‫[ربکا: من توی کلابم.]
‫ربه توی کلابه.
‫عالیه. هرچی ملت کمتر باشن، ‫معقول‌تـره.
‫ببین رفیق.
‫اگه بنجامین گفته که ‫پلیس دنبالش بوده،
‫بذار این کار رو بکنن.
‫- ما فقط باید خفه خون بگیریم. ‫- بنجامین اون و نکشته.
‫خب، یا باید این باشه یا گوزمان. ‫میخوای گوزمان رو بگیرن؟
‫معلومه که نه.
‫تصمیمش با توئه.
‫منظورم اینه که، ما همیشه می‌تونستیم ‫تقصیرها رو گردنِ فیلیپ بندازیم.
‫تقاص هر دوتاش رو میده.
‫اولی تجاوز، و حالا قتل.
‫- همیشه قسر در میره. ‫- بسه رفیق.
‫کی باید باشه، ساموئل؟
‫«نــــخـــبـــه»
‫محوطه پلیس، عبور نکنید.
‫تا حالا همچین اتفاقی نیفتاده.
‫- میشه فقط راجع بهش صحبت کنیم؟ ‫- نه.
‫فقط اینکه
‫حقیقت اینه، من...
‫ایوان دیگه هیچوقت دوباره به ‫من نزدیک نمیشی.
‫باشه؟
‫هی، دارید چیکار می‌کنید؟
‫به ستوان بگو همشون رو دارم می‌برم ‫کلاب که بفرستمشون خونه.
‫[حراج خیریه]
‫خیله‌خب. حالا هرکدومِ ما ‫مسیر جداگونه خودمون رو میریم.
‫- لطفا برو پیشِ بقیه. ‫- باشه حتما.
‫حالت خوبه؟
‫چی شده؟ چرا بُهت زده‌ای؟
‫دیگه همتون میتونید برید خونه.
‫حالت خوبه؟
‫بله بابا. من خوبم.
‫اگه اون این کار رو کرده باشه چی؟
‫قاتل؟ پدرمون؟
‫خب ببین. آرماندو نزدیک بود آری رو بکشه. ‫و بعد از تموم کارهایی که در حقم کرد...
‫چی شده منسیا؟
‫فقط از کنار اومدن با ‫پدر خسته شدی؟
‫- آره؟ ‫- نه.
‫آخه ما یه خونواده‌ایم؟
‫اگه ما از همدیگه حمایت نکنیم، کی بکنه؟
‫خب همچنین نباید به همدیگه خیانت بکنیم، ‫اما اینجای داستانیم.
‫منظورت چیه؟
‫خونسرد باش. منم فکر نمی‌کنم ‫بابا توانایی همچین چیزی رو داشته باشه.
‫بابت بقیه چیزها هم نگران نباش. ‫ما همچنان همون خونواده‌ی لعنتی هستیم.
‫چه مرگش بود؟ چی شده؟
‫آری.
‫میشه حرف بزنیم؟
‫خب... نه.
‫سلام
‫چه خبر پسر؟
‫- میتونم بشینم؟ ‫- آره حتما.
‫- بشین. ‫- مطمئنی؟
‫اگه بخوای درمورد هرچیزی صحبت کنی، ‫میدونی که من همیشه هستم ایوان.
‫به عنوان دوستت.
‫خیلی احمقم با این گریه کردنم.
‫مشکلی نیست. خودت و خالی کن.
‫هیچوقت نمی‌خواستم بهت آسیبی بزنم.
‫میخوام که اینو بدونی.
‫این حرفا باشه واسه بعد، باشه؟
‫حالا بگو چی شده. یالا.
‫موضوع آریِ، درسته؟
‫پاشو بریم، پاشو. ‫یکمی روی چمن‌ها دراز بکشیم، باشه؟
‫خسته شدم از اینکه هر دفعه ‫بابام تیم‌ها رو عوض می‌کنه،
‫کسایی که برام مهم هستن رو کنار بذارم.
‫تو و آری خیلی مهم هستید. ‫من بدونِ اینکه جایی برم، از دستت دادم.
‫حالا که من اینجام، پس آروم باش.
‫جدا، چرا من باید اصلا به ‫خودم زحمت بدم کسی رو پیدا کنم،
‫وقتی که شاید هفته بعد، ‫اصلا باشم دوبی...
‫یا... یا نمیدونم هرجای دیگه، پسر؟
‫درسته.
‫من مشکل مقابلش رو دارم.
‫تموم زندگیـم، ‫شدیدا دنبالِ چیزی بودم
‫که ارزش انجام دادن داشته باشه.
‫و هیچی.
‫اما توی این مسیر، فرصتش رو ‫داشتی که دهنِ همه‌ی اونا رو صاف کنی، درسته؟
‫اما واقعا، نمی‌فهمم.
‫خب چون که اصلا هماهنگ نیستیم.
‫توی مسیرهای متفاوتی افتادیم.
‫مثلا خودمون رو ببین.
‫من عاشقتم.
‫تو از خواهرم خوشت میاد، ‫که اونم دوست پسر داره.
‫و آری، منظورم اینه که... ‫آری در لحظه توی مسیرهای مختلفی هست.
‫تو دنبالِ چی هستی؟
‫توی یه پسر؟
‫جوری دوستم داشته باشه که لایقشم. ‫کسی که همونجوری که من دوستش دارم، دوستم داشته باشه.
‫میخوام احساس کنم که اولویتـشم ‫و این احساس رو بهش بدم.
‫از جون و دل واسش مایه می‌ذارم.
‫و تو... توی یه دختر؟
‫چیزی که من و تو اینجا داریم.
‫پیوند.
‫می‌تونستیم راجع‌به هرچیزی صحبت کنیم... ‫یا که ساکت باشیم.
‫آرامش.
‫صمیمیت.
‫نظرت چیه کلاس رو بپیچونیم؟
‫یکمی باهم خوش بگذرونیم؟
‫قبوله.
‫بجنب.
‫میشه یکم بیشتر محتاطانه رفتار کنی؟
‫فقط یکم.
‫حتما.
‫زندگی که نداری، پس چشمت ‫دنبالِ زندگیِ ما توی سطل آشغالـه.
‫میدونی چرا مواد می‌زنم؟ میتونم.
‫و چون که منو قوی‌تر و ‫هشیارترم می‌کنه.
‫فلیپه در این مورد خبر داره؟
‫میخوای خودت ازش بپرسی؟
‫واقعا میخوای بدونی جوابـش چیه؟
‫نه، فقط نمی‌خوام دنبالِ ‫خودت بکشونیـش.
‫وای، چه ملوس.
‫نگران نباش عزیزم. با من خوشحاله.
‫خیـــلی خوشحال.
‫و میدونی چرا؟
‫چون من از بهترین مدلِ خودم ‫واسش مایه می‌ذارم.
‫بدونِ دروغگویی.
‫ما یه گوشی موبایل توی دریاچه پیدا کردیم.
‫نزدیکِ جایی که جسد پیدا شد.
‫به نظرِ ما این گوشی متعلق ‫به آرماندو دلااوساست.
‫ما یه سری اطلاعات، تماس‌های ‫تلفنی و پیام رو ریکاوری کردیم.
‫و باید ازت بخوام که گوشیِ ‫موبایلت رو بهم بدی.
‫گوشیِ من؟ اما چرا؟
‫برای مقایسه‌ی اطلاعاتِ گوشیت ‫با گوشیِ آرماندو دلااوسا.
‫چرا دست رو من گذاشتی ستوان؟
‫ما فقط داریم اطلاعات رو بررسی می‌کنیم.
‫شما، مدرسه، اطلاعات انجمنی که ‫دلااوسا اداره می‌کرد.
‫من هیچ کاری نکردم.
‫پس باید اولین کسی باشی ‫که علاقمند به همکاری هست.
‫حتما.
‫ممنونم.
‫گوشی موبایل دیگه‌ای هم داری؟ ‫مثلا موبایل مختص کاری؟
‫نه فقط همین یکی.
‫بابا؟
‫چیزی نیست آری. نگران نباش.
‫میتونم یه لحظه باهاش بیرون صحبت کنم؟
‫حتما. برو.
‫جریان چیه بابا؟
‫هیچی. چیزی نیست. ‫من چیزی برای مخفی کردن ندارم.
‫فقط آروم باش. بهم اعتماد کن. ‫هرچیزی که بخوان رو میتونن بگردن.
‫بعد از کلاساتون، با ساموئل ‫بیاید دفترِ کارم.
‫با ساموئل؟ چرا؟
‫کاری که میگم رو بکن.
‫یالا، برو کلاست.
‫منسیا نه. تو نه.
‫چرا من؟
‫اگه بخوای، من میتونم بمونم. مشکلی ندارم ‫کلاسی رو نرم یا همچین کاری کنم.
‫نه، فقط میخوام بهش ‫چیزی بگم.
‫دیگه چیکار کردم؟
‫ازم حمایت کردی.
‫نمیدونم. دست روی دختر اشتباهت گذاشتی. ‫درسته بابا؟
‫نه. آری همیشه ازم حمایت می‌کنه، اما
‫من فقط به یه لطفی نیاز دارم ‫که... اون نمیتونه واسم انجامش بده.
‫من به ستوان دروغ گفتم.
‫بهش گفتم که فقط یه گوشی دارم.
‫یکی دیگه توی جیبِ سمتِ ‫راستِ کتم هست.
‫بردارش و خیلی خوب ‫مخفیش کن.
‫میدونی که من اینکار رو نکردم، درسته؟
‫کی حاضر میشه کسی که ‫مظنون به قتل هست رو
‫مسئول یه شرکت هلدینگ بکنه؟
‫یا توی این دفتر، ‫ناظرِ تحصیلِ فرزندانشون؟
‫راه‌های زیادی برای محکوم کردن ‫یک آدم وجود داره.
‫فقط بازداشتگاه نیست.
‫ساموئل تو یکبار گفتی که...
‫...که آرماندو برنمی‌گرده، ‫با یه اطمینان عجیب.
‫می‌دونستی که نمی‌تونسته برگرده؟
‫می‌خواستم که حالت بهتر بشه.
‫بدم میومد ببینم آری می‌ترسه.
‫آرماندو شب عید مُرد.
‫چرا گوزمان چند روز بعدش رفت؟
‫- بابا. ‫- نه، نه.
‫من ازش انتقاد نمی‌کنم. تحسینش می‌کنم.
‫اما به نظرم سرپوش گذاشتن ‫روی کارِ این مجرم
‫از یک حرکت قهرمانانه
‫تبدیل به یک چیزِ ناعادلانه شده.
‫کارِ گوزمان بوده ساموئل؟
‫من چیزی نمیدونم.
‫ببخشید.
‫باید برم سرکارم.
‫نه، جدی‌ام. ‫چطور مردم این کار رو می‌کنن؟
‫آخه چطور ترتیب میدی که با ‫مردایی آشنا بشی که سرشون به تنـشون بیارزه؟
‫- نمیدونم والا. ‫- راحته.
‫واسه مردای پولدار، میرم ‫بارِ هتل‌ها و باشگاه،
‫و تمرینات ورزشیِ سنگین انجام میدم.
‫جدی؟
‫عزیزم، مثل بقیه آدمای ‫دنیا، از نرم افزار «تیندر» استفاده می‌کنم.
‫به عنوان یک مشاور، این تکلیفتـه.
‫آره خب تو که مشاورم نیستی.
‫خیله‌خب. پس به عنوان یک دوست.
‫به عنوان یک دوست، دارم بهت میگم،
‫رها کن کایتانا. ‫رشد کن. نمیدونم. چیزهای جدید امتحان کن.
‫آره اما با استفاده از تیندر؟ واقعا؟
‫فقط... نمیدونم. ‫با آشنا شدن با یه مُشت غریبه توی اینترنت؟
‫نه بیخیال. منظورم اینه که ‫با یکی صحبت می‌کنی، بعدش یکی دیگه.
‫و اگه جرقه‌ای ندیدی، ‫میتونی یکی دیگه رو ظاهر کنی.
‫ظاهر؟ ‫چطوری یکی رو ظاهر کنم؟
‫فقط شدیدا به یه شخص و یه آهنگی ‫که یادآورشون هست فکر کن.
‫پشت سرهم و بدون توقف پخشش ‫کن، و اونا ظاهر میشن.
‫- منظورت چیه؟ ظاهر، چطوری؟ ‫- اصلا ریشه علمی نداره.
‫والا.
‫اما... اما باید باور داشته باشی. ‫زندگیـه. انرژیـه.
‫بهم گوش بده، ‫این قانون جذبـه.
‫نپرس چرا، اما جواب میده. من میرم.
‫چون اگه به نوشیدن ادامه بدم، ‫تهش دیگه توهم میزنم و چرت و پرت میگم.
‫- بیا. ‫- حساب می‌کنی؟
‫- آره. ‫- ممنون.
‫- به زودی حرف می‌زنیم. ‫- خدافظ
همراهان عزیز سینمافریک, متاسفانه پیج اینستاگرام ما بعد شش سال فعالیت توسط اینستاگرام غیرفعال شده, لطفا برای حمایت از ما پیج جدید رو دنبال کنید: Cinema.freakz
‫عمر؟ حسابم رو میدی لطفا.
‫- حساب؟ ‫- آره لطفا.
‫حتما. بذار از عمر بپرسم.
‫سلام؟
‫- اینجا چیکار می‌کنی تو؟ ‫- چه خبر؟
‫- فلیپه؟ ‫- میتونم بیام تو عمر؟
‫آره حتما. شما همدیگه رو می‌شناسید؟
‫- آره. ‫- آره، آره.
‫معلومه که همدیگه رو می‌شناسیم.
‫- خدایا. ‫- وای پسر.
‫- خیلی خوشحالم از دیدنت. ‫- حالت چطوره؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫هیچی. یکم غذا می‌گرفتم
‫لیک کلاب به مرکزمون ‫میده.
‫- چه یهویی. ‫- آره خب، میدونی.
‫من و اهدافم، ‫نمیشه جلومون رو گرفت. چطوری تو؟
‫- عالی. ‫- عه؟
‫- خیلی خوشتیپ شدی. ‫- ای کایه.
‫هی پایه نوشیدنی هستی یا...؟
‫آره.
‫- نظرت راجع به اینجا چیه؟ خوبه؟ ‫- آره.
‫اینجا عالیه. یعنی، ‫خاطرات محشری رو یادم میاره.
‫- منم همینطور. ‫- عه؟ تو هم همینطور؟
‫آره.
‫میتونی صبر کنی تا این بار کردنِ ‫ناتموم رو تمومش کنم؟
‫- بله، هرچقدر زمان ببره منتظر میمونم. ‫- چه عالی.
‫- سرده، نه؟ ‫- آره یکمی.
‫دارید چیکار می‌کنید؟ ‫کلاستون رو پیچوندید؟
‫یکم آبجو می‌زنیم، حال می‌کنیم.
‫آبجو، این وقت صبح؟
‫بابا یا بهمون ملحق شو یا تنهامون بذار.
‫باشه.
‫میتونی بخوری...
‫...اما فقط زیر نظر خودم.
‫یعنی ببینید. من اصلا ‫مخالف همجنس‌بازها نیستم. اصلا.
‫احمق!
‫- کاریش نداشته باش. ‫- چی؟
‫بذار ببینیم کروز. ‫مشکلی با همجنس‌بازها نداری، اما...؟
‫هیچ امایی وجود نداره.
‫حتی یه نیمچه اما هم نداریم.
‫من فقط نمی‌فهمم چرا شما
‫بابتِ یه مرد بیشتر از ‫یه زن هیجان‌زده میشید.
‫چون خانوما مثلِ، می‌دونید، ‫مثل هدایایی‌ان که مستقیم از بهشت افتادن.
‫آره اما مردا از جهنم‌ان، ‫که خیلی بیشتر حال میده.
‫
‫من میرم یکم یخ بگیرم.
‫و یکمی میرم کنار ‫چون این فقط...
‫- چیه؟ ‫- تو یه آشغالی.
‫- چی؟ ‫- برو معذرت خواهی کن.
‫- چرا؟ ‫- برو بابا!
‫باشه.
‫
‫اجازه بده من انجامش بدم.
‫
‫وای.
‫پاتریک.
‫بابت حرفی که زدم متاسفم.
‫مثل احمقا رفتار کردم.
‫ببین کروز.
‫من به مشکلات و کصشرات ‫مزخرف شما اهمیتی نمیدم.
‫اینکه تو مثل یه تیکه گه باهام ‫رفتار کردی، بیشتر اذیتم می‌کنه.
‫آره اشتباه بود.
‫چی اشتباه بود؟ ‫بوسیدنم یا مثل یه تیکه گه باهام رفتار کردن؟
‫گمونم هردوش.
‫- هردوش؟ ‫- آره.
‫ببین، بیا این کار رو کنیم.
‫بابت هر دروغی که بهم بگی،
‫بهت نزدیکتر میشم. ‫با یک قدم تو، من دو قدم میام جلو.
‫تا وقتیکه خیلی نزدیک شدیم، میتونم ‫ببینم خایه‌اش و داری تو صورتم دروغ بگی.
‫اگه حقیقت رو بگی، پس... ‫من همونجوری که میخوای، میذارم و میرم.
‫من حال و حوصله این بچه بازی‌ها ‫رو ندارم، خب؟
‫پس با این بچه‌ها نپلک.
‫اما قبلا عذرخواهی کردم، خب؟
‫حالا هردو میریم پیِ کارمون، درسته؟
‫درسته؟
‫- هرکی بره پیِ کارش؟ ‫- آره.
‫آره.
‫تو نمیخوای که من برم.
‫ببین پاتریک، من همجنس‌باز نیستم.
‫دوجنسگرایی.
‫نه دوئم نه سه.
‫من یه فوتبالیستم.
‫ببین هرچقدر میخوای پافشاری کن.
‫اما فوتبالیستی یه گرایشِ جنسی نیست.
‫یعنی پاتریک، من...
‫من ترجیح میدم با کسایی که توی ‫حلقه ارتباطاتِ پسرم هستند قاطی نشم، می‌فهمی؟
‫این چیزی نیست که کسی مثل من ‫تواناییِ انجام دادنش رو داشته باشه.
‫کاملا واضح و شفاف می‌فهممت.
‫تنها کاری که باید می‌کردی ‫صادق بودنت با من بود.
‫اشکالی نداره.
‫واقعا.
‫همینجا تمومش می‌کنیم،
‫اگه اتفاق دیگه‌ای نیفتاد.
‫صبر کن پاتریک.
‫هی بیا اینجا.
‫چرا؟
‫نذار بیشتر از این دروغ بگم.
‫هی! یخ چیشد؟
‫یخ. کروز.
‫- آب شده یا چی؟ ‫- لطفا امشب بیا به اتاقم.
‫- کایتانا! ‫- ترسوندیم.
‫هی یه سوال. بوی بدی میدم؟
‫- اولش باید می‌رفتم خونه. ‫- چی؟
‫- بو کن. ‫- یکم. آره یکمی.
‫- جدی؟ ‫- نه، نه. شوخی کردم.
‫خیله‌خب.
‫- آبجو می‌خوای؟ ‫- بله.
‫- آره؟ ‫- آره، یکی می‌خورم.
‫دو تا آبجو لطفا.
‫خب؟ چطور پیش رفت؟
‫این همه جا و البته باید ‫به بچه‌های مدرسه برخورد کنیم.
‫- یکم زیادیـه، درسته؟ ‫- اوهوم.
‫منظورم بارت بود، درسته؟
‫حداقل بریم یه سلامی بکنیم.
‫هی! باورم نمیشه.
‫- حالت چطوره؟ ‫- سلام پسر.
‫ببین کی اینجاست.
‫چه خبر؟ چطوری تو؟
‫فلیپه. فلیپه، مثل تو، ‫اما به گویش کاستیل.
‫از دیدنت خوشحالم پسر.
‫همه ما یه جوریم، ‫فقط به غیر از... طرز پوششمون.
‫فیلیپه...
‫جوکِ بامزه‌ای بود.
‫فیلیپه، اون تازه از سرکارش اومده. ‫اصلا میدونی چی هست؟
‫- من فقط اومدم یه سلامی بکنم. ‫- عالیه.
‫درواقع، به نظر میاد که ‫شانس بهمون رو کرده.
‫تو با ایشونی. ‫من با ایسادورام.
‫با دوست دخترم آشنا شو.
‫سلام، حالتون چطوره؟
‫- حال شما چطوره؟ ‫- عالی‌ام.
‫شما خیلی شبیه همدیگه‌اید، ‫می‌دونستید؟ آره.
‫زوج خوبی میشید باهمدیگه. ‫شما واقعا زوج خوبی با همدیگه میشید.
‫میدونید، میتونیم چهارتایی ‫باهم شام بخوریم.
‫چی؟
‫حال میده. دو به دو.
‫خب درواقع ما زوج نیستیم، پس...
‫آها
‫آره اما نمیدونم. ‫شاید با این حال خوش بگذره.
‫- پایه‌اید؟ ‫- حتما.
‫فکر می‌کردم شما از کریسمس ‫دیگه در تماس نیستید.
‫خب، البته که نه.
‫خب من درواقع توی یه «سازمان مردم‌نهاد» ‫باهاش آشنا شدم.
‫اونجا کار می‌کنه.
‫با بچه‌های سیاهپوستی که سوء تغذیه دارن ‫و ایدز گرفتن و این داستانا؟
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫نه، نه، نه. ‫این کلا مدلِ ایسادوراست.
‫نه. هی بدجنس نباش. ‫من یکم اغراق می‌کنم.
‫هی، یه لحظه گوش کن.
‫نه، من یه سری دوست دارم
‫که تابستوناشون رو توی قایق ‫برای نجات نهنگ‌ها می‌گذرونن.
‫من شخصا فکر می‌کنم ‫در هر صورت دنیا رو به ریدمانـه،
‫اما اگه ازش لذت میبری، خیلی هم عالی.
‫من دقیقا برای اینکه ازش لذت می‌برم ‫انجامش نمیدم.
‫نه؟ پس چرا انجامش میدی؟ هیس!
‫تو پر شور و اشتیاقی.
‫شور و اشتیاقی داری که از ‫سیصد کیلومتری هم دیده میشه.
‫نمیتونی تصورش کنی.
‫خب میخوام تصورش کنم.
‫میخوام تصویرش توی ذهنم باشه ‫اما نه، نمیشه.
‫آره، اشتیاق یه چیزِ دیگه‌ست. ‫درسته عزیزم؟
‫ببینید چقدر خوشحاله. ‫ببینید چقدر خوشحالش می‌کنم. نگاش کنید.
‫- قطعا سرگرم شده. ‫- دوستِ تو سرگرمه. مالِ منه خوشحاله.
‫یه سوال.
‫شما بچه پولدارا همیشه اینجورید؟
‫ما پولدار نیستیم.
‫اشراف‌زاده‌ایم عزیزم. ‫گارسونِ که بچه پولداره.
‫آهای؟
‫خیلی دوره.
‫خیله‌خب، گوش کن. من دارم ‫میرم دستشویی.
‫اگه میشه یه لیوان دیگه .هم واسم سفارش بده
‫الان برمی‌گردم.
‫پشمام. دختره عجب زلزله‌ایه، قبول داری؟
‫آره
‫حالا صبر کن از دستشویی بیاد. ‫میشه سونامی.
‫[آری: بیا خونه. بابا بهمون نیاز داره.]
‫[چیزیش نمیشه.]
‫[تنها اشباهش این بود که زد فکم رو آورد پایین]
‫کدوم فیلم رو انتخاب کردی؟
‫و... این چیه؟
‫گفتم اینو ببینم.
‫خداییش حتی یه کوچولو هم حشریت نمی‌کنه؟
‫می‌خوای مثل بابات حرف بزنی؟
‫- نه، نه، اصلاً ‫- آره
‫واسه این ازت می‌پرسم که
‫دلم می‌خواد بدونم با چیا حشری میشی
‫جدی؟ چرا؟
‫فقط می‌خواستم بدونم.
‫آهان
‫خب آره. معلومه حشریم می‌کنه. ‫اصلاً چرا نباید بکنه؟
‫ولی مرده بیشتر از زنه حشریم می‌کنه.
‫تازه اگه جای زنه یه مرد دیگه بود، ‫بیشتر حشری میشدم.
‫وای خدا
‫انگار این یکی واقعاً حشریم می‌کنه.
‫کیرت رو بکن دهنم.
‫حشری شدنت، حشریم می‌کنه.
‫تو هم با این بازیای تخمیت
‫ولی بازی نمی‌کنم.
‫- جدی؟ ‫- آره
‫وایسا ببینم، یعنی میگی ‫ما که اینطوری اینجا نشستیم
‫حشریت می‌کنه؟
‫آره دیگه
‫- جدی؟‌ چرا خب؟ ‫- خیلی جذابی.
‫وقتی کنارتم خیلی حالم خوب میشه و...
‫این واقعاً حشریم می‌کنه.
‫خب چرا امتحان نمی‌کنی؟
‫چون اگه بخوام امتحان کنم، ‫دلم می‌خواد با تو باشم
‫و می‌ترسم بهت آسیب بزنم، ‫همونقدری که خواهرت بهم آسیب زد.
‫نه نمیشه. بس کن.
‫گوشت رو بده من. اینقدر اذیتم نکن، باشه؟
‫آخه...
‫- آخه... ‫- ایوان، نه. گفتم نه
‫اگه بخوای می‌تونیم دوست باشیم.
‫ولی این کار رو باهام نکن.
‫ولی آخه... پاتریک. کجا داری میری؟
‫- می‌خوام برم تو اتاقم بخوابم ‫- ولی پاتریک...
‫گفتم بس کن! شوخی نمی‌کنم...
‫بخواب پیش من.
‫واقعاً دیوونه‌ای رفیق.
‫ این مشروب رو واسه من آوردی؟ ممنون
‫خب آره
‫چه مهربون. طرف غیب‌گوئه.
‫هی. سلام
‫چیشده ساکتین؟ اتفاقی افتاده؟
‫شراب قرمزش خوبه، ولی .امروز مخصوصاً بهتر شده
‫وایسین ببینم، چتون شده؟ ‫چرا شراب نمی‌خورین؟
‫عزیزم! هی عزیزم! میشه ‫۴ تا مارگاریتا بیاری؟
‫- ممنونم ‫- نه، بعضیا فردا باید برن سر کار
‫وایسا یه چیزی رو بگم. ‫زندگی‌مون فقط شده کار، مگه نه؟
‫از اولین مشروب صبح بگیر ‫تا شب که آخریش رو می‌خوریم
‫بیگاری هم هست. خود بیگاریه
‫واسه همینه که باید بهترین ‫زندگی ممکن رو داشته باشیم
‫عه اومد. رسید. بیا اینجا. بدو
‫ایول. عجب چیزی
‫ببخشید. واقعاً معذرت می‌خوام!
‫یه چی میارم خودتون رو تمیز کنین.
‫گمشو. نمی‌خوام قیاقت رو ببینم.
‫- ایزادورا... ‫- همه دارن نگاه‌مون می‌کنن.
‫شاید بهتر باشه... بریم با یه چی خشکت کنیم.
‫- نه، لازم نیست. معلوم نیس ریخته روش. ‫- چرا. لازمه
‫نه، عالی شدی.
‫میشه باهم بریم بیرون؟ ‫یکم هوای تازه بخوریم. من که لازم دارم.
‫- باشه بابا ‫- باشه؟ برمی‌گردیم
‫- می‌ذارمش اینجا. ‫- عالیه
‫می‌خواستم وانمود کنم... وای ماه کامل رو ببین!
‫چه قشنگه. نگاش کن.
‫شوخیت گرفته.
‫- حالت خوبه؟ ‫- وایسا، وایسا، وایسا...
‫کایه، چیشده؟ چیزی زده؟
‫نه، نه. مسته. خودت که ‫دیدی اونموقع چقدر خورد.
‫- تو برو تو. ما زودی برمی‌گردیم. ‫- خیلی‌خب
‫این دیگه چی بود؟
‫اگه لازمه که فیلیپ مشکلاتت رو بشنوه. ‫بهتره از زبون خودت بشنوه.
‫من مشکلی ندارم.
‫آره، منم چون کار رضایت بخشیه ‫زمینا رو جارو می‌کنم.
‫نه
‫گندش بزنن. امکان نداره، امکان نداره.
‫بلند شو. می‌برمت خونه.
‫خب دیگه. فکر کنم بهتر باشه بریم خونه.
‫چون خیلی حالش میزون نیست، ‫خودم می‌برمش.
‫- می‌خوای باهات بیام؟ ‫-نه، نه
‫درحال حاضر واسه هیشکی همراه خوبی نیستم.
‫بریم
‫واقعاً داری میری؟
‫واقعاً ببخشید. دلم نمی‌خواست ‫ولی نمی‌تونم اینطوری ولش کنم.
‫ولی می‌خوام ببینمت. بهم زنگ می‌زنی؟
‫- می‌خوای من رو ببینی؟ ‫- آره
‫- خیلی‌خب. خبرت می‌کنم. بهت زنگ می‌زنم ‫- باشه. ببخشید
‫اشکالی نداره.
‫- داریم می‌ریم. بدو ایزادورا. ‫- دارم میام.
‫- نوش جون ‫- ببخشید
‫- استراحت کن. ‫- شب‌بخیر
‫- خدافظ ‫- به‌سلامت
‫[ایوان خوابید؟ منتظرتم]
‫لعنتی
‫لطفاً...
‫خوابم نمی‌بره.
‫بخواب خوابت می‌بره.
‫آخه... نمی‌تونم...
‫همش فکرم مشغوله.
‫اگه به‌‌خاطر قضاوت‌‌ها... یا ترس‌هام...
‫یا چمیدونم...
‫یه چیز خوب رو از دست بدم چی میشه؟
‫یکی که خوبه
‫و حالم رو خوب می‌کنه
‫بس کن داداش. واقعاً داری میری رو اعصابم.
‫واسه بار آخر میگم ایوان. بس کن.
‫نه
‫نمی‌خوام
‫- چته؟ ‫- ببخشید
‫- داری چه کار می‌کنی؟
‫- دست‌پاچه شدم. ببخشید ‫- هی
‫- آروم باش. آروم بگیر ‫- خیلی‌خب
‫- آره، باید آروم باشم. ‫- چیزی نیست.
‫آره. لعنتی
‫چیزی نیست. بسه دیگه.
‫اشکالی نداره. بذار من شروع کنم.
‫جدی؟
‫خیلی‌خب
‫خوبه؟
‫خیلی‌خوبه
‫بکنم؟
‫اگه می‌خوای.
‫خودت دلت چی می‌خواد؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫معلومه
‫ایوان. ایوان. ایوان
‫- بله؟ ‫- دندون نزن.
‫- ببخشید ‫-طوری نیست
‫- نگران نباش، خب؟ ‫- باشه، باشه
‫- ادامه بدم؟ ‫- آره
‫- وایسا. وایسا. وایسا ‫- ببخشید. شرمنده
‫- نه، نگران نباش ‫- خوبه؟
‫- آره ‫- آره؟
‫- خوبه ‫- می‌خوام حال کنم.
‫- من که دارم حال می‌کنم. ‫- جدی؟
‫- برگرد ‫- چی؟ چی؟
‫- نه، نه، نه. اینطوری نمیشه ‫- نمی‌کنم
‫پاتریک. اینطوری نه
‫- ایوان. کاری نمی‌کنم. ‫- آماده نیستم.
‫- به خدا راست میگم. ‫- آماده نیستم.
‫- باشه؟ ‫- کاری نمی‌کنم، ولی برگرد.
‫برگرد
‫قلقلکت شد؟
‫- آره، ولی خوشم میاد. ‫- آره؟
‫- دوست داری؟ ‫- آره. آره
‫اگه بخوای می‌تونی بکنی.
‫- جدی؟ ‫- آره
‫خیلی‌خب
هــمـراهــان عــزیـز ســیــنـما فــریــک, صــفـحـه ایــنــســتـاگـرام مــا بـا یـک و سـه مـیـلـیـون دنــبـال کـنـنـده از دســتـرس خــارج شــده, بــرای حـمایـت از مــا لـطـفـا صــفـحـه جــدیـد ایــنــسـتاگـرام مــا را دنــبــال کــنـیـد, آیــدی جدید: cinema.freakz
‫داری چه کار می‌کنی؟ ایزادورا؟ ‫چه کار می‌خوای بکنی؟
‫با این وضع می‌خوای شنا کنی؟
‫شاید. تو خیلی کم‌تجربه‌ای بابا.
‫تو آب که میری، همه مشکلاتت ناپدید میشن.
‫زندگی کردن تو هتل ‫«فور سیزنز مادرید» خیلی عادیه
‫عزیزم، من ملکه ایبیزام
‫این دیگه حداقلشه
‫خیلی‌خب، پس من میرم. خدافظ
‫ایزادورا!
‫ایزادورا. بس کن. بیا بالا. داری غرق میشی.
‫ایزادورا؟
‫از دست این دختر.
‫محض اطلاعت، اصلاً خنده‌دار نبود.
‫تموم شد بابا.
‫خیلی‌خب. فعلاً
‫ایزادورا، ای خدا
‫هی، بیدار شو.
‫بس کن. بس کن. فکر کردم رفتی.
‫نه، نرفتم
‫هیشکی نباید تو هتل زندگی کنه.
‫کل عمرم رو تو هتل زندگی کردم.
‫تو هتل‌های مامان بابام
‫یا هتلایی که من رو می‌ذاشتن اونجا ‫ و خودشون می‌رفتن عشق و حال
‫و دور دنیا می‌گشتن.
‫بعدش تفریحای شبونه رو پیدا کردم.
‫ آدمای شبونه. پارتیا و مواد
‫معتاد شدم.
‫به شادی و هیجان معتاد شدم...
‫چمیدونم
‫ولی یه دفعه دیگه تنها نبودم.
‫مطمئنی می‌خوای این حرفا رو به من بزنی؟
‫میشه دهنت رو ببندی و از این که ‫تو این وضعیت من رو می‌بینی، حال کنی؟
‫حالا با فیلیپم.
‫از اون پسراش که خیلی دوست‌شون دارم.
‫ازش خوشم میاد.
‫از اوناس که... چمیدونم.
‫یه کاری می‌کنه که دلم می‌خواد بهتر باشم ‫و همه این مزخرفا رو ول کنم.
‫ولی اون تو رو دوست داره.
‫و خودت هم می‌دونی.
‫پس تا وقتی که تو باشی، ‫من اصلاً نمی‌تونم رقابت کنم.
‫همه چیزایی که فهمیدی، قراره واسه ‫یه مدت دیگه، بخشی از زندگیم بمونه
‫آهان. حالا معتاد بودنت تقصیر من شد؟
‫به ‌گمونم انداختن تقصیرا گردن تو، ‫راحت‌تر از خلاص شدن از شر اعتیادمه
‫ازت خسته شدم کایتانا.
‫همین الان بهم گفتی که چقدر تنهایی ‫و به این زودی از دستم خسته شدی؟
‫شاید هم چون آدما رو می‌ذاری کنار تنهایی.
‫نمی‌دونم
‫فیلیپ...
‫شاید واسه این انتخابش کردی که از ‫اعماق وجودت می‌دونستی بهش نمی‌رسی.
‫من خودم آرژانتینی‌ام. نمی‌خواد بهم ‫مشاوره‌ی بنجل بدی عزیزم.
‫رفتی بیرون در هم ببند.
‫فقط این رو بدون که من هم فکر می‌کردم...
‫لیاقت عشق کسی رو ندارم.
‫این فکر رو هم میشه ترک کرد، مثل مواد.
‫زود بیدار شدی.
‫- سلام ‫- سلام
‫صبح انگار خیلی عجله داشتی.
‫آره، رفتم خونه دوش بگیرم ‫و لباسام رو عوض کنم.
‫اینجا چه کار داری؟
‫بابات می‌خواد بابت اون قضیه مزایده
‫یه تشکر ویژه ازم بکنه.
‫دفترش رو نشونم میدی؟
‫آره
‫از این ور
‫- منتظر بودم. ‫- چی؟
‫- منتظرت بودم. ‫- آهان
‫خوابم برد.
‫چیشده؟
‫- چی؟ ‫- مشکلی پیش اومده؟
‫آمادگی ذهنی همچین مسائلی رو ندارم.
‫یه کوه مشکل دارم و تو...
‫به‌خاطر شهرتت نمی‌تونی خودت رو بندازی تو خطر.
‫بهتره فراموشش کنیم، خب؟
‫دفتر بابا اینجاس.
‫برو کنار آقا.
‫ببخشید. دستور داریم که دوباره ‫بیایم و دفترتون رو بگردیم.
‫چی؟ دوباره؟
‫- نمی‌دونم دنبال چی هستین. ‫- معذرت می‌خوام.
‫- لطفاً. باید برین. ‫- ولی تا کِی؟
‫خواهش می‌کنم، بهم... دست نزنین. ‫خودم می‌تونم بیام.
‫باورم نمیشه.
.خب، این هم از نازی
‫[آری: به‌خاطر گوشیامون گیر میفتیم]
‫آری؟
‫[درحال نوشتن...]
‫[ببخشید که اینقدر عصبانی شدم. ‫از دست تو نشدم. به‌خاطر همه مسائل بود]
‫[درحال نوشتن...]
‫[ساموئل: نه، تو من رو ببخش، ‫این زیاده رویه.]
‫[سخته بخوام اتفاقی که برای ‫آرماندو افتاد رو بلند بگم.]
‫[لازم نیست. توی پیام بنویس.]
‫[بین تو و ایوان چه خبره؟]
‫یعنی چی؟
‫خودت گفتی.
‫یه سری چیزا هست که بهتره بلند نگیم.
‫آری، خیلی‌وقت نمیشه که از پیش ایوان رفتم.
‫من می‌شناسمت.
‫جواب بده تا جوابت رو بدم.
‫اون‌وقت جواب من رو جوابت تاثیری نمی‌ذاره؟
‫پس یه خبرایی بوده.
‫نه.
‫تو مشکلات پاتریک بهش کمک می‌کنم.
‫منم نمی‌دونم چه اتفاقی واسه آرماندو افتاده.
‫هی. یه لحظه وقت داری؟
‫اینجا چه کار می‌کنی منسیا؟ ‫واسه مسابقات پرتاب موبایل المپیک تمرین می‌کنی؟
‫اگه یکم بیشتر تمرین می‌کردم
‫یه جوری می‌زدم تو سر دوست‌‌دختر ‫سیریشت، تا حقش بیاد کف دستش.
‫فکر کردم با قصد دوستی اومدی.
‫ببخشید
‫شرایطم اصلاً خوب نیست.
‫گند زدم و نمی‌دونم باید چه کار کنم.
‫به‌نظرم تو بهترین کسی هستی
‫که می‌تونه بهم مشاوره بده.
‫خب، اینو خوب اومدی. یه راهی ‫هست که همیشه جواب میده.
‫پرتاب سکه. مثل آب خوردنه. اگه شیر اومد ‫یه چیزی، اگه خط اومد یه چیز دیگه.
‫نمی‌دونم باید به بابام بگم یا نه.
‫چی داری میگی؟
‫فکر کنم کار بابام بوده.
‫فکر کنم اونه که آرماندو رو کشته.
‫- کلی اتفاقای عجیب داره میفته... ‫- نه منسیا. نه. خب؟
‫- نباید در مورد بابات اینطوری فکر کنی. ‫- ولی خودت هم همینطوری فکر می‌کنی.
‫خب چون بابام نیست.
‫فکر نکن که با پس زدن بابات قوی میشی.
‫این اشتباهه.
‫این که کنار خانوادت بمونی شجاعانس، ‫حتی اگه ازشون بدت میاد.
‫تاحالا کلی از کارای مامانم ‫حسابی دهنم رو سرویس کرده.
‫ولی خب آخرش مامانمه دیگه.
‫بابای تو هم باباته.
‫پس چه کار باید بکنم؟
‫ساکت بشینم؟
‫آره
‫باشه
‫ممنون
‫نگران منسیا نیستی؟ من که نگران آری‌ام.
‫گوش کنین بچه‌ها.
‫هرکی باید خودش رو نجات بده.
‫بذارین منسیا باباش رو نجات بده، ‫ما هم خودمون رو.
‫چند روزه که پلیسا ریختن اینجا.
‫شاید امروز بنجامین رو دستگیر کنن.
‫اگه کاری نکرده باشه... به گمونم ولش می‌کنن.
‫آره بابا. می‌کنن.
‫مگه نه؟
‫دنبال این می‌گردی؟
‫من...
‫اگه یکی کاری که با تو کرد رو با بچه‌هام ‫ می‌کرد، نمی‌دونستم باید چه کار کنم.
‫حرفم رو باور کن، کاملاً درک می‌کنم ‫که می‌خوای به بابات کمک کنی.
‫ولی درحال حاضر،
‫با حرف زدن، خیلی بیشتر از ‫ساکت موندن می‌تونی بهش کمک کنی.
‫منسیا
.کمکمون کن سر از کار پدرت در بیاریم
‫- ستوان! ‫- الان نه.
‫- باید یه چیزی بگم. ‫- گفتم الان نه.
‫کار من بود.
‫د لا اوسا رو من کشتم.
‫به گوزمان گزارش بده ‫و قال قضیه رو بِکن.
‫کار گوزمان نبود.
‫خب کار منم نبوده.
‫البته...
‫یه احتمال سومی هم هست.
‫بهترین وکیلام رو می‌ذارم که ‫فقط روی پرونده تو کار کنن.
‫و هرچه زودتر میاریمت بیرون.
‫و بهت قول شرف میدم
‫که از این به بعد، دیگه هیچوقت
‫لازم نیست نگران آینده
‫یا پول یه هرچیز دیگه‌ای باشی... هیچوقت.
‫وایسادن کنار من می‌تونه ‫یه زندگی برات دست و پا کنه.
‫مگه چندتا بچه ۱۸ ساله می‌تونن ‫بگن که آینده‌شون از الان ساخته شده؟
‫حتی می‌تونی بیای با ما زندگی کنی.
‫و خانواده من، میشه خانواده تو.
‫ربه! ربه! ربه!
‫اینجا نه. اینجا نه.
‫آروم باش.
‫چه غلطی کرده، عمر؟
‫هان؟ شرافتش گل کرده بود؟ واسه نجات ‫دادن اون نازی کیری یا گوزمان یا یه خر دیگه؟
‫شاید هم واسه نجات دادن ‫تو این کار رو کرده.
« سینمافریک مرجع رایگان فیلم و سریال بدون سانسور » .:::CinemaFreak.Net:::. «در تلگرام و اینستاگرام» TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freakz