا یک ساعت دیگه کلاسم ‫شروع می‌شه، پس بهتره...
‫من برات گواهی مرخصی ‫می‌نویسم. کامل باز کن.
‫- من امتحان شیمی دارم. ‫- بگو «آ».
‫امتحان جبرانی هم هست.
‫یعنی تعیین کننده‌ست.
‫این آخرین فرصتمه.
‫فقط بایستی برم.
‫اول به یک عکس ‫قفسه سینه احتیاج داری.
‫عکس رادیوگرافی؟ اینطوری ‫هزینه‌ش بیشتر نمی‌شه؟
‫اوه، تو لازم نیست نگران این باشی.
‫صبر کنید. اما...
‫مکس. رفیق.
‫- بابا! ‫- مامان کجاست؟
‫سلام. شما همسر ناتالی هستید؟
‫بله. «ایوان». ایوان «فورستر».
‫سلام. من دکتر بیلی هستم. ‫ایشون دکتر پیرس هستن.
‫آیا همسرتون تا حالا شکایتی ‫از هر گونه درد قلب یا...
‫یه لحظه. ببخشید.
‫برو اونجا. بشین پسرم. ‫چیزی نیست.
‫برو اونجا.
‫ما فکر می‌کنیم همسرتون ‫اخیراً یک حمله قلبی داشته
‫و حالا دیواره بین دو ‫بطن اصلی قلب اون
‫- پاره شده. ‫- آیا این...
‫ما تا وارد اونجا نشدیم نمی‌تونیم
‫بفهمیم چقدر آسیب به اونجا وارد ‫شده، اما شما رو در جریان می‌ذاریم.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫هی.
‫می‌دونم دوست داری بدونی ‫جریان از چه قراره
‫ما می‌خوایم مادرتو ‫به اتاق عمل ببریم. باشه؟
‫اون قلبش یکم مشکل داره
‫اما ما هر کاری می‌کنیم تا ‫حالش رو خوب کنیم، باشه؟
‫باشه.
‫خیلی خب.
‫خب، به نظرم دیگه می‌تونیم بریم.
‫خیلی عجله داریم؟
‫من یه جورایی می‌خوام ببینم ‫مادر اون بچه چی به سرش میاد.
‫راستی اسمش چی بود؟
‫پزشک قلب رو می‌گم.
‫دکتر پیرس.
‫«دین». جدی که نمی‌گی؟
‫اون زن رو دیدی؟
‫اعتماد به نفسش رو دیدی؟
‫همینطور دلسوزیش برای بچه‌ها؟
‫و چشم‌های ‫خیلی خیلی مهربونش؟
‫ببین، در ضمن باید برای بررسی ‫پزشکی صبر کنیم. درسته؟
‫حالا راغب به انجام این کار شدی؟
‫دستور کاپیتان بوده.
‫سلام! تو هنوز اینجایی؟
‫- سلام. آره. ‫- داشتم می‌رفتم بیرون.
‫توی دستت چی داری؟
‫چیزی توی دستم ندارم.
‫دستتو نشونم بده.
‫چیزی نیست.
‫هیچی نیست. یخرده سوختیگه.
‫باید پشت یک در رو برای ‫وجود آتش چک می‌کردم.
‫این اولین آسیبمه.
‫بالاخره روزی باید اتفاق میوفتاد.
‫این کیسه نازک توی ‫ریه «جولیوس» رو می‌بینی؟
‫اون دچار آمفزیم «بلب» شده. ‫(«آمفیزم بولوس».)
‫اَه! «بلب».
‫یعنی محبوس شدن ‫هوا در دیواره ریه.
‫می‌دونم چیه فقط ‫از تلفظش بدم میاد.
‫«بلب.»
‫- مخفف چی هستش؟ ‫- مخف نیست. کلمه‌ست.
‫این کلمه نیست. ‫یه جور صداست.
‫«بلب.»
‫اگر بترکه ریه‌هاش از کار میوفته ‫و جولیوس می‌میره.
‫باید کلمه جدی‌تری می‌بود.
‫ساکشن.
‫بگو ببینم آوری الان داره ‫دقیقاً چکار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم... کارش یه ارتباطی با خدا و
‫یک درخت داشت.
‫مثل مرخصی موقت از کار؟
‫آره. آره.
‫دقیقاً مثل یک مرخصی روحانی.
‫که در همون حال ‫یه شبه تصمیم بگیره
‫بزنه بیرون و هر کاری ‫که می‌خواد بکنه؟
‫آره، شبیه یک استراحت ‫روحی به نظر میاد.
‫لعنتی. لعنتی. ‫اونجا رو می‌بینی؟
‫این یک پارگی سپتوم بطنی بزرگه.
‫به احتمال زیاد یک هفته ‫پیش دچار حمله قلبی شده
‫فکر می‌کرده سوء هاضمه‌ست
‫و تا حالا داشته روز به روز ‫بیشتر تضعیف می‌شده.
‫- شستشو. ‫- بله.
‫- می‌خوای چکار کنی؟ ‫- می‌خوام محل دچار ناقصه رو ببندم.
‫چسب بووین.
‫هررا گفت اون یه مدتی بیهوش بوده.
‫می‌دونم، اما من، من ‫نمی‌خوام برم اون پایین
‫و به اون پسر کوچولو ‫بگم مادرش دیگه رفته.
‫بیاید یک دستگاه کمک بطنی موقت ‫امتحان کنیم و... امیدوار باشیم.
‫پس شما در کار نرم‌افزار هستید؟
‫پس تی‌شرت و هودی‌تون کو؟
‫می‌دونم. ‫قبلاً تلاش کردم.
‫اما این حس رو به آدم می‌ده ‫که با لباس راحتی رفته سر کار
‫- می‌دونی؟ ‫- واقعاً می‌فهمم.
‫من راستش به نوعی لباس ‫راحتیم رو سر کار می‌پوشم.
‫- من یک جراحم. ‫- جدی؟
‫چه نوع جراحی؟
‫من رئیس جراحی عمومی ‫در گری-اسلووان هستم.
‫وای!
‫پس آدم کله گنده‌ای هستین.
‫اوه، آره.
‫شما چه نوع نرم‌افزاری؟
‫نباید به کسی بگم.
‫این مربوط به حریم شخصی افراده.
‫اوه. درک می‌کنم.
‫نه، منظورم این بود که کارم ‫نرم‌افزارهای حریم خصوصی هستش.
‫الان که دارم می‌گم.
‫مهم نیست دیگه. ‫من راز نگهدار خوبی نیستم.
‫فکر می‌کنم آدم باید ‫بتونه تصمیم بگیره
‫چه چیزی از خودش رو ‫می‌خواد به بقیه دنیا بگه
‫و چه کسی بتونه ‫از نزدیک زندگیش رو ببینه.
‫نرم‌افزار من این اجازه رو به آدم می‌ده.
‫همه‌ش همین.
‫پس شما اطلاعات مردم رو ‫زیر و رو نمی‌کنید؟
‫راستش، برعکس ‫ازشون محافظت می‌کنیم.
‫به سلامتی آدم‌های خوب.
‫من با لباس راحتیم یا ‫هر چیز دیگه توده‌های
‫سرطانی رو از بدن مردم ‫بیرون نمیارم اما...
‫اما هر کاری رو که ‫می‌تونید انجام می‌دید.
‫هر کاری از دستم بربیاد می‌کنم.
‫اگر بترکه ممکنه ‫ریه‌هات از کار بیوفتن.
‫این جونت رو در خطر می‌ندازه.
‫می‌دونم. من همه‌چیز رو ‫درباره بلبم می‌دونم.
‫از وقتی نوزاد بودم این رو داشتم.
‫شماها خودتون بهش چی می‌گین؟
‫راست می‌گه.
‫بهرحال، منم قرار نیست به این زودیا ‫توی دوی ماراتون شرکت کنم
‫مگر اینکه به صورت ‫بازی ویدئویی باشه.
‫- من خوبم. راحت باهاش مدارا می‌کنم. ‫- آره، اما تا الان.
‫دودی که استنشاق کردی باعث ‫شده ریه‌هات به سختی کار کنن.
‫و بلبت هم این سختی ‫رو خیلی بیشتر کرده.
‫اما من می‌تونم عملش کنم. ‫می‌تونم برای همیشه دربیارمش.
‫نه. عمل نه.
‫بیمه درمانی مادرم
‫فقط ویزیت در بخش ‫اورژانس رو پوشش می‌ده.
‫این بلب احمقانه من ‫قبل از بیمه شدن وجود داشته.
‫اگر با مامانت تماس بگیریم اونم ‫می‌گه «بیاید درستش کنیم».
‫نه، نه. مامانم همین الانش ‫سه جا داره کار می‌کنه
‫که فقط بتونه خورد ‫و خوراکمو تأمین کنه.
‫این جراحی ما رو ۲۰ هزار ‫دلار زیر قرض می‌بره.
‫فقط اجازه بدید از اینجا برم بیرون
‫وگرنه با مسئولتون ‫صحبت می‌کنم. باشه؟
‫من خودم مسئول خودم هستم.
‫خب، پس، به مادرم زنگ نزنید.
‫اگر به مادرم بگید منم ‫از همه‌تون شکایت می‌کنم.
‫در اون صورت تمام مشکلات ‫مالی ما هم حل می‌شه.
‫خیلی خب؟
‫- نمی‌شه هر طور شده درش بیاریم؟ ‫- اون ۱۸ سالشه.
‫اگر هر طور شده انجامش بدیم ‫جرم تعرض محسوب می‌شه.
‫براش نبولایزر پیوسته ‫و ۴۰ درصد اکسیژن بذار
‫- و مراحل ترخیصش رو کش بده. ‫- باشه.
‫باید راجع به دیشب با هم صحبت کنیم.
‫کار توهین‌آمیزی بود.
‫همینطوره، و منم ‫عذرخواهیت رو قبول می‌کنم.
‫تو باید ازم عذرخواهی کنی، نادون.
‫من باهات سکس نمی‌کنم که
‫در عوض از رئیس چیزی بخوام.
‫من باهات سکس می‌کنم ‫چون ازت یک چیز می‌خوام
‫و اون اورگاسمه! ‫(اوج لذت جنسی.)
‫شاید بد نباشه وقتی دکتر وبر
‫پشت سرم ایستاده بهم بگی تا ‫از این حرفا نزنم.
‫تو... پیجم کردی کرو؟
‫اشمیت هنوز برنگشته؟
‫تا الان ندیدمش.
‫پس ما داریم اینجا چکار می‌کنیم؟
‫دکتر شفرد، بفرمایید.
‫ببخشید که خیلی طول کشید.
‫من جاهای شلوغ ‫نمی‌تونم ادرار کنم.
‫چی؟ چرا؟ این مال کیه... چرا؟
‫گفتید آزمایش مواد مخدر می‌خواید.
‫گفتم حتماً بخاطر اون دفعه ‫که کلوچه خورده بودیمه
‫- اما من آلوده نیستم... ‫- از تو که نه.
‫- برای اون! ‫- درسته.
‫من خیلی متأسفم.
‫هی، هی، هی. ‫اینم لطفاً با خودت ببر.
‫تو منو برای آزمایش ‫مواد آوردی اینجا؟
‫- این کارا یعنی چی!؟ ‫- آروم، آروم، اینجا محل کاره.
‫تو که دروغ نمی‌گی ‫پس چه اهمیتی داره؟
‫مسئله مهم اینه که بهم ‫اعتماد داشته باشی
‫و مثل یک مجرم ‫باهام رفتار نکنی.
‫- هی... ‫- کجا داری می‌ری؟
‫بخش مراقبت‌های روزانه ‫تا لئو رو ببینم. خدایا!
‫این احمقانه‌ست.
‫- می‌ریم. ‫- هی، ما منتظریم بررسی بشیم.
‫نه. منتظر «بودیم». ‫الان داریم سیریش می‌شیم.
‫هر دکتری می‌تونه ‫ما رو بررسی کنه.
‫هی. خودشه. خودشه.
‫آقای فورستر.
‫ناتالی از جراحی بیرون اومده.
‫اما آسیبی که به قلبش ‫رسیده خیلی جدی بوده.
‫برای جدا کردنش از پمپ ‫هم دچار مشکل شدیم.
‫من خیلی متأسفم
‫اما فقط شانس خیلی کمی ‫هست که ناتالی دوباره بهوش بیاد.
‫ببینید، چند دقیقه‌ای برای ‫صحبت با پسرتون صرف کنید
‫و بعد ما... ما شما رو ‫برای دیدن اون می‌بریم.
‫بابا.
‫مکس.
‫حال مامان خوبه؟
‫اون...
‫مامان...
‫مکس... مامانت ‫خیلی آسیب بدی دیده.
‫ما هر کاری می‌تونستیم ‫برای کمک بهش کردیم...
‫و همه‌چیز درست می‌شه.
‫اون حالش خوب می‌شه.
‫درسته؟
‫قرار آشنایی چیز بدی نیست.
‫من صحبت کردم با ‫آدم‌ها رو دوست دارم...
‫تا اینکه آدم به اون ‫نقطه خاص می‌رسه.
‫چه نقطه خاصی؟
‫فکر کن ملاقات ‫داره عالی پیش می‌ره
‫اون باهوشه، تو بامزه‌ای. ‫شما... با هم حسابی جورید.
‫تا اینکه اون همون ‫«یک چیز» خاص رو می‌گه
‫همون یک چیز... مثلاً حرفی ‫که یکم نژادپرستانه‌ست.
‫- اوه، اوه. ‫- یا مثلاً...
‫یا همکارهاش رو خراب کنه
‫یا برای هم‌جنس‌گراها از ‫کلمه نامناسب استفاده می‌کنه
‫یا توی نوشتن پیام فرق «انجا»، ‫«اینجا» و «اونجا» رو نمی‌دونه.
‫- این که غیرقابل بخششه. ‫- کاملاً همینطوره.
‫همین یک چیز ‫ملاقات رو تموم می‌کنه
‫حتی اگر بعدش ‫یک ساعت دیگه هم بمونید.
‫من برای همین ‫با کسی قرار نمی‌ذارم.
‫تصور می‌کنم یه جورایی با ‫کارتون هم ازدواج کرده باشید.
‫آره، بهش متهم هم شده‌ام.
‫نه. وایستا. چرا آخه ‫بهش می‌گید اتهام؟
‫برای اینکه کسی به جوونی شما ‫به جایی که الان هستید برسه
‫کلی تمرکز و ‫وقت گذاشتن لازمه.
‫بعضی‌ها خوششون نمیاد ‫که شریک زندگی‌شون
‫به کارش بیشتر از ‫رابطه‌شون احساس
‫تعهد بکنه. من که اصلاً ‫نمی‌تونم درک کنم.
‫برای همینه که مجردید؟
‫آره. همسرم نمی‌تونست ‫من رو با کارم شریک باشه.
‫شما چی؟
‫همسر من می‌تونست، اما مرد.
‫- متأسفم. ‫- ممنونم.
‫آره.
‫کار واقعاً شریک بامدارایی ‫هستش اما واقعاً نمی‌تونه...
‫آدم رو هول بده ‫سمت دیوار و ببوسه.
‫می‌خواستم بگم پشت آدم رو نمی‌تونه ‫بخارونه، اما مال شما رو هم می‌پسندم.
‫راستش، اگر اجازه بدید ‫می‌خوام الان با محل کارم
‫تماس بگیرم و یه سری برنامه‌های ‫امروز بعد از ظهر رو جابجا کنم.
‫- بله، حتماً. باشه. ‫- خیلی خب.
‫- خدایا. ‫- چیه؟
‫این... متأسفم که باید ‫این رو بهتون بگم...
‫من فکر می‌کردم شما فقط ‫شبیه عکس‌تون نیستید
‫چون این...
‫این عکس اونه.
‫بله. من قرار بود با اون ‫قرار ملاقات داشته باشم.
‫- شما «جان» نیستید؟ ‫- چرا. هستم.
‫اما خب این اسم متداولیه.
‫می‌خواید برید اونجا؟
‫نمی‌خوام. از همینجا لذت می‌برم.
‫اون که به نظر میاد اونجا داره ‫بهش خوش می‌گذره.
‫پس... فکر می‌کنی ‫«جان» من اون باشه؟
‫اگر با مادرش تماس بگیری ‫قانون «هیپا» رو نقض کردی. ‫(«قانون انتقال‌پذیری و پاسخگویی بیمه سلامت».)
‫اگر هیپا رو نقض کنی ‫ازمون شکایت می‌شه.
‫پس چکار کنم؟
‫می‌دونی چیه کرو؟ ‫تنها چیزی که
‫از تماشای تو ‫در این شغل بدتره
‫انجام دادن اون بجای توئه.
‫ببین این مسئله ‫مربوط به ریاست نیست.
‫- این... ‫- هست... هست.
‫از این لحاظ که رئیس بودن
‫یعنی همیشه توی ‫سه‌کنج قرار می‌گیری.
‫فوت کار اینه که بتونی راه‌های ‫ابتکاری برای فرار پیدا کنی.
‫خب پس یک راه پیدا کردم. ‫به بیلی می‌گم من استعفا می‌دم.
‫- تو می‌تونی صاحب این شغل مزخرف بشی. ‫- نه.
‫نه، از روزی که من شروع ‫کردم تو اوقاتت تلخ بود.
‫تو اجازه نداری استعفا بدی.
‫فقط زمانی می‌تونی ‫استعفا بدی که کار رو
‫با حداکثر توانایی‌هات انجام بدی ‫و اون موقع تصمیم به رفتن بگیری.
‫در غیر اینصورت اسمش ‫استعفا نیست، کم آوردنه.
‫این رو مادرم بهم گفته بود ‫و حقیقت هم هست.
‫از کجا داشتی بیرون ‫میومدی؟ دانشکده پزشکی؟
‫من ده سالم بود و ‫نمی‌خواستم «تتربال» بازی کنم. ‫(نوعی بازی دو نفره با توپ.)
‫اینکه تتربال نیست.
‫اتفاقاً کاملاً هم شبیهه کرو.
‫ببین، اول کار رو ‫جانانه جمع و جور کن
‫بعد بشین و تصمیم‌گیری کن ‫که می‌خوایش یا نه.
‫نذار کار تصمیم ‫بگیره تو رو نمی‌خواد.
‫من...
‫بررسی پزشکی ما رو رئیس ‫بخش جراحی انجام می‌ده؟
‫بهترین استفاده از منابع همینه؟
‫من توی مرخصی ‫موقت از ریاستم.
‫تو به نظر خوبی. ‫بشین «میلر».
‫انگشت راست.
‫اون امیدوار بود ‫دکتر پیرس اینجا باشه.
‫باز کن.
‫آیا شما... آیا شما می‌دونید
‫دکتر پیرس مجرده یا نه؟
‫من شبیه خاله جونتم میلر؟
‫خیلی خب، هر دو ‫کاملاً بررسی شدید.
‫هی، یه سؤال.
‫کی اولین نفر بود که ‫وارد آتش‌سوزی خونه شد؟
‫- اون... وارن و «هیوز» بودن. ‫- وا... وارن.
‫- چرا؟ ‫- بهترین استفاده از منابع همینه؟
‫اون تنها جراح توی یک ‫تیم آتش‌نشانیه.
‫نمی‌خواید واقعاً از اون ‫دست‌ها محافظت کنید؟
‫«خیلی متأسفم. اگر به من بود ‫هرگز شما رو معطل نمی‌کردم.»
‫«یه موضوعی پیش اومده.»
‫«یه مشکل اجتناب‌ناپذیر پیش اومده و ‫من نمی‌رسم بیام اونجا.»
‫به نظر خوب میاد؟
‫آره. فقط «اونجا» رو ‫با «اینجا» که غلطه عوض کن
‫که یه مقدار این ‫ضدحال رو ملایم‌تر کنه.
‫فکر خوبیه.
‫- خیلی خب، یک، دو، سه. ‫- آره.
‫و به همین راحتی شدیم ‫خبرهای کهنه دیروز.
‫شاید دارن عاشق هم می‌شن.
‫شاید تقدیر این بوده.
‫براشون آرزوی موفقیت می‌کنیم.
‫بهتره، بهتره قبل از اینکه
‫- ما رو ببینن از اینجا بزنیم بیرون ‫- باشه.
‫- فقط. ‫- طبیعی باش.
‫- آره، فقط اگر می‌شه طبیعی باش. ‫- باشه.
‫- الان که بدجور هول کردی. ‫- خیلی خب.
‫داری توجه همه رو جلب می‌کنی.
‫برو. برو. برو.
‫منصفانه نیست. ‫تا وقتی لئو ۱۵ ساله بشه
‫تو ۱۴ سال وقت داشتی ‫که براش آماده بشی.
‫البته اگر موفق بشم ‫پیش خودم نگهش دارم.
‫خیلی خب. ‫منظور خاصی ندارم
‫اما من نمی‌دونم چطور ‫یک نوجوون رو تربیت کنم.
‫خودتم نوجوون بودی.
‫مامانت چکار می‌کرد؟
‫- هیچی. ‫- چی...
‫اون چهارتا بچه اولش رو با ‫اقتدار تمام تربیت کرد
‫اما من عزیز دردونه‌ش بودم.
‫فکر کنم از وقتی بابام ‫جلوی چشم خودم مرد
‫اون دیگه می‌ترسید ‫من رو ناراحت کنه.
‫راحت اجازه می‌داد ‫هر کاری می‌خوام بکنم.
‫اوه، مامان من که برعکس بود.
‫وقتی بابام مرد
‫اون برای من و مگان ‫همزمان مادر، پدر، قاضی،
‫هیئت منصفه و ‫اجرا کننده حکم بود.
‫آره.
‫اما... تو خوب از آب در اومدی.
‫امیدوارم.
‫می‌دونی، گاهی فکر می‌کنم ‫پدر و مادر بودن یعنی فقط...
‫خیلی خب، باشه.
‫وای. چی؟
‫سلام.
‫سلام مکس. این پایین چکار می‌کنی؟
‫آیا حال مامانم خوب می‌شه؟
‫مکس.
‫مکس، مشکل...
‫مشکل مادر تو مشکل بزرگیه.
‫قلب اون، که خون رو به ‫تمام بدنش پمپاژ می‌کنه
‫خیلی بدجور آسیب دیده.
‫- این... این... ‫- پیدات کردم!
‫تو نمی‌تونی همینطوری بذاری ‫بری رفیق، خواهش می‌کنم ازت.
‫اون داشت راجع به ‫مامان برام می‌گفت.
‫تغییری حاصل شده؟
‫می‌شه یه لحظه ‫باهاتون صحبت کنم؟
‫ببینید، من فقط تا دستشویی رفتم
‫اون وقتی می‌ترسه ‫اینطوری می‌کنه.
‫درسته...
‫به احتمال خیلی زیاد ‫از شما به ارث برده.
‫ببخشید؟
‫ببینید، می‌دونم سعی دارید ‫از مکس محافظت کنید
‫اما اون احتیاج داره بدونه ‫چی در انتظارشه.
‫شما بچه منو نمی‌شناسید.
‫این رو می‌دونم که ‫هر بچه‌ای نیاز داره از قبل
‫برای اتفاقاتی که برای مادرش ‫قراره بیوفته آماده بشه.
‫شما گفتید هنوزم امید هست.
‫من گفتم امید خیلی کمی هست.
‫این یعنی امیدی هست!
‫مکس، بیا بریم رفیق.
‫و من این امید رو ازش نمی‌گیرم.
‫لطفاً با پسر من صحبت نکنید.
‫چی شد؟
‫سعی داره از اینجا بره.
‫شلوارش گیر کرده ‫نمی‌تونه بپوشه.
‫دلیلش اینه که ریه‌هات ‫درست کار نمی‌کنن.
‫بیخیال شو رفیق.
‫توی هوای اتاق اکسیژن اشباع ‫خونش فقط ۸۸ درصد بود.
‫ببین جولیوس، تو هنوز ‫به طور کامل از اثرات
‫استنشاق دود ‫ بهبود پیدا نکردی.
‫و این بلب ممکنه اون بیرون
‫وسط کلاس شیمی بترکه و ‫اونجا من نیستم که کمکت کنم.
‫قانون بیمه
‫کاملاً شفاف گفته بود.
‫این مشکل من... ‫مربوط به ماسبق می‌شه.
‫نمی‌تونم از پس هزینه‌ش بربیام.
‫باید برم.
‫خیلی خب، فقط، تکیه بده.
‫بذار قبل از اینکه ‫بری بررسیت کنم.
‫وایستید... راحت «برخلاف ‫توصیه پزشکی» از اینجا می‌ره؟
‫آره. اون اجازه داره ‫درمان رو رد کنه.
‫از لحاظ قانونی ما نمی‌تونیم ‫مجبور به درمانت کنیم.
‫این چیه؟
‫چکار کردین؟
‫یک زخم نافذ سینه داره.
‫یعنی چطور این رو ندیدیم؟
‫- من بی‌دقتی نکردم. ‫- ایناهاش، همینجاست.
‫ممکنه به فضای پلورال ‫هم پیشروی کرده باشه.
‫باید موقع جراحی ‫یه نگاهی بندازیم.
‫نه، من پول جراحی رو ندارم.
‫گوش کن رفیق ‫این یه جراحیه اورژانسیه
‫برای همین بیمه‌ت ‫اون رو پوشش می‌ده...
‫و همینطور هر مشکل ‫دیگه‌ای که اونجا پیدا بکنیم.
‫متوجه هستی؟
‫آره.
‫خیلی خب. باشه.
‫خیلی خب، قادری.
‫آزمایش‌های قبل از عمل رو ‫دستور بده و اتاق عمل رزرو کن.
‫دکتر کرو...
‫من باید این رو گزارش بدم.
‫همین الان به رئیس گزارش دادی.
‫مامان؟ مامان حالت خوبه؟ ‫چی احتیاج داری؟
‫هیچی. من نیومدم ‫اینجا که تو رو ببینم.
‫من از خودم زندگی دارم آون. ‫اوه خدای بزرگ!
‫نه، ما می‌ریم، میلر.
‫به اندازه کافی اینجا ول گشتیم.
‫اما بایستی بازم به دکتر پیرس ‫بگیم داریم می‌ریم، مگه نه؟
‫چیزی ناتموم باقی نمونه.
‫سلام دکتر پیرس.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫«دین» هستم. ‫میلر دین.
‫- چی شده؟ ‫- آه... من کنجکاو بودم
‫که اون خانم در چه حاله
‫مادر اون بچه بی‌نوا.
‫اوه، بله. خوب نیست.
‫صدمات زیادتر از اون ‫بود که بشه ترمیم کرد.
‫وای. این... خیلی بده.
‫آره.
‫- چیز دیگه‌‌ای هم بود؟ ‫- بله، بله.
‫فقط دارم تلاش ‫می‌کنم ببینم چطور بگم.
‫یه جورایی خودم رو ‫مناسب معرفی نکردم.
‫- برای؟ ‫- من، من، من کنجکاو بودم
‫ببینم آیا مایلید یه موقعی ‫با هم شام بخوریم؟
‫خب... دین...
‫مجبور نیستید بخندید.
‫نه، نه، فقط
‫یک بار نامزدی داشتم ‫که اسمش دین بود.
‫این... اینطوری عالی می‌شه.
‫دکتر پیرس...
‫ناتالی فورستر دوباره ‫دچار حمله قلبی شد.
‫دوباره برش گردوندیم ولی ‫وقت زیادی براش نمونده.
‫من باید برم.
‫من خیلی خوشحالم که وایستادیم.
‫خیلی خوشحالم.
‫چه مرگته کرو؟
‫قادری منو لو داد؟
‫اون وظیفه‌ش رو انجام داده. ‫به یه بیمار چاقو زدی؟
‫ببین، خودت گفتی یک ‫راه خلاقانه پیدا کن. درسته؟
‫نگفتم که مرتکب تعرض بشی ‫یا از بیمه کلاه‌برداری کنی.
‫اگر این راه حلت برای بیرون رفتن
‫از ریاست موقته، تبریک می‌گم.
‫احتمالش زیاده کلاً ‫از پزشکی بیرونت کنه.
‫من فقط دارم سعی می‌کنم ‫قبل از اینکه این شغل
‫پدرمو دربیاره، من پدرشو ‫دربیارم. همونطور که مادرت گفته.
‫نه، نه. تو حق نداری حرف‌های ‫مادرمو علیه خودم استفاده کنی.
‫خب، پس بذار یکی از چیزایی که ‫مادر خودم می‌گفت رو بگم
‫«خفاش‌ها! همه‌جا پر از خفاشه، الکس.»
‫«... و اون‌ها شماره تلفن همه رو بلدن.» ‫(مادر الکس مبتلا به بیماری روانی بود.)
‫حالا نظرت چیه اجازه بدی منم ‫چند دقیقه مادرت رو قرض بگیرم؟
‫البته که همین کار درست بوده.
‫آزمایش مواد ازش می‌گیری ‫و تنبیهش می‌کنی.
‫مشکل چیه؟
‫فقط من قدرت لازم رو ندارم. ‫من مادرش نیستم یا...
‫- پس چی هستی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫دوستش؟ یا شاید پشتیبانش؟
‫من سعی می‌کنم ‫هر چیزی باشم که لازم داره.
‫به نظر که به یک ‫مادر احتیاج داره.
‫پس باید کوتاه نیام؟
‫تو داری یک قایق می‌سازی.
‫قایق؟
‫این حرف رو قبلاً ‫به بابای آون می‌گفتم.
‫بهش گفتم اون‌ها با ‫قایقشون ما رو ترک می‌کنن.
‫این اجتناب‌ناپذیره.
‫وظیفه ما اینه ‫قایق محکمی بسازیم
‫که هر موقع تصمیم گرفتن
‫بتونن به سلامت ‫پیش ما برگردن.
‫درسته.
‫پس من لازمه سفت و سخت ‫باشم و با یک تیکه چوب محکم
‫همه میخ‌ها رو بکوبم.
‫قرار نیست یک قایق ‫واقعی بسازی.
‫قایق یعنی رابطه تو با...
‫درسته. نه. متوجه شدم.
‫ممنونم.
‫بذار اینو ازت بپرسم.
‫آیا تو و آون برگشتین پیش هم؟
‫من سر درنمیارم ‫و اون هم خودش نمی‌گه.
‫نمی‌دونم.
‫فکر کنم انگار یه جورایی داریم...
‫با هم یکی دوتا بچه بزرگ ‫می‌کنین. یا یه چنین چیزی؟
‫خدای بزرگ.
‫آیا شما نظر ‫موافق یا مخالفی دارید؟
‫معلومه که دارم عزیزم.
‫من مادرشم.
"High Hope" ترانه ♫ ♫ "Patrick Droney" از
‫آقای فورستر.
‫بهوش اومده؟
‫فکر می‌کنیم الان وقتشه.
‫وقت چی؟
‫مکس، پسرم، من باید برم ‫از مامان سر بزنم، باشه؟
‫باشه.
‫این ممکنه آخرین فرصتش ‫برای خداحافظی باشه.
‫لطفاً این رو نگید.
‫این برای اون خیلی سنگینه.
‫مکس حتی نبایست اینجا باشه.
‫ببینید، اگر دوست دارید من ‫می‌تونم ببرمش یه چیزی بخوریم.
‫- براتون مشکلی نداره؟ ‫- نه.
‫خیلی خب.
‫سلام مکس.
‫گرسنه‌ای؟ نیستی؟
‫می‌خوای یه چیز جالب ببینی؟
‫مدت زیادی می‌شه که ‫خارج از کشور نرفتم.
‫بعد از دانشکده پزشکی ‫به اروپا سفر کردم
‫اما الان خیلی ‫احتیاج دارم به سوئیس برم.
‫آره، اینکه آدم ‫می‌تونه زیاد سفر بره
‫بهترین ویژگی ‫ازدواج با شغل هستش.
‫یه مصالحه‌ست بجای تمام سکس‌هایی ‫که کار نمی‌تونسته برات فراهم کنه.
‫تو زیاد سفر می‌کنی؟
‫نه، اما می‌تونم.
‫من وقت و منابع برای انجام هر کاری دارم.
‫بچه هم ندارم که ‫نگرانشون باشم، برای همین...
‫- راستش... ‫- حقیقتاً همینه و اینکه...
‫این ناامید کننده‌ترین چیز در آشنا ‫شدن با مادرهای مجرده.
‫با اون‌ها انگار باید عجله کنی.
‫مثلاً آخر اولین جلسه آشنایی ‫حرف از ازدواج می‌زنن.
‫بچه داشتن می‌تونه ‫باعث بشه زن‌ها خیلی...
‫درمونده بشن؟
‫خب، من که نمی‌خوام ‫چنین اسمی روشون بذاریم.
‫آره. اصلاً می‌دونی چیه؟ ‫واقعاً این همین رو می‌خوام بگم.
‫چیه؟ مشکل چیه؟
‫تو یه بچه داری.
‫سه تا دارم.
‫و نه تنها حس نمی‌کنم ‫وقت زیادی ندارم
‫بلکه در ضمن ‫اصلاً حس نمی‌کنم
‫اون‌ها مانع من برای چیزی باشن.
‫درسته. من، من متأسفم. ‫واقعاً قصد نداشتم...
‫می‌دونم.
‫من همون «یک چیز» بد ‫رو گفتم، مگه نه؟
‫اما خوش گذشت.
‫مواظب خودت باش.
همراهان عزیز سینمافریک, متاسفانه پیج اینستاگرام ما بعد شش سال فعالیت توسط اینستاگرام غیرفعال شده, لطفا برای حمایت از ما پیج جدید رو دنبال کنید: Cinema.freakz
‫اصلاً ما حتی اجازه ‫داریم این بالا باشیم؟
‫راستش نه، اما
‫باحال بودنش یه مقدار ‫به همین خاطره. درسته؟
‫چرا نمیای بشینی رفیق؟
‫من می‌دونم حالش خوب نیست.
‫می‌تونم بفهمم.
‫چرا بابام بهم دروغ می‌گه؟
‫من اسمش رو ‫دروغ گفتن نمی‌ذارم مکس.
‫اون فقط سعی داره که...
‫ببین، وقتی من درس می‌خوندم
‫مامانم رفت به ‫ایتالیا تا خواهرم رو ببینه.
‫یک روز خواهرم زنگ زد و گفت
‫«تو باید همین الان به کشورمون ‫برگردی. مامان خیلی حالش بده.»
‫برای همین منم به اونجا ‫پرواز کردم و وقتی رسیدم...
‫قبلش اون در اثر ‫سکته مغزی مرده بود.
‫اما حقیقت اینه که حتی قبل از ‫تماس خواهرم اون مرده بود.
‫- خواهرت دروغ گفت؟ ‫- اوهومم.
‫آره، همینطوره.
‫باور کن مکس که خیلی ‫از دستش کفری بودم.
‫...اما بعدش گفت
‫«نمی‌تونستم بذارم وقتی این خبر رو ‫می‌شنوی، من نباشم که بغلت کنم.»
‫- و بعد تازه فهمیدم. ‫- پس بابام واقعاً داره دروغ می‌گه؟
‫- نه. ‫- مامانم داره می‌میره؟
‫نه، مکس، منظورم این بود...
‫- اون الان مرده؟ ‫- مکس، نه.
‫فقط منظورم این بود گاهی ‫روبرو شدن با حقیقت سخته.
‫حتی برای پزشک‌ها.
‫صبر... مکس.
‫مکس، وایستا!
‫هی، مکس!
‫مکس، وایستا!
‫دکتر گری، خوشگل شدید.
‫ممنونم. یه ملاقات داشتم.
‫سلام! قرار آشناییت چطور بود؟
‫اوه! پس از اون نوع ‫ملاقات‌ها بوده.
‫بیاید راجع بهش صحبت نکنیم.
‫- چرا، لطفاً صحبت کنیم. ‫- آره.
‫- از آدم‌ها بدم میاد. ‫- اوه، خدا رو شکر.
‫همسر این مرد داره می‌میره
‫اما اون تا قبل از اینکه مادره ‫نمرده به پسرش نمی‌گه
‫و اون موقع خیلی برای ‫خداحافظی کردن دیره.
‫- تو. ‫- من؟
‫آره، تو بایستی ‫اینو بهم جواب بدی.
‫اگر آدم ببینه فاجعه‌ای ‫داره بوقوع می‌پیونده
‫و مجبور بشه تعهد رازداری بین ‫پزشک و بیمار رو زیر پا بذاره
‫تا از اون واقعه پیشگیری کنه ‫نباید این کار رو بکنه؟
‫مثلاً فرض کن من بایستی یه ‫چیزی رو به تو... به اونا.. به اون بگم.
‫این یک سوگند بوده.
‫هرچقدر هم حس کنی اتفاق ‫بدی میوفته، مگه به تو ربطی داره؟
‫از آدم‌ها بدم میاد.
‫حالا بگو چطور پیش رفت؟
‫افتضاح.
‫ازش خیلی خوشم اومد. ‫واقعاً برای هم لذت‌بخش بودیم.
‫با خودم گفتم: «هی، یعنی ‫ممکنه انقدر آسون باشه؟»
‫این کجاش افتضاحه؟
‫چون بعدش همون «یک چیز» رو گفت
‫که از بچه بدش میاد
‫و اینکه به نظرش مادرهای ‫مجرد درمونده هستن.
‫صحیح. خیلی خب. ‫دفعه بعد!
‫من که فکر نمی‌کنم ‫دفعه دیگه‌ای در کار باشه.
‫نگو! پا پس نکش!
‫نمی‌دونم گفتنش مفیده یا نه ‫اما به نظر ملاقات خیلی خوبی بوده.
‫آخه چون اگر همون ‫یک چیز رو نگفته بود
‫حتماً تا الان به این رابطه ‫فرصت داده بودی
‫بعد حتماً اون سعی می‌کرد ‫حس واقعیش رو مخفی کنه
‫و حقیقت برای ماه‌ها یا ‫سال‌ها مخفی می‌موند.
‫پس متوجه شدی مردهای ‫خوبی هم اون بیرون وجود دارن
‫و در ضمن از کنار یک اتفاق در ‫دراز مدت به سلامت گذاشتی.
‫من به این می‌گم ‫استفاده خوب از زمان.
‫ممنونم، هررا.
‫سلام.
‫یه بچه ندیدی؟ ده ساله؟
‫بچه گم کردی آندره؟
‫بچه گم نکردم. ‫دنبالش می‌گردم.
‫- خیلی خب. ‫- خبری از بابا داری؟
‫تو فقط برو.
‫برو بچه رو پیدا کن، بشه؟
‫- خیلی خب. باشه. ‫- باشه.
‫اوه، اوه، کارینا؟
‫چیه؟
‫تو خواهر خیلی خوبی هستی.
‫مکس.
‫مکس؟
‫بای‌بای بلب.
‫حالا دیگه اون بدون ‫مشکل نفس می‌کشه
‫و دیگه لازم نیست نگران باشه ‫چیزی خودبخود بخواد بترکه.
‫من مسائل پزشکی رو ‫می‌فهمم کرو.
‫چیزی که راجع ‫بهش زیاد نمی‌دونم
‫اینه که تو چطور ‫می‌خوای این رو به مادرش
‫و کمیته اخلاق پزشکی بگی.
‫به احتمال زیاد از اون زمانی براشون ‫تعریف کنم که یک ماشین دزدیدم.
‫یک شب، خواهر کوچکترم، «امبر»
‫آنفولانزا گرفته بود.
‫تبش به ۴۰ درجه رسیده بود.
‫من ۱۲ سالم بود و توی خونه ‫تنها بودم و نمی‌دونستم چکار کنم.
‫برای همین یواشکی ‫وارد خونه همسایه شدم
‫و کلیدهای ماشین رو دزدیدم و ‫اون رو به بیمارستان رسوندم
‫چون اونجا کسایی بودن ‫که «می‌دونستن» چکار باید بکنن.
‫چرا فقط با آمبولانس ‫تماس نگرفتی؟
‫می‌دونی سرویس آمبولانس ‫چقدر هزینه داره؟
‫فکر کنم مامانش بهم گیری نده.
‫امیدوارم نیازی هم نباشه با ‫کمیته اخلاقی روبرو بشم.
‫ویکریل ۳-۰؟
‫- نمی‌تونی منو برسونی خونه؟ ‫- آملیا می‌رسونت.
‫تو اصلاً چطور باهاش ‫سر و کله می‌زنی؟
‫اول از همه، بهش دروغ نمی‌گم.
‫و در ضمن، شخصیت اون رو می‌پذیرم.
‫می‌پذیرم که ممکنه ‫یه مقدار سفت و سخت بگیره
‫و گاهی اوقات هم خیلی زیاد
‫چون خیلی زیاد دلسوزه.
‫اون تلاش می‌کنه کمکت کنه ‫و اگر تو بهش اجازه بدی
‫حتماً اونم دیگه ‫تا این حد دیوونه‌ت نمی‌کنه.
‫آزمایش مواد مخدر رو انجام دادی؟
‫نه.
‫خیلی خب، منم محل دستشویی ‫رو بهت نشون می‌دم.
‫من یکم علف کشیدم.
‫با یک دوست.
‫هروئین نبود. ‫قرص هم نبود.
‫فقط علف بود.
‫چیزی به نام «فقط علف ‫بود» وجود نداره. باشه؟
‫چون وقتی یک معتاد ‫علف می‌کشه یا الکل می‌خوره
‫فراموش می‌کنه طرف ‫هروئین نباید بره.
‫این کار باعث تحریک شدن ‫تمام هوس‌هات می‌شه، بتی.
‫تا الان توی جلسات زیادی بودی
‫برای همین فکر کنم خودت ‫این‌ها رو می‌دونستی.
‫خیلی خب؟
‫پس... تنبیه می‌شی.
‫یک ماه، بدون هیچ دوستی ‫و بیرون رفتن بعد از مدرسه.
‫صبر کن. یک «ماه»؟!
‫دیوونه شدی؟
‫- آملیا... ‫- هیس! من دارم یه قایق می‌سازم.
‫یک ماه، می‌ری مدرسه
‫میای خونه و می‌ری به جلسات.
‫همین. ‫بعدش صحبت می‌کنیم.
‫اوه، خدای من. ‫باشه، اصلاً هرچی تو بگی.
‫تو خیلی ضدحالی. ‫هر دوتون ضدحالین.
‫من توی ماشینم.
‫- ما ضدحالیم. ‫- خیلی هم ضدحالیم.
‫سلام، جولیوس. ‫جراحی خوب پیش رفت.
‫ما بلب رو بدون مشکل درآوردیم
‫و تو دو تا ریه بسیار سالم داری.
‫شما به مردم چاقو می‌زنید؟
‫تا بعد جراحی‌شون کنید.
‫مادرم می‌گفت: ‫«حقیقت رو بگو.»
‫تو به جراحی نیاز داشتی و لازم ‫داشتی هزینه‌ش پوشش داده بشه.
‫مامانم دیوونه می‌شه.
‫نه، دیوونه از خوشحالی.
‫اون سال‌ها برای این ‫عمل پس‌انداز می‌کرد.
‫«اما فقط بهترین روایت از ‫حقیقت رو بگو که می‌تونی.»
‫شما بخاطر این ماجرا ‫اخراج نمی‌شید؟
‫به احتمال زیاد نه. ‫رئیس خود منم.
"Hold on to Me" ترانه ♫ ♫ "Valerie Broussard" از
‫متأسفم.
‫بخاطر اینکه بهم گفتی فاحشه؟
‫من اصلاً بهت نگفتم...
‫اینطور القا کردی که ‫من دارم سکس رو
‫در ازای یک ماشین ام-آر-آی ‫چند میلیون دلاری معامله می‌کنم
‫و این باعث می‌شه من یک ‫فاحشه البته باکلاس باشم.
‫بهش بگو مواظب زخم باشه
‫و اگر قرمزیش ذره‌ای بیشتر شد
‫می‌خوام برگرده ‫اینجا تا ببینمش. حله؟
‫آیا این...
‫- اون لینکه. اون متخصص جدید... ‫- اتیکوس لینکلن!؟
‫بروک!؟
‫لینک!؟
‫چی!؟
‫اوه خدای من!
‫تو اینجا کار می‌کنی!؟
‫- من اینجا کار می‌کنم! ‫- امکان نداره!
‫چون حقیقت بالاخره ‫روزی آشکار می‌شه
‫داره خداحافظی‌هاش رو می‌کنه؟
‫بچه‌ش هنوز نمی‌دونه ‫چی قراره پیش بیاد.
‫من رو در جریان بذار.
‫سلام.
‫بایستی بهش می‌گفتم.
‫فرصتش رو داشتم که بهش ‫بگم و کاش بهش گفته بودم.
‫کسی چنین غافلگیر ‫شدنی رو دوست نداره.
‫آدم لیاقت یک هشدار ‫ساده رو که داره.
‫«سورپرایز! مادرت مرده.»
‫«سورپرایز! دوست پسرت رفته ‫با درخت‌ها وقت بگذرونه.»
‫«سورپرایز! آملیا.»
‫«سورپرایز، آملیا» چی!؟
‫و تنها کاری که در مواجهه ‫با حقیقت نمی‌تونی بکنی
‫اینه که ازش پنهان بشی...
‫تدی آلتمن بارداره.
‫بچه مال آون هستش.
‫آون نمی‌دونه، آملیا نمی‌دونه
‫و منم همین الان با ‫گفتن به تو تعهد رازداری
‫بین پزشک و بیمار رو نقض کردم.
‫مکس!
‫شماها مکس رو ندیدین؟
‫نه. فکر می‌کردم پیش توئه.
‫گمش کردم. مکس رو گم کردم.
‫فرار کرد و نمی‌تونم ‫هیچ جا پیداش کنم.
‫مکس!
‫چون حقیقت به دنبالمون می‌گرده...
‫...تا بالاخره ما رو پیدا کنه.