‫چرا دست از یاغی گری برداشتی؟
‫بهترین دوستم کشته شد.
‫« آنچه گذشت »
‫به خودم قول دادم.
‫من دیگه اون آدم سابق نیستم.
‫اگه از خیابون 39 رد ‫بشی، باید عوارض بدی.
‫رد هوک از هر نوع مالیات، ‫عوارض یا پرداخت دیگه‌ای معافه.
‫اینو که می‌دونی، لوکا.
‫مت، ما واقعاً به پول نیاز داریم.
‫دارم روش کار می‌کنم. همین ‫الانشم با چندتا بانک قرار گذاشتم.
‫دیشب، یه قتل دوگانه ‫نیم مایلی بندر اتفاق افتاد.
‫احمق بی‌شعور.
‫ظاهراً یه دزدی بود که اشتباه پیش رفته.
‫باک رو فرستادم پیش لوکا
‫تا بهش بگه 1.8 میلیون به ‫ویکتور غرامت بده بابت دزدی.
« ارائــه شـده تـوســط رســانـه بــزرگ سـینما فــریــک » «مـرجع دانلود رایـگان فـیلم و سـریـال بـدون سـانسور» ..:::Www.CinemaFreak.Net:::..
‫« دردویل: تولدی دوباره » ‫« قسمت پنجم: با سود »
‫ترجمه و زیرنویس از: ‫Ali_Master
‫[♪ ترانه Rocky Road to Dublin ‫از گروه The Young Dubliners]
‫ما تو شهرداری ازدواج کردیم
‫و حالا داریم یه حساب ‫مشترک باز می‌کنیم.
‫دختر، بیخیال. امروز ‫روز سنت پاتریکه.
‫یعنی چی نمی‌خوای با ما ‫بیای بیرون یه چیزی بخوریم؟
‫بازی رو دیدی؟
‫رنجرز دیشب حسابی آیلندرز ‫رو له کرد. پاتوین گند زد.
‫صبح بخیر، آقای مرداک.
‫اوه. آقای آلدریچ، خیلی ممنون ‫که با این عجله منو پذیرفتید.
‫اوم، متأسفم که ناامیدتون ‫می‌کنم، آقای مرداک،
‫ولی آقای آلدریچ امروز ‫صبح یه کم گرفتاری پیدا کرده.
‫- تا چند ساعت دیگه نمیاد. ‫- اوه.
‫- لطفاً بفرمایید بشینید. ‫- ممنون.
‫من یوسف خان هستم،
‫معاون مدیر بانک نیویورک میوچوال.
‫- خیلی ممنون که منتظر موندید. ‫- نه، من ممنونم.
‫آقای آلدریچ به من گفت امروز صبح ‫درخواست وام شما رو بررسی کنم،
‫که من...
‫امروز لباس سبز ‫نپوشیدید، آقای مرداک؟
‫سبز؟
‫- آره. سبز. امروز. ‫- اوه، می‌فهمم.
‫نه. اوم، من معمولاً رنگ‌های ‫خنثی رو ترجیح می‌دم.
‫- هوم. ‫- احتمالا مچ نشدنشون کمتره.
‫باید مواظب باشید ها. ممکنه ‫یه لپرکان نیشگونتون بگیره.
‫آبنبات؟
‫- اوم، نه ممنون. ‫- باشه، حتماً.
‫اوپس. ببخشید، عذر می‌خوام.
‫اوم... آها.
‫دخترم، کمالا، الان کالیفرنیاست.
‫رفته پیش چندتا از دوستاش، ‫یا به قول معروف لالالند.
‫هوم. خونه‌تون کجاست؟
‫- جرزی سیتی. ‫- جرزی سیتی.
‫- هوم. ‫- خب،
‫مسلماً جذابیت خاص خودش رو داره.
‫اینطور فکر می‌کنید؟
‫من ترجیحش می‌دم به هوبوکن.
‫این بهترین چیزیه که تا حالا ‫درباره جرزی سیتی شنیدم.
‫خیلی‌ها نمی‌دونن، ولی قبلاً ‫دروازه ورود به آمریکا بود.
‫- جدی؟ ‫- آره. جزیره الیس، بخشی از جرزی سیتیه.
‫و ابرقهرمان مخصوص ‫خودمون، خانم مارول.
‫- خانم مارول؟ ‫- اوهوم.
‫فکر نکنم باهاش آشنا باشم.
‫هوم؟
‫این همون خانم ماروله،
‫یه عروسک فانکو پاپ ‫سفارشی به افتخارش.
‫- من... ‫- اوه، آره. خب، شما نمی‌تونید ببینید.
‫- درسته. ‫- ولی، اوم...
‫این خودشه.
‫- جدی؟ ‫- اوه، آره.
‫باشه. خب، بریم سر اصل مطلب؟
‫- بله، لطفاً. ‫- وام شما.
‫می‌بینم که مرداک و مک‌دافی ‫قصد داره سریع گسترش پیدا کنه،
‫همکارهای جدید استخدام کنه، ‫به دفترهای بزرگتر نقل مکان کنه.
‫شرکت شما بیش از حد بدهی داره،
‫با این حال مایلید ‫موکل‌هایی رو قبول کنید
‫که در پرداخت هزینه‌ها مشکل دارن،
‫- مثل مورد غم‌انگیز ببر سفید. ‫- آقای خان، اجازه بدید؟
‫تا حالا به وکیل ‫مدافع نیاز داشتید؟
‫من؟ نه. نه، خدا رو شکر.
‫خب، اگه یه روزی نیاز پیدا کنید، ‫اغلب مثل داوود در برابر جالوته.
‫پلیس‌ها، دادستان‌ها، ‫افکار عمومی،
‫کل سیستم علیه شما توطئه می‌کنن.
‫ما از شوهرها، پسرها، ‫دخترها دفاع می‌کنیم،
‫آدم‌هایی مثل من و شما، آقای خان.
‫پس آره، شاید الان ‫بدهی زیادی داشته باشیم،
‫ولی ما تو شهری که شدیداً بهمون ‫نیاز داره، یه نقش حیاتی ایفا می‌کنیم.
‫دلسوزی شما و تمایلتون به ریسک ‫کردن دقیقاً همون ویژگی‌هایی هستن
‫که شما رو یه وکیل مدافع ‫عالی می‌کنن، آقای مرداک،
‫ولی متأسفانه، اینا ‫همون دلایلی هستن
‫که باعث می‌شن معیارهای بانک نیویورک ‫میوچوال رو برای تأیید وام نداشته باشید.
‫خب، این قطعاً مؤدبانه‌ترین ‫نه‌ای بود که تا حالا شنیدم.
‫آماده‌اید بچه‌ها؟
‫بیست دقیقه شجاعت، رفقا.
‫بعدش 1.8 میلیون رو می‌گیریم و اون ‫مرتیکه چاق دست از سر لوکا برمی‌داره.
‫حالا... بیاید یکم خوش بگذرونیم.
‫ای تی اند تی افتضاحه.
‫وای خدا. فرار کنید!
‫همه سر جاتون بمونید!
‫دستا بره بالا!
‫دستا بالا. دستا بالا.
‫دستاتو بیار بالا، احمق.
‫- آفرین. ‫- دستا بالا!
‫- بخوابید کف زمین! ‫- من کاری نکردم!
‫هی! به اون دست نزن.
‫تکون نخور عوضی!
‫وای خدای من.
‫- حرکت کن. ‫- دارم میرم.
‫لعنتی.
‫وای نه.
‫آره، بازم جواب منفی بود.
‫فکر کنم گفت معیارهای ‫وام بانک رو نداریم.
‫ولی آدم خوبی به نظر می‌رسید.
‫باشه، الان دارم میام دفتر،
‫احتمالاً...
‫یه لحظه صبر کن.
‫دستاتو بیار بالا، احمق.
‫کرستن، زنگ بزن 911.
‫آفرین، بیاید اینجا، لطفاً. ممنون.
‫حرکت کن. می‌خوای بهت شلیک کنم؟
‫- برو! ‫- بهمون آسیب نزنید.
‫لطفاً. باشه. من می‌تونم...
‫- جمعشون کنید، بگردینشون. ‫- بجنبید!
‫دفترها رو چک کن.
‫ای بابا.
‫بندازش! دستا بالا. حرکت کن.
‫همین الان!
‫لطفاً بهمون آسیب نزنید.
‫فکر کردی دارم باهات شوخی می‌کنم؟
‫باشه.
‫کجا می‌خوای برم؟
‫سعی کن فرار کنی، ‫بهت شلیک می‌کنم!
‫ای جی. ای جی، حالت خوبه؟ ای جی.
‫هی! هی، یکی دیگه هم اینجاست.
‫تو! یه قدم دیگه برداری ‫آخرین قدمت میشه.
‫اوم، با منی؟ چه خبره؟
‫یکی می‌تونه در رو قفل کنه لطفاً؟
‫الو؟
‫- ای خدا. ‫- ببخشید، اینجا چه خبره؟
‫- خب. زانو بزن، استیوی واندر. ‫- میرم ببندمش.
‫ببخشید.
‫زانو بزن!
‫- باشه. ‫- آقای مرداک.
‫خیله خب. آقای خان؟
‫اینجا چیکار می‌کنید؟ ‫فکر کردم رفته بودید.
‫آره، احتمالاً باید می‌رفتم.
‫خیله خب! نیازی نیست ‫توضیح بدم این چیه.
‫همه‌تون فیلم دیدید.
‫این می‌تونه چند جور پیش بره.
‫سر جاتون بمونید،
‫سرتون رو پایین نگه ‫دارید، دهنتون رو ببندید،
‫سر راه ما نیاید و ما ‫هم سر راه شما نمیایم.
‫آسونه. همه می‌رن خونه
‫و یه داستان هیجان‌انگیز ‫برای تعریف کردن دارن.
‫حالا این اسلحه‌ها پر ‫هستن، آماده شلیکن،
‫و خیلی، خیلی واقعی هستن.
‫اگه کسی شک داره،
‫می‌تونه بیاد جلو و ‫از راه سختش بفهمه.
‫اگه کسی رو بکشید، ‫اتهام سرقت مسلحانه‌تون
‫تبدیل به قتل عمد میشه.
‫اون وقت 25 سال ‫تا حبس ابد می‌خورید.
‫یه وکیل داریم اینجا.
‫آقای مرداک.
‫خیله خب. ظاهراً آقای وکیل
‫قوانین رو نفهمیده.
‫بذار یه هشدار باشه.
‫حالا، مدیر بانک کجاست؟
‫می‌خوام آقای استیون ‫آلدریچ رو ببینم.
‫یه نابینا داریم، نکنه ‫یه کر هم داریم؟
‫گفتم استیون آلدریچ،
‫بیا بیرون، هر جا هستی ‫بیا بیرون لطفاً، استیون.
‫10-چارلی، درخواست بستن جاده
‫10 بلوک شمال شرقی به سمت جنوب.
‫- پلیس‌ها اینجان. ‫- لعنتی.
‫شوخیت گرفته؟
‫مدیر. همین الان یا شروع ‫می‌کنیم به تیراندازی.
‫فکر نکنم مدیر اینجا باشه. ‫لطفاً بهمون شلیک نکنید.
‫لطفاً. خواهش می‌کنم.
‫تو.
‫من؟ اوم...
‫- اسمت چیه؟ ‫- اوم، اوه...
‫یوسف خان، قربان.
‫- اینجا کار می‌کنی، درسته؟ ‫- بله قربان.
‫سِمَتت چیه، یوسف خان؟
‫سِمَت؟ اوم...
‫معاون مدیر بانک. معاون.
‫- معاون مدیر بانک. ‫- درسته قربان.
‫مدیر بانک غیر معاون کجاست؟
‫راستش، اون... امروز ‫صبح یه کم گرفتاری داشت.
‫تا چند ساعت دیگه نمیاد.
‫- چند ساعت دیگه؟ ‫- آره.
‫خفه شو.
‫یوسف خان.
‫بله قربان.
‫تو گاوصندوق رو باز می‌کنی.
‫می‌تونی این کار رو ‫برام بکنی، یوسف خان؟
‫- بله، بله قربان. ‫- آفرین پسر.
‫- نیروی ضربت داره میاد. ‫- نیروی ضربت؟
‫انعطاف‌پذیر باشید، ‫باشه؟ شجاع باشید.
‫درباره این حرف زده بودیم.
‫هیچی عوض نمیشه. اونا کار ‫خودشونو می‌کنن. ما هم کار خودمونو.
‫خیله خب. به نظر میاد قراره
‫بیشتر از اونچه فکر ‫می‌کردیم با هم وقت بگذرونیم.
‫اینجا مهمونی نیومدیم.
‫هرچی کمتر درباره ما بدونید، ‫ما هم کمتر درباره شما می‌دونیم.
‫بذارید همینطوری ‫بمونه. سرها پایین.
‫چطور اینقدر سریع رسیدن اینجا؟
‫حتماً یکی قبل از اینکه ما ‫بیایم تو، آژیر رو فعال کرده.
‫قبل از اینکه بیایم تو؟ چطور ‫می‌تونستن بدونن ما داریم میایم...
‫هی. هیچ کدوم از اینا مهم نیست.
‫تمرکز کن رو هدف. باشه؟
‫کاری که رئیس بهمون ‫گفته رو انجام میدیم.
‫و میریم سراغ نقشه بی.
‫- نقشه بی. ‫- باشه.
‫تو پیش گروگان‌ها بمون،
‫من پلیس‌ها رو اداره می‌کنم.
‫آبی، معاون مدیر رو می‌بره ‫پایین تا گاوصندوق رو باز کنه.
‫نمی‌تونی بازش کنی، مگه نه؟
‫گاوصندوق رو.
‫- ببین، نمی‌دونستم چی بگم، باشه؟ ‫- اشکالی نداره.
‫من... من فقط هول شدم.
‫فکر کردم می‌خواد...
‫احتمالاً باید بهش بگم، درسته؟
‫نه. الان نه. باورت نمی‌کنه. ‫فکر می‌کنه داری بلوف می‌زنی.
‫اوه.
‫کجاست؟
‫- چهار طبقه پایین‌تر. ‫- باشه.
‫خیله خب. وقتی تو رو برد اونجا،
‫تا جایی که می‌تونی وقت تلف ‫کن، باشه؟ می‌تونی این کارو بکنی؟
‫چی بهت گفتم؟
‫- برو بالا و یه راه پیدا کن. ‫- بله قربان.
‫رودریگز؟
‫- شما کی هستید؟ ‫- کارآگاه آنجی کیم.
‫- مورفی چی شد؟ ‫- می‌دونی امروز چه روزیه؟
‫می‌دونی که نصف نیروها الان ‫تو یه دریاچه گینس غرق شدن.
‫من معاون موقت مذاکره‌کننده ‫گروگان‌گیری، حوزه پنجم هستم.
‫گزارش وضعیت داری برام؟
‫تماس ساعت 9:14 صبح اومد.
‫دوربین‌های امنیتی 20 ‫تا غیرنظامی نشون دادن.
‫تا ساعت 9:15، همه دوربین‌ها ‫و خطوط ارتباطی بانک قطع شدن.
‫- تماسی گرفته شده؟ ‫- هنوز نه.
‫سروان.
‫وایسا، وایسا، ‫وایسا! هی! برو عقب.
‫ببخشید آقا، پشت...
‫انگار یکی داشت پشت ‫سرمون حرف می‌زد.
‫این کارآگاه کیمه.
‫افتخار صحبت با چه کسی رو دارم؟
‫«چه کسی؟»
‫از همون اول فن بیان عالی.
‫خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم، ‫کارآگاه. کارآگاه کیم بود، درسته؟
‫آنجی کیم، افسر فرمانده.
‫خب، پس خوش شانسم. می‌تونی ‫منو جسی جیمز صدا کنی، باشه؟
‫خوب بود. صبحت تا اینجا ‫چطور بوده، آقای جیمز؟
‫خب، عالی کارآگاه. شما چطور؟
‫روز عجیبی رو برای ‫تصرف یه بانک انتخاب کردی.
‫می‌خوای بیای بیرون و با من یه ‫لیوان بزنی؟ کلی گینس اینجا هست.
‫خیلی وسوسه‌انگیز ‫به نظر میاد، کارآگاه.
‫و شما خیلی آروم ‫به نظر میاید، نه؟
‫آروم، قاطع و مصمم،
‫دقیقاً همونطور که تو ‫کتابچه راهنما نوشته.
‫نمی‌دونستم کتابچه راهنمای پلیس ‫نیویورک تو بلفاست هم در دسترسه.
‫خوب بود.
‫ولی پلیس‌های سراسر دنیا ‫تقریباً همه مثل همن، مگه نه؟
‫بعدش سعی می‌کنی دست ‫بالا رو بگیری، درسته؟
‫البته تو این مورد، فکر نکنم ‫نیازی به تلاش داشته باشم.
‫شما محاصره شدید، آقای جیمز.
‫تنها راه تموم شدن این ماجرا اینه که یا ‫با دستبند بری بیرون یا تو کیسه جنازه.
‫پس بیا سعی کنیم از ‫دومی اجتناب کنیم، باشه؟
‫هیچی بیشتر از این ‫خوشحالم نمی‌کنه.
‫خوبه.
‫پس بیا با سه تا ماشین ‫زرهی شروع کنیم.
‫درست جلوی در پارک شده.
‫مطمئنی به این همه ‫صندلی نیاز داری؟
‫تا جایی که من می‌دونم، ‫گروهتون خیلی بزرگ نیست.
‫کارآگاه کیم.
‫بله؟
‫کار من دزدی از بانکه. درسته؟
‫کار شما اینه که جلوی این رو ‫بگیرید که هر گروگان داخل بانک
‫یه گلوله کوفتی تو ‫سر لعنتیش نخوره.
‫تا ساعت 9:45 وقت دارید.
‫این کمتر از 30 دقیقه‌ست.
‫خب؟
‫یه چیزی ازت می‌خوام.
‫دو تا گروگان بهم بده، ‫به نشونه حسن نیت.
‫چیکار کنیم؟
‫بذار فکر کنن کنترل اوضاع دست ‫اوناست، همونطور که رئیس گفت.
‫باشه، باشه، باشه.
‫مشکلی نیست. همه چی خوبه.
‫به اسلحه توجه نکنید.
‫کی رو انتخاب کنیم؟
‫تو.
‫پاشو.
‫پاشو، زود باش. رو پاهات وایسا.
‫وکیل، پاشو.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- هر دوتون.
‫لطفاً، فقط به اون آسیب نزنید.
‫خواهش می‌کنم. فقط ‫بهش آسیب نزنید. لطفاً.
‫تبریک میگم، شما ‫دو نفر آزاد شدید.
‫- عزیزم. عزیزم، برو. ‫- ولی...
‫- شوهرم. ما تازه ازدواج کردیم. ‫- عزیزم، از اینجا برو. به من نگاه کن.
‫- خواهش می‌کنم. لطفاً. ‫- برو، لطفاً. عزیزم، فقط به من نگاه کن. برو.
‫لطفاً.
‫بذارید اون جای من بره.
‫ببخشید؟
‫گفتم بذارید اون جای من بره.
‫این یه بحث نیست، وکیل، ‫ولی ممنون از پیشنهادت.
‫فقط چون نابینام دلیل نمیشه ‫به ترحم شما نیاز داشته باشم.
‫به نظرت من شبیه ‫یه آدم متظاهر احمقم
‫که سعی داره به ‫نابیناها لطف کنه، آره؟
‫من ازت خوشم نمیاد، وکیل.
‫از امثال تو خوشم نمیاد.
‫از روش‌های زیرکانه‌ای که حقیقت ‫رو تحریف می‌کنید خوشم نمیاد.
‫من ولت نمی‌کنم، دارم ‫از شرت خلاص میشم.
‫قابل درکه.
‫تا جایی که می‌دونم شما دارید بهم ‫فرصت نجات خودم رو میدید، که ممنونم.
‫چیزی که دارم بهتون میگم اینه که، ‫این فرصت رو به شوهر اون خانم بدید.
‫این چیزیه که داری به من میگی؟
‫اسمت چیه؟
‫متیو مرداک.
‫مرداک؟
‫اوه، یا خدا.
‫نه تنها یه وکیل ‫نابینا با عقده شهادت
‫بلکه یه ایرلندی.
‫خانواده‌ت اهل کجان، آقای مرداک؟
‫هلز کیچن.
‫هلز کیچن. شنیدید ‫بچه‌ها؟ هلز کیچن.
‫قبل از مهاجرت بزرگ، آقای زرنگ.
‫نمی‌دونم.
‫من تو یتیم‌خونه بزرگ شدم.
‫یا خود عیسی. من، اوم...
‫یه وکیل نابینا و، ‫صبر کن، یه یتیم؟
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫تو عین یه شخصیت از داستان‌های ‫چارلز دیکنز می‌مونی، نه؟
‫ولش کن. شوهره رو ‫ببرید. این یکی باید بمونه.
‫- وای خدا. ممنونم. ممنونم. ‫- بازش کن، بذار برن بیرون.
‫مواظب باش چی آرزو ‫می‌کنی، آقای مرداک.
‫خان!
‫- بله قربان؟ ‫- پاشو.
‫نوبت توئه.
‫فهمیدی؟ حرکت کن.
‫حرکت. آماده باشید.
‫تیم سپر، بیاید جلو!
‫بچه‌ها، بجنبید لعنتی‌ها.
‫چرا نمی‌ذارید ما اول رد شیم.
‫باشه. برید.
‫یارو هیچ کاری نمی‌تونه بکنه.
‫حرکت کن. برو، برو، برو.
‫هی! هی، داری چیکار می‌کنی؟
‫هی! چیکار می‌کنی؟
‫زودباش دیگه.
‫همه این چرت و پرتا فقط واسه ‫اون گاوصندوق مسخره؟ برو بابا.
‫اونا هیچ پولی اونجا پیدا نمی‌کنن. ‫فقط یه مشت صندوق امانات اونجاست.
‫از کجا می‌دونی؟
‫خانواده‌م از وقتی از کشتی پیاده ‫شدن تو این بانک حساب دارن.
‫انگشتر مادربزرگم ‫اونجاست، چندتا یادگاری دیگه،
‫و یه پاک هاکی با امضای ‫مارک مسیه مال سال 1994.
‫احتمالاً با ارزش‌ترین ‫چیز تو این بانکه.
‫پس طرفدار رنجرزی، هان؟
‫رنجرز، جتز، متز، عزیزم. همیشه.
‫شرط می‌بندم الماسه. غیر ‫این دنبال چی می‌تونن باشن؟
‫هی داداش، می‌دونم کاری ‫که کردی خیلی قشنگ بود،
‫ولی شاید بهتره بشینی، تا ‫همه‌مون به دردسر نیفتیم.
‫هی. تو هنوز چرا سرپایی؟
‫اینجا چه خبره؟ زانو بزن.
‫ببخشید بچه‌ها، من باید برم.
‫باید وقتی شانس داشتی ‫می‌رفتی، استیوی.
‫نه. نه، نه، نه. منظورم دستشوییه.
‫کس دیگه‌ای هم می‌خواد بره توالت؟
‫بهش بگو دارم این وکیله ‫رو می‌برم دستشویی.
‫اینو حس می‌کنی؟ آره؟
‫اوهوم.
‫خوبه.
‫فقط می‌خوام مطمئن ‫شم همدیگه رو می‌فهمیم.
‫حرکت کن.
‫می‌دونستی که بانک نیویورک ‫میوچوال سال 1931 ساخته شده؟
‫این گاوصندوق اینجا، ‫اوم، اول ساخته شد
‫و بعد بانک دورش ساخته شد.
‫چی هستی تو، مورخ بانک؟
‫چپ.
‫ولی می‌دونستی که ‫این در گاوصندوق...
‫این در واقع بیش از ‫2000 کیلو وزن داره.
‫سمت چپت یه در هست. حرکت کن.
‫بازش کن.
‫پله.
‫عجله کن.
‫لعنتی بازش کن، قبل از اینکه ‫اینو تو حلقت فرو کنم، فهمیدی؟
‫خواهش می‌کنم. لطفاً آقا، ‫من... من خانواده دارم.
‫همین الان.
‫- لطفاً. ‫- زود باش.
‫راستش، می‌تونم خواهش ‫کنم یه خوراکی برام بیارید؟
‫فقط یه دونه گرانولا بار یا شاید یه ‫موز، خیلی به اعصابم کمک می‌کنه.
‫می‌خوای خانواده‌ت رو ببینی؟
‫اون در لعنتی رو باز کن.
‫- پس بازش کن. ‫- اوم...
‫صبر کن. اوم، از ‫اول ماه گذشتیم دیگه؟
‫چون بانک رمز گاوصندوق رو
‫اولین سه‌شنبه هر ماه عوض می‌کنه.
‫- الان چه روزی از هفته‌ایم... ‫- بسه!
‫خواهش می‌کنم! لطفاً، ‫لطفاً. بهم شلیک نکنید.
‫تمام این مدت داشتی به ‫ما دروغ می‌گفتی، مگه نه؟
‫اگه تو رمز درست رو بلد ‫باشی، منم پادشاه انگلستانم.
‫آقای مرداک.
‫وضعیتتون چطوره؟
‫بدش به من.
‫وضعیت چطوره بچه‌ها؟
‫- داری چیکار... ‫- ما فقط...
‫اوم...
‫لازم بود مدیر بانک
‫به اندازه کافی انگیزه داشته ‫باشه تا گاوصندوق رو باز کنه.
‫الان داره. تقریباً ‫داریم میریم تو.
‫پس چرا داری با من حرف می‌زنی؟
‫هی، مواظب باش.
‫آقای مرداک، دارید چیکار می‌کنید؟
‫سه تا مرد با اسلحه‌های خودکار ‫بالا گروگان‌ها رو نشونه گرفتن.
‫نمی‌تونیم دست خالی برگردیم بالا.
‫هر چیزی که پشت این در ‫باشه بهمون یکم وقت میده
‫و بقیه رو در امان نگه می‌داره.
‫پس، بذار فکر کنن ‫اوضاع دست خودشونه.
‫این گاوصندوق یه سیستم ‫چهار مرحله‌ای داره،
‫یعنی بیش از 100 ‫میلیون ترکیب ممکن داره.
‫نمی‌تونی همینجوری بازش کنی ‫انگار یه قلک بچگونه‌ست که به کمالا دادم
‫تا ارزش پس‌انداز ‫کردن رو یاد بگیره.
‫جواب داد؟
‫چی جواب داد؟
‫درسی که دادی؟ ‫ارزش پس‌انداز کردن؟
‫آه. نمی‌دونم.
‫فکر کنم، ما فقط سعی می‌کنیم چیزایی ‫که می‌دونیم رو به نسل بعد منتقل کنیم،
‫از چیزایی که نمی‌تونن ‫ببینن محافظتشون کنیم.
‫دقیقاً چه جور وکیلی هستی تو؟
‫یه وکیل خیلی خوب.
‫خب، اوضاع چطور پیش میره
‫ با اداره حمل و نقل محترممون؟
‫می‌دونی امروز چند ‫تا خیابون بسته شده؟
‫رسوندن هر چیزی به منطقه مالی
‫یه کابوس لجستیکیه.
‫و حالا نوبت قسمتیه که مذاکره‌کننده ‫التماس وقت بیشتر می‌کنه، درسته؟
‫به نظرت دارم التماس می‌کنم؟ دارم ‫بهت میگم، یه ساعت دیگه نیاز داریم.
‫میرسن. فقط به زمان ‫بیشتری نیاز دارن.
‫همینه که هست.
‫هر چه پیش آید خوش آید، کارآگاه؟
‫این روزها اینجوری کارا رو ‫تو پلیس نیویورک انجام میدیم؟
‫ماشین‌های زرهیت رو می‌گیری،
‫همه زنده می‌مونن تا یه روز ‫سنت پاتریک دیگه رو جشن بگیرن.
‫هی. اعتراف می‌کنم. ‫ناامیدم کردی، کارآگاه.
‫لهجه رو تشخیص ‫دادی، ولی انگار هیچی
‫درباره اهمیت روز سنت پاتریک،
‫برای یه پروتستان، نمی‌دونی، نه؟
‫فکر کنم اون فصل رو ‫از دست دادم، آقای جیمز.
‫می‌خوای برام توضیح بدی؟
‫فقط یه چهارشنبه دیگه‌ست، عزیزم.
‫یا همونطور که تو این ‫شهر عزیزتون میگن،
‫«کریسمس برای یه یهودی.»
‫وگرنه، الان من و تو داشتیم ‫با هم یه لیوان می‌زدیم...
‫همین الان.
‫بیا یکم جالبش کنیم.
‫دقیقاً سه دقیقه وقت ‫داری یه جوک فکر کنی.
‫اگه بتونی منو بخندونی...
‫سه دقیقه دیگه بهت میدم.
‫هی.
‫کی یه جوک خوب بلده؟
‫فقط صندوق‌های امانات هستن؟
‫هزار و دویست و هفتاد و سه تا.
‫و همشون کلید می‌خوان؟
‫دو تا، دقیقاً.
‫یکی مال بانکدار، دومی مال صاحبش.
‫پس اونا دارن چیکار...
‫اوم...
‫شاید بتونیم فقط...
‫انگار امروز روز شانسمونه.
‫یعنی میگی هیچکدومتون ‫یه جوک خوب بلد نیستید؟
‫و حرکت.
‫باشه.
‫خب، اوم، یه کشیش یه شبدر چهار ‫برگ رو تپه‌های دونگال پیدا می‌کنه.
‫یه جوک ایرلندی؟ واقعاً؟
‫ببین روش شماره‌ای هست یا نه.
‫پاک شده، ولی می‌تونم ‫یه چهار رو محو ببینم.
‫از اونجا شروع کن.
‫کشیش شبدر چهار برگ رو ‫می‌ماله و یه لپرکان ازش بیرون میاد.
‫اوم، کشیش خیلی خوشحال میشه. ‫فکر می‌کنه «حتماً امروز روز شانسمه!»
‫که لپرکان الان بهش ‫یه آرزو بدهکاره،
‫ولی، اوم، قبل از اینکه ‫کشیش بتونه حرفی بزنه،
‫لپرکان ازش می‌پرسه،
‫«پدر، شما تصادفاً
‫یه راهبه لپرکان تو ‫جماعتتون ندارید؟»
‫آفرین، کارآگاه. 10 ‫از 10 برای لهجه‌ت.
‫خب، کشیش میگه، «متأسفم ‫که باید بهت بگم پسرم،
‫ولی نه تو این دنیا و نه تو اون دنیا ‫چیزی به اسم راهبه لپرکان وجود نداره.»
‫لپرکان سرش رو تکون ‫میده، گیج و پریشون.
‫«وای نه!» میگه، «پس ‫من یه پنگوئن رو کردم.»
‫دقیقاً 10 دقیقه وقت داری قبل ‫از اینکه اولین گروگان رو بکشم.
‫خب، اون چیزی که بالا ‫گفتی راست بود، آقای مرداک؟
‫درباره یتیم بودنت؟
‫اوهوم. پدرم وقتی ‫بچه بودم فوت کرد.
‫مادرم رو هم تا خیلی ‫بعدتر تو زندگیم نشناختم.
‫من... متأسفم. حتماً ‫خیلی سخت بوده.
‫نیازی به عذرخواهی ‫نیست، آقای خان.
‫ببخشید. فقط یکم گیج شدم اینجا.
‫هی. داری عالی پیش میری.
‫چیزی نمونده. از ‫اینجا میریم بیرون.
‫دوباره دخترت رو می‌بینی.
‫ان‌شاءالله.
‫یه چیزی پیدا کردیم.
‫یه کیسه جواهر.
‫واو.
‫عجب الماس خفنیه.
‫میشه بگیرمش؟
‫حتماً.
‫برای یه مشت دزد ایرلندی ‫خشن، سنگ خیلی گرون قیمتیه.
‫خب، شنیدم رهبرشون از یه رئیس ‫حرف زد. فکر کنم برای یکی کار می‌کنن.
‫اوه.
‫وقت بازی و شوخی ‫تموم شد، کارآگاه.
‫وقتشه بریم تو. پخششون کنید.
‫بهشون بگو دور محوطه موضع بگیرن.
‫سروان، اگه الان ‫به بانک حمله کنید،
‫افراد بی‌گناه تو ‫تیراندازی گیر می‌کنن.
‫افراد بی‌گناه همین ‫الانش هم گیر افتادن.
‫آماده پیشروی شید.
‫- باید بریم بالا. بریم. ‫- باشه.
‫چرا اینقدر طول می‌کشه؟
‫لعنتی.
‫اون نابینائه کجاست؟
‫نمی‌دونم. هنوز برنگشته. ‫خوشم نمیاد از این وضع.
‫پشت سرت.
‫همونجا وایسا!
‫چطوری اومدی اینجا؟
‫سؤال اشتباهی می‌پرسی.
‫وقتت داره تموم میشه. باید ‫به حرکت بعدیت فکر کنی.
‫دستا بالا! هر دوتون. همین الان!
‫نه. همین الان این مردم رو ‫آزاد کن، تا هنوز می‌تونی.
‫داری از چی حرف می‌زنی؟
‫آخرین بار کی با مذاکره‌کننده ‫گروگان‌ها حرف زدی؟
‫خیلی وقته، نه؟
‫چون پلیس‌ها دیگه مذاکره نمی‌کنن.
‫خب پس، آقای وکیل، شاید ‫لازمه بهشون نشون بدم جدی‌ام.
‫اوه، نه!
‫هم من و هم تو می‌دونیم که ‫نیومدی اینجا کسی رو بکشی.
‫اومدی دنبال این.
‫چطوری اینو گیر آوردی؟
‫روی یکی از افرادت بود.
‫با شمارش من حرکت می‌کنیم.
‫- حرکت کنید. برید! برید، برید! ‫- ده...
‫نه... هشت... هفت...
‫حالا، بذار این مردم برن.
‫الماس رو بهت میدم. ‫همه برنده می‌شن.
‫شش... پنج...
‫یا همین الان تو ‫سرت شلیک می‌کنم...
‫- چهار... ‫- ...و از روت برش می‌دارم.
‫تو هیچ برگ برنده‌ای نداری پسر.
‫تو هم وقتی نداری.
‫سه ثانیه بهت وقت میدم
‫قبل از اینکه یه گلوله ‫تو سرت خالی کنم.
‫سه...
‫دو...
‫- یک. ‫- بیا. بگیرش.
‫برید، برید، برید!
‫روی زمین! همین الان!
‫- برید! برید! ‫- دستا بالا!
‫- باشه. هی! ‫- اسلحه‌ها پایین، دستا بالا!
‫- دستا بالا! ‫- بخوابید رو زمین!
‫همین الان! دستا تو هوا!
‫دستاتون رو نشون بدید! ‫دستاتون رو نشون بدید!
‫اسلحه‌ها پایین! دستا بالا!
‫روی زمین! روی زمین!
‫اسلحه‌ت رو بنداز! دستا تو هوا.
‫دستاتون رو نشون بدید! دستاتون ‫رو نشون بدید! دستاتون رو نشون بدید!
‫بجنبید، بجنبید!
‫صبر کن، صبر کن.
‫بابا.
‫اینو برسون به لوکا.
‫گوش کنید!
‫اگه گروگان بودید
‫- و هنوز اظهاراتتون رو نگرفتن... ‫- صبر کن. صبر کن!
‫کی هستی؟ اوه، من... ‫من باید پزشک رو ببینم.
‫این آقا گروگان بود. با ماست.
‫آره. پایین پله‌ها.
‫ممنون آقا.
‫آقا، از این طرف.
‫هی.
‫ترجمه و زیرنویس از: ‫Ali_Master
« ارائــه شـده تـوســط رســانـه بــزرگ سـینما فــریــک » «مـرجع دانلود رایـگان فـیلم و سـریـال بـدون سـانسور» ..:::Www.CinemaFreak.Net:::..
‫پلیس‌ها بهم گفتن هیچوقت ‫الماس رو پیدا نکردن.
‫سردسته دزدها اونو نداشت.
‫- بس کن! بهت گفتم تمومش کنی. ‫- هیچکدوم از دزدها نداشتنش.
‫فکر می‌کنی چی شد؟
‫فکر می‌کنم حق با تو بود.
‫حتماً یه رئیس داشتن.
‫یه نفر داخل بانک.
‫خیلی عجیبه.
‫با این حال، من همیشه ‫معتقدم همه چیز دلیلی داره.
‫اگه این درباره تجدید نظر ‫ما روی وامته، آقای مرداک...
‫من برای وام نیومدم اینجا،
‫فقط اومدم حالت رو بپرسم.
‫اوه. خوبه. ممنون.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫شاید بتونیم درباره راه‌های ‫سودآورتر کردن شرکتت فکر کنیم،
‫موقع شام؟ با خانواده‌م؟
‫خیلی دوست دارم.
‫تا وقتی شامل یه سفر به ‫جرزی سیتی باشه، آقای خان.
‫عالیه. پس برنامه‌ریزی ‫شد. و لطفاً، بهم بگو یوسف.
‫می‌دونی، همسرم، منیبه،
‫خوشمزه‌ترین پاراتاهای ‫تازه رو درست می‌کنه.
‫و دخترم...
‫آه! کمالای معروف.
‫بله. کمالا.
‫باشه، عالیه.
‫پس می‌بینمت سر شام، آقای مرداک.
‫لطفاً. متیو صدام بزن.
‫متیو.
‫می‌دونی، فکر کنم یکی ‫از اینا رو امتحان کنم.
‫حتماً باید امتحان کنی.
‫- ممم! ‫- اوهوم.