« ارائــه شـده تـوســط رســانـه بــزرگ سـینما فــریــک » «مـرجع دانلود رایـگان فـیلم و سـریـال بـدون سـانسور» ..:::Www.CinemaFreak.Net:::..
به جمع میلیونی ما در اینستاگرام بپیوندید ..:: INSTAGRAM.COM/CINEMA.FREAK ::..
مـتـرجـم مـهـدی تـرابـی
‫افسانه‌ای هست که به ما قبل از ‫ظهور تمدن ما برمی‌گرده.
‫خدایی بدسرشت، خیلی بزرگ و قدرتمند
‫که از سیاره‌ها تغذیه می‌کرد.
‫افراد کمی چنین چیزی رو باور داشتن
‫تا اینکه به چشم خودمون یوینکران رو دیدیم.
‫ولی فقط سیاره‌مون رو نمی‌خواست
‫قوی‌ترین تکنولوژیمون رو می‌خواست
‫کلید اَبَر تاب‌پیما.
‫و قوی‌ترین نوچه‌ش رو برای گرفتنش فرستاد
‫اسکورج.
‫دشمن‌های بیشتری دارن میان.
‫طولی نمی‌کشه بهمون برسن.
‫کلید دست ماست؟
‫باید بگیریش.
‫مخفیش کن
‫تا هیچ‌وقت دست یونیکران نیفته.
‫ولی ایپلینک... می‌تونیم مبارزه کنیم.
‫نه، تنها محافظت از کلید اَبَرتاب‌پیما مهمه.
‫برو، برای فرار ازش استفاده کن.
‫تو چی‌کار می‌کنی؟
‫معطلش می‌کنم.
‫یکم براتون وقت می‌خرم.
‫پس منم کنارت می‌مونم.
‫این مبارزه‌ی منه.
‫گوش کن، اگه یونیکران کلید رو بگیره
‫می‌تونه دروازه‌ای بین زمان و مکان باز کنه
‫و هزاران دنیا رو از بین ببره.
‫حالا نوبت توئه که ‫مکسیمال‌ها رو رهبری کنی...
‫آپتیموس پرایمال.
‫پس بزرگترین جنگجوی این سیاره تویی.
‫امم... خیلی دنیای قشنگی دارین.
‫دنیایی از موجودات درش زندگی می‌کنن.
‫خوشمزه‌ست!
‫ارباب من داره گرسنه‌تر میشه.
‫کلید اَبَرتاب‌پیما رو بده ‫تا به سیاره‌ت کاری نداشته باشه.
‫ترجیح میدیم بمیرم تا اینکه ‫بذاریم دستش به بقیه‌ی سیاره‌ها برسه.
‫هر جور راحتین.
‫مزایای خدمت به یونیکران اعظم.
‫هیچ‌وقت براشون درس عبرت نمیشه.
‫خیلی دیر کردی اسکورج.
‫اربابت برای همیشه توی این ‫کهکشان گیر میفته.
‫نه!
‫فداکاری اون قسم ما خواهد شد.
‫از کلید محافظت خواهیم کرد
‫به هر بهایی که شده.
‫تو گذاشتی با کلید اَبَرتاب‌پیما فرار کنن.
‫کل دنیا رو بگرد و ‫ببین مکسیمال‌ها کجا رفتن.
‫وقتی کلید رو پیدا کردی ‫من رو پیش خودت ببر.
‫چشم ارباب من!
‫به محض اینکه کلید رو به دست بیارم ‫قادر مطلق خواهم بود.
تبدیل‌شوندگان قیام هیولاها
‫(سال 1994)
‫Music: C.R.E.A.M ‫Artist: WU-Tang Clan
‫خب عزیزم، بجنب.
‫درست کار کن، درست کار کن.
‫آفرین، باریکلا.
‫هی سونیک، صبحونه آماده نشد؟
‫نوکرت که نیستم کریس.
‫بیخیال پسر. پشت بیسیم نباید اسم واقعی رو بگیم.
‫اسمم تیلزه.
‫تقصیر من بود.
‫کریستوفر دیاز از محله‌ی بروکلین ‫خیابون ویلسون 974 آپارتمان 2سی.
‫نباید اسم واقعی رو بگیم. ‫اونا گوش میدن.
‫رازی نیست که آژانس‌های دولتی ‫بخوان نگران ما باشن تیلز.
‫حالا هم تا غذا سرد نشده ‫تن لشت رو بردار بیا اینجا.
‫حداقلش این رو براشون راه انداختن. ‫بیا، برات اتو کردم.
‫- قبلا اتو کردم که... ‫- الان مثلا این تخم‌‌مرغ‌ها رو درست کردی؟
‫چی میگی؟ اینا رو فقط... ادویه زدم.
‫بیخیال.
‫بیا غذات رو بخور داداش.
‫نمی‌تونم باوزر رو شکست بدم.
‫صبح جنابعالی هم به خیر.
‫هم این و هم داروهات رو بخور.
‫- همش رو. ‫- خیلی‌خب.
‫مطمئنی می‌تونی ببریش؟
‫آره، بیمارستان سر راهمه، وقت دارم.
‫اگه اون خانمه، ‫اون مدیره اونجا بود
‫و حرفی از قسط زد
‫فقط...
‫بگو داریم جور می‌کنیم.
‫میگم، از امروز به بعد هم ‫بیشتر می‌تونم کمک کنم.
‫توی مصاحبه‌ت موفق باشی.
‫یادت نره هر چی جوک گفتن بخندی.
‫- سفید‌پوست‌ها این کسکلک‌بازیا رو دوست دارن. ‫- مامان مؤدب باش.
‫باشه! یادتون نره امشب کلاس دارم ‫و دیر میام خونه.
‫- عاشقتونم. ‫- دوستت دارم.
‫دست بجنبون داداش. ‫توی شهر کار داریم.
‫هی،‌ وایستا، وایستا.
‫باز دستت درد گرفته؟
‫نه، چیزی نیست.
‫هی، بذار ببینم.
‫کریس.
‫ورم کرده.
‫سلول‌های داسی‌شکل حتما ‫دوباره مانع از جریان خون شدن.
‫چند وقته اینجوریه؟
‫چند روزی میشه.
‫هی، ببین، بهت گفتم که
‫این چیزا رو با باید بهم بگی.
‫تنهایی می‌خوای بجنگی یا کنار هم بجنگیم؟
‫کنار هم.
‫هوات رو دارم.
‫منم هوات رو دارم.
‫ده‌‌تاش دو دلار... ‫اینقدر به همه چیز دست نزن.
‫اوه، ای وای من! ‫کریس، مگه بهت نگفتم
‫با یه تیپ درست و حسابی از ‫خونه‌تون بیای بیرون؟
‫همین ازم برمیاد.
‫باشه، حالا هر چی داداش. ‫نگاه کن، بیا.
‫وای! پشمام!
‫کی می‌ذاری مهارت‌هات رو به کار بگیرم ‫تا یکم پول تپل بهت بدم؟
‫حالا نه که مثلا خودت از پس هزینه‌ی ‫یه کابل برمیای.
‫حیلی نی که میثلین....
خودم اون کابل رو نخریدم.
‫این روش من برای مخالفت با ذات ‫خون‌آشامیِ نظام سرمایه‌داری امروزه!
‫هی، توی مصاحبه با اون کت خاکیت موفق باشی!
‫Music: Anything (Oldschool Radio 7) ‫Artist: SWV
‫آخ! دارم میام.
‫سلام بچه‌‌ها، این یکی خوبه.
‫ولی آنکیلوسورس ‫دایناسور زره‌دار بوده.
‫ ممنون، ممنون... بابت صبوریتون.
‫کارآموز؟ کارآموز؟
‫سه بار بهت پیام دادم. ‫چرا زنگ نزدی؟
‫خب، با خودم گفتم اگه زنگ بزنم ‫باعث بشه دیرتر برسم.
‫پلیس‌ها اومدن.
‫مُچ یه حراجی هنر رو گرفتن.
‫صاحبش مدعیه که همه چیز واقعیه
‫ولی نظر یکی دیگه رو ‫هم می‌خوان بپرسن.
‫خیلی‌خب.
‫طرح اولیه داوینچی واقعیه.
‫نقاشی کپیه.
‫واقعیش توی گالری ملی توی لندنه.
‫گلدون رومی.
‫با ارزشه ولی نباید بذاری ببرنشون.
‫این سنگ نفرین یونانی شاید گرون باشه
‫ولی واقعی نیست.
‫از کجا می‌فهمی؟
‫خطش رو می‌بینی؟ رومیه.
‫توی اون دوره اصلا چنین چیزی نبوده.
‫فهمیدم.
‫سرکارها، فهمیدم...
‫طرح داوینچی واقعیه.
‫تو از کجا اومدی؟
‫چی هستی؟
‫- خیلی تازه مونده، نه؟ ‫- آره.
‫مال کجاست؟
‫توی سودان کشفش کردن.
‫بچه‌ها میگن حوروسه که ‫مال پنج هزار سال قبل میلاد و از نوبه‌اس؟
‫نمادش که مطمئنا هیروگلیفی نیست.
‫خب اگه اونطور که به نظر میاد عجیبه
‫باید دنبال یه ویژگی از مینروا باشم.
‫جیلیان؟
‫خیلی‌خب، بچه‌‌ها، بریم تو کارش.
‫خیلی‌خب، قوانین چیه؟
‫رفاقت کن و جندگی نکن.
‫دردسرساز نمیشم
‫دنبال دردسر هم نمیرم.
‫- وگرنه که... ‫- برامون دردسر درست میشه.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫خیلی‌خب، چند دقیقه دیگه برمی‌گردم.
‫آقای دیاز؟
‫هی، می‌دونم یکم قسط‌هامون عقب افتاده.
‫سه ماه عقب افتاده. تا وقتی تسویه نکنید ‫نمی‌تونید برادرتون رو بیارید.
‫- بهتون گفته باشم. ‫- درستش می‌کنم.
‫- یکم بیشتر زمان می‌خوام. ‫- همیشه می‌تونید ببریدش به بخش اورژانش.
‫تا وقتی وضعیتش حیاتی نباشه ‫به اورژانس نمی‌برنش.
‫- آقای دیاز. ‫- اون همش یازده سالشه!
‫همش یازده سالشه.
‫بیا کریس، باید بریم.
‫چی شده؟ بعدا بهت میگم داداش، خب؟
‫زودباش، بیا از اینجا بریم.
‫هی، همین‌جا بشین.
جایی هم نری!
‫بعد از کنفرانس با وکیل سمپسون‌ها...
‫- کمکی از من برمیاد؟ ‫- بله.
‫من برای مصاحبه با رئیس حراست ‫آقای بیشاپ اومدم.
نوا دیاز هستم.
‫- کنسل شده. ‫- نه، نه، حتما اشتباه شده.
‫مستقیما خود آقای بیشاپ گفتن.
‫فقط اجازه‌ی شما رو لازم داره...
‫- آقای بیشاپ! ‫- هی! هی!
اشکالی نداره، واکر.
‫من هستم نوا دیاز. ‫جناب، به نظرم این نیروی‌ شما گیج می‌زنه.
‫- گفت مصاحبه کنسل شده. ‫- خب شده دیگه.
‫وایستین، چرا؟ شما که گفتید برای این کار کاملا مناسب‌ هستم.
‫گفتین اینا فقط فرمالیته‌ست.
‫بود تا اینکه افسر فرمانده‌ی سابقت ‫بهم زنگ زد.
‫گفت شجاع، تکنسین حرفه‌ای کامپیوتر بودی ‫ولی نمیشه بهت تکیه کرد.
‫نتونستم بهت اعتماد کنم.
‫همیشه ذهنت به کار دیگه‌ای بوده.
‫جناب می‌تونم همش رو توضیح بدم.
‫یک سری تعهدهایی توی خونه داشتم. ‫داداشم مریضه...
‫تو به ارتش آمریکا هم تعهد داشتی.
‫آقای بیشاپ! جناب!
‫من آدم سخت کوشی‌ام، خب؟ ‫فقط...
‫واقعا به یه فرصت نیاز دارم.
‫گوش کن، نمی‌تونم بذارم یکی مثل تو ‫گند بزنه به چیزی که ساختم.
‫یکی مثل من؟
‫تو هیچی راجع به من نمی‌دونی.
‫همین رو می‌دونم که بلد نیستی تیمی کار کنی.
‫وای خدا.
‫هی ببین.
‫سوپرمن هم یه عالمه مصاحبه رفت
‫تا اینکه کارش رو توی دیلی پلنت گرفت.
‫- ولی هیچ‌وقت تسلیم نشد. ‫- من سوپرمن نیستم، کریس.
‫زندگی کمیک‌بوک نیست.
‫دارم میگم دیگه... مصاحبه‌ی بعدی قبول میشی.
‫مصاحبه‌ی بعدی در کار نیست.
‫کسی نمیاد نجاتمون بده. ‫خودمونیم و خودمون.
‫ببخشید داداش.
‫عیبی نداره.
‫نه داره.
‫همه چیز عیب داره.
‫می‌دونی چیه؟
‫بیا.
‫بیا داداش.
‫برو طبقه‌ی بالا الان میام، خب؟
‫چند ساعت پیش راجع به ‫چی صحبت می‌کردی؟
‫Music: Represent ‫Artist: Nas
‫هی، یه دونه بدم بهت؟
‫نه، پاستیل نمی‌خوام.
‫آروم باش داداش.
‫انرژیت داره روی چیِ من تأثیر می‌ذاره.
‫درکت هم می‌کنم. ‫منم دفعه‌ی اول استرس داشتم.
‫ولی شاید بخوای تمرین تنفسی منفسی ‫انجام بدی. منو نگاه کن.
‫داداش، داداش، داداش...
‫فقط تابه‌حال این کار رو نکردم.
‫می‌دونم. ‫ولی این خر‌پول‌هایی که اونجان
‫هر سال یه عالمه پول به خیریه‌ها میدن
‫تا حال خودشون بهتر باشه.
‫اگه کلی به قضیه نگاه کنی داریم ‫بهشون لطف می‌کنیم.
‫هی پسر! ‫میشه بس کنی؟
‫- چی‌کار می‌‌کنی؟ ‫- این پولا براشون چیزی نیست که.
‫و مثل آب خوردنه.
‫پس چرا خودت نمیری انجامش بدی؟
‫چون خوشتیپ‌جان... من یه پا عقل کل‌ام.
‫بیا، اینو بذار توی گوشت.
‫داداش شوخیت گرفته؟ ‫اصلا تمیزه؟
‫آخرای ساله. ‫ده ثانیه هم بیشتر وقت نداریم
‫و باید راه بیفتی.
‫کلک قضیه رو بکن، هی داداش!
‫در رو محکم نبـ...
‫خیلی‌خب، من دیگه می‌رم مراسم گلریزون.
‫- نظرت چیه؟ ‫- قشنگه.
‫میشه... یه چیزی رو باهات در میون بذارم؟
‫یکم تحقیق کردم
‫و فکر نکنم این مجسمه‌ی حوروس باشه.
‫در واقع، مطمئنم که نیست.
‫بچه‌ها حدود پنج هزار سال ‫قبل میلاد تاریخش زدن، نه؟
‫اوهوم.
‫ولی نوبی‌ها
‫اصلا با مصری‌ها تا 600 سال بعد
‫ارتباطی نداشتن.
‫اون علامت هیروگلیفی نیست.
‫فکر نکنم از اون قسمت زمین باشه.
‫به نظرم شاید از امپراتوری ‫آزتک یا اینکا باشه.
‫خدای مصری نیست. ‫یه چیز دیگه‌ست.
‫جالبه.
‫چاپشون کن، خب؟
‫آره.
‫آفرین. ‫بذار هوا ریه‌هات رو پر کنه.
‫دم... بازدم.
‫خواهشاً حرف نزن.
‫خیلی‌خب، فهمیدم، ‫حوصله چرت و پرت گفتن نداری.
‫ولی یه چیزی برات دارم.
‫نوار دزدی داری؟
‫اوه،‌ نه.
‫یه نوار آزادی‌بخش دارم.
‫حسش می‌کنی،‌ نه؟
‫آره،‌حالا هر چی که هست.
‫خیلی‌خب، نباید کسی ‫توی این قسمت ساختمون باشه.
‫بایستی راحت بتونی رد بشی.
‫این از اشتباه اولت عقل کل. ‫اینجا غلغله‌‌ست.
‫هی، آدم ممکن‌الخطاست.
‫یه جوری رفتار کن انگار تو مالک اونجایی.
‫هی چه خبر داداش؟ ‫خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫سعی کن مشکوک نباشی.
‫آفرین، آفرین. ‫ببخشید، ببخشید، مال توئه داداش.
‫چه عینک قشنگی، نمی‌دونستم... عینک داری.
‫چی‌کار می‌‌کنی؟ رفیق پیدا می‌کنی؟
‫- اوضاع خوبه؟ ‫- داریم موفق می‌شیم.
‫هی، بذار ببینم واقعا چی هستی.
‫رفیقم گفت اون پشت مشتاست.
‫چند هفته‌ست که اونجاست.
‫یه ماشین حدودا خاکستری
‫با...
‫نوار آبی.
‫خیلی‌‌خب، عین همونی که ‫داداش ریک نشونت داد.
از پایین پنجره...
‫یکم ور برو...
‫تیزش رو که حس کردی...
‫آره...
‫حالا داریم پول در میاریم.
‫خیلی‌خب، حرف بزن داداش.
‫سوار شدم.
‫یه ذره هم درد نداره.
‫وایستا، وایستا، وایستا.
‫نه، نه،‌ نه، نه.
‫کارم رو از دست میدم.
‫میفتم زندان.
‫مطمئنا نوبی نیست.
‫امکان نداره.
‫تمام آتوبات‌ها جمع بشید! ‫تمام آتوبات‌ها جمع بشید!
‫
‫پرایم، آرسی هستم. ‫دارم می‌بینمش.
‫چی دارم می‌بینم؟
‫راهی به خونه.
‫تمام آتوبات‌هات جمع بشید!
‫تمامی آتوبات‌ها بیدار بشن!
‫- چی‌کار دارم می‌کنم؟ ‫- اینجا که اوضاع رواله
‫هر موقع خواستی بیارش بیرون، ردیفه.
‫نمی‌تونم، نمی‌‌تونم.
‫یعنی دنده اتومات نباشه ‫نمی‌‌تونی رانندگی کنی؟
‫نه، آخه... من دزد نیستم.
‫الان بحران وجودی گرفته تو رو؟
‫آخرین فرصتت همون موقعی ‫بود که بهت پاستیل تعارف کردم.
‫این پیام اضطراریه.
‫صدام رو می‌شنوی میراژ؟ ‫راه بیفت!
‫این دیگه کدوم خری بود؟
‫رادیوئه داداش. ‫این ماشین یه جاش می‌لنگه، میام بیرون.
‫هی!
‫تُف توش!
‫- تُف توش! ‫- هی تو!
‫از ماشین پیاده شو!
‫می‌خوام پیاده شم! ‫خدایی ماشین خودش روشن شد!
‫- ببین، کار نمی‌کنه! ‫- همین الان بیا بیرون.
‫نه! وایستا، چی‌کار می‌کنی؟
‫نوا، چی شـ...
‫ریک! ریک! ریک!
‫ورود خیلی خفنی داشتی!
‫ماشین داره خودش رانندگی می‌کنه!
‫نوا،‌ حالت خوبه؟
‫نمی‌دونم قضیه چیه!
‫واینمیسته!
‫وایستا! وایستا! ‫چرا گوش نمیدی؟
‫شاید دلت بخواد آرومتر بری. ‫دست من نیست، خود ماشین میره!
‫- تسخیر شده! ‫- نه، نه.
‫الان تو آدرنالینت زده بالا.
‫بیا یکم تمرین تنفسی انجام بدیم.
داداش، ‫من نیازی به تمرین تنفسی ندارم.
‫ماشین داره خودش رانندگی می‌کنه!
‫ای وای من!
‫ریک، چی‌کار کنیم؟
‫نوا، صدات رو ندارم.
‫- ریک! ‫- نوا، نمی‌تونم...
‫نه، نگو! ‫نه، نگو ولم کرد!
‫- بزن کنار! ‫- کمک کنید!
‫اوه!‌ حالت خـ...
‫برو، برو، برو... برو، برو، برو.
‫پل، پل، پل...
‫از پل ویلیامزبورگ برو!
‫Music: The Choice Is Yours ‫Artist: Black Sheep
‫یه مورد ماشین و راننده‌ی نامعلوم رو دارم. ‫پورشه نقره‌ای.
‫خدایی داداش؟
‫وای نه! وای نه!
‫لامصب خواهشا یه کاری بکن!
«بــــامـــابـیـن» مـرجـع دانـلـود فـیـلـم و سـریـال
‫نه، نه، ‌نه.
‫جواب بده، جواب بده.
‫- صدام رو داری میراژ؟ ‫- میر چی؟
‫آها، میراژ. ‫(به معنی گول‌زننده)
‫هوی! هوی! آروم!‌ آروم!
‫یوهو! حال داد!
‫یکم روغنم به جریان افتاد. ‫می‌دونی؟ دهنتُ!
‫خیلی وقته جایی نرفتم رفیق.
‫باورت نمیشه چقدر قدیمی شده!
‫میراژ، مخفی شو.
‫میراژ، توجه به سمت خودت جلب نکنی.
‫میراژ، «بزرگ» فقط یه فیلمه. ‫هیچ‌وقت نمیتونی یه پسر واقعی باشی. ‫Big 1988
‫ولی حال داد رفیق. ‫خودت هم باحالی ها.
‫خیلی‌خب، احتمالا هضمش برات سنگینه، نه؟
‫- برو عقب! ‫- هوی!‌ هوی! خشونت چرا؟
‫فکر می‌‌کردم بعد تعقیب ماشین ‫با هم رفیق شدیم.
‫- می‌خوای منو بزنی؟ ‫- شاید.
‫همینطوری؟
‫سرسختی.
‫خوشم اومد. ‫خیلی خوشم اومد.
‫تو چی هستی؟
‫یه جور ماشین تسخیر شده یا چیزی؟
‫نه، واقعی نیست داداش.
‫من فضایی‌ام.
‫مثل فیلم ای.تی؟ ‫(E.T: the Extra Terrestrial 1982)
‫ای.تی؟ همون یارو زشته که ‫توی سبد بود؟
‫قیافه رو ببین! ‫اسمم میراژه.
‫یالا، بزن قدش، بزن قدش.
‫بزن قدش، ‫آروم بزن قدش.
‫باریکلا، حالا رفیقیم!
‫عالی شد. ‫کل گروه اومد.
‫- بازم مثل تو هست؟ ‫- مثل من؟ نه.
‫ولی بچه خوبی باش تا لهت نکنن.
‫- چی؟ ‫ آره، جای تو بودم لوله رو می‌ذاشتم کنار.
‫خب، خب، جنابعالی کی باشن؟
‫میراژ، چی‌کار کردی؟
‫آدم آوردی اینجا؟
‫آپتیموس! هی! خوش‌‌تیپ شدی پسر!
‫وایستا یه لحظه. ‫قالپاق جدید گذاشتی؟
‫بهت گفتم مخفی بشی.
‫درسته،‌ درسته. ‫عجیب یهویی شد.
‫وقتی با اون صدای آپتیموسیت گفتی...
‫«آتوبات‌ها حرکت کنید!»
‫این یارو همون لحظه داخل ماشین بود.
‫ولی بچه خوبیه. ‫خوبه دیگه، خوبه؟
‫خوب نیست.
‫تو کی هستی، انسان؟
‫من کسی نیستم. ‫من حتی چیزی هم ندیدم.
‫حتی الان هم چیزی نمی‌بینم.
‫آرسی.
‫سرباز نوا دیاز. ‫ارتش آمریکا بوده.
‫چندین بار ازش تقدیر شده. ‫استاد کارای الکتریکیه.
‫سربازه.
‫شبیه سرباز‌ها که نیست.
‫خودت هم خیلی چِغِر به نظر میای.
‫ببخشید قربان.
‫بعداً به اشتباه تو هم رسیدگی می‌کنم.
‫خیلی‌خب، موج انرژی‌ای ‫که حس کردیم در حد 4 هزار یوتاهرتز بود
‫که انسان‌ها نمی‌تونن شناساییش کنن.
‫منبعش رو از طریق پژواک‌های انرژی ‫بازسازی کردم.
‫باورم نمیشه. ‫وجود داره و اینجاست.
‫به چی دارم نگاه می‌کنم؟
‫کلید اَبَرتاب‌پیما.
‫فکر می‌کردیم هزاران ساله گم شده.
‫یه زمانی برای باز کردن ‫دروازه‌های مکان و زمان ازش استفاده می‌شد
‫تا سیاره‌های جهان رو سرشار از انرجان کنه.
‫منظورت از سیاره‌ها اینه که...
‫سایبرتران.
‫بعد از هفت سال سرگردونی در زمین
‫بالأخره راهی به خونه‌مون پیدا کردیم.
‫مگه دستم بهت نرسه ریک.
‫خب این اَبَر... اَبَر...
‫- کلید اَبَرتاب‌پیما کجاست؟ ‫- ممنون.
‫توی یه موزه‌ی جدید در ‫جزیزه‌ی ایلیسه.
‫بریم بترکونیم و فلنگ رو ببندیم!
‫نه نمی‌شه بریم بترکونیم و ‫بدزدیمش بی.
‫آدما میفتن دنبالمون.
‫یه راه بی‌ سر و صدا می‌خوایم.
‫اون چطوره؟
‫نه، چی؟ بیخیال پسر.
‫می‌تونه دزدکی وارد ‫یکی از درهای کوچیکشون بشه
‫کلید رو برداره، یه نوشته بذاره ‫که یکی طلبتون و بزنه به چاک.
‫- عالیه. ‫- چی؟
‫نه، فکر بدیه.
‫من با گنده‌بک موافقم.
‫همتون واقعی هستید ولی...
‫- یه لحظه. ‫- میراژ.
‫می‌دونم، می‌دونم، آروم باشید. ‫بذارید یه صحبت ریزی با رفیقم بکنم.
‫منو با این پیرپاتال‌ها تنها نذار داداش. ‫ما تیم خوبی می‌شیم.
‫داریم وقتمون رو تلف می‌کنیم.
‫ببین، من واسه چندتا ربات فضایی ‫از موزه دزدی نمی‌کنم.
‫بخاطر رفاقتمون چی؟
‫یا، یا، یا...
‫بخاطر پول چی؟
‫تو کمکمون کن کلید رو پیدا کنیم ‫تا ما هم خوشحال بشیم...
‫بهت برنخوره. ‫محله‌ و همه چیزش رو دوست دارم.
‫بعد اجازه می‌دم که من رو بفروشی.
‫لامبورگینی؟
‫فراری؟
‫ایندی؟
‫ببین، تو پولت رو می‌گیری ‫و منم جدا میشم.
‫پس فقط باید برم داخل و بیام بیرون؟
‫فقط همین. ‫بقیه‌ش با ما.
‫به جان خودم. ‫بمیرم اگه دروغ بگم.
‫عجب! وقتی بلند می‌گم خیلی احساسی میشه.
‫این گنده‌بک چی؟ ‫آپتیمال یا هر چی که هست.
‫اونش با من.
‫ردیفه؟
‫مخش رو زدم! ‫پایه‌ست عزیزم! یوهو!
‫پس شماها ربات‌هایی هستین ‫که تبدیل به ماشین میشین
‫با وجود اینکه از فضا اومدین.
‫ولی حالا کلیدی هست که ‫دروازه‌‌ای به خونه‌تون باز می‌کنه؟
‫و این رو می‌دونید چون یه ‫نور علامت‌دهنده توی آسمونه
‫که من چون انسان نمی‌تونم ببینم.
‫- یه جوری میگی انگار عجیبه. ‫- به شدت عجیبه.
‫می‌دونی چی عجیبه؟ مارکی مارک ‫داره از گروه فرانکی بانچ میره.
‫- شنیدم می‌خواد بره بازیگری. عجیبه؟ ‫- چی؟
‫- آخه... ‫- عجب دنیای شده!
‫بیخیال داداش.
‫فقط می‌خوام این پول رو بگیرم
‫و رئیس عصبانیت رو قبل اینکه از ‫کوره در بره بفرستم از زمین بره.
‫به خودت نگیر.
‫دلش برای خونه‌ش تنگ شده.
‫و به نظرم خودش رو بخاطر اینکه ‫ما اینجا گیر افتادیم مقصر می‌دونه.
‫قرار نبود زیاد زمین بمونیم، می‌دونی
‫فقط یه جایی که دور هم جمع بشیم ‫و ملحق به جنگ در خونه بشیم.
‫پرایم فکر می‌کنه تقصیر خودشه ‫که ما اینجا سرگردونیم
‫انگار می‌خواد همه چیز رو خودش ‫درست کنه.
خیلی‌خب تیم آماده باشید. نگهبانی جلومونه.
‫عالیه!
‫چه حالی بده پسر.
‫نه، نه، نه، داداش. ‫باید تغییر شکل بدی.
‫باید تبدیل به بالگرد، قایق موتوری ‫یا چیزی بشی.
‫یه چیز خیلی بهتر از اینا دارم.
‫تصمیم خوبی بود.
از این نقشه خوشم نمیاد.
‫آره، همه می‌دونن که میراژ آدم پرحرفیه.
‫حداقلش میراژ یکی از ماست.
‫نباید به انسان‌ها اعتماد کنیم.
‫اونا دوستای من‌اند.
‫می‌دونم یکیشون با تو خوب بوده بی
‫ولی این دنیای ما نیست.
‫انسان‌ها همیشه از دارایی‌هاشون ‫محافظت می‌کنن.
‫فقط می‌‌تونیم به گونه‌ی خودمون اعتماد کنیم.
‫تو نمی‌تونی حقیقت رو قبول کنی.
‫دیگه نمی‌خوام به اون سینمای اتومبیل‌رو بری.
‫نایت‌برد. ‫جزیره رو بگرد.
‫بالأخره شکارمون داره به پایان می‌رسه.
‫آهای!
‫لعنتی!
‫
‫- هی حالت خوبه؟ ‫- برو عقب!
‫- حالت خوبه؟ ‫- برو عقب! برو عقب! برو عقب!
‫فکر می‌کردم کسی اینجا نیست.
‫خودشه.
‫کی هستی؟ ها؟
‫من...
‫مستخدمم.
‫حراست!
‫نه، نه، نه! لازم نیست این کار رو بکنی! ‫اونطوری که فکر می‌کنی نیست!
‫به نظر میاد که می‌خوای ‫اموال موزه رو بدزدی.
‫خیلی‌خب، یه خورده شبیه ‫چیزیه که به نظر میاد.
‫اوه لعنتی.
‫هی، هی! اصلا مال تو نیست!
‫- نه، نه، نه! ‫- وایستا!...
‫هی! هی! آروم باش!‌ ‫بذار توضیح بدم.
‫مال...
‫این...
‫ربات‌های گنده‌ از فضاست.
‫واقعا؟
‫ببین، من اونو لازم دارم.
‫لعنتی!
‫- لعنتی! ‫- هی!
‫هی! هی! اینجا چه خبره؟ تکون نخورید.
‫پسر دقیقا به موقع اومدی!
‫کلید.
‫- داشتی راستش رو می‌گفتی. ‫- آره.
‫ولی اونا با من نیستن.
‫گوشت رو از استخونشون جدا کنید ‫و کلید رو برام بیارید.
‫مال خودت.
‫بچه‌ها، مهمون داریم!
‫آتوبات‌ها، از کلید محافظت کنید!
‫بگیرش!
‫خیلی سریع نیستی!
‫اوه حالا پرواز می‌کنن؟ ‫این‌ها دیگه کی‌اند؟
‫امکان نداره!
‫از این نگاه سر در گم وقتی یک ‫ضعیف قدرت بالاتر از خودش رو می‌بینه لذت می‌برم.
‫این لعنتی‌ها دیگه چی‌اند؟
‫حالت خوبه؟
‫- هی! دنبالم نیا! ‫- من دنبالت نمیام!
‫فقط دارم باهات از یه مسیر ‫فرار می‌کنم!
‫
‫فرار کن!
‫برو، برو!
‫فرار کن!
‫برو، برو، برو!
‫مراقب باش!
‫ممنون.
‫اسکورج، کلید در تیر رأس منه.
‫پرایم، فکر نکنم بتونیم جلوی اینا رو بگیریم...
‫وای نه!
‫وای خدا! منو بذار زمین!
‫وای خیلی ترسناک بود.
‫اوه خوبه، هنوز زنده‌ای.
‫کلید رو بگیرید!
‫نوا، از اینجا برو!
‫ولم کن! از عنکبوت متنفرم!
‫- برو، برو، برو! ‫- نمیر!‌ نمیر!‌ نمیر!
‫برو!‌ از اینجا برو!
‫به این زودی تشریف می‌برید؟
‫مراقب باش!
‫کلید!
‫بازی دیگه بسه. ‫خودم می‌گیرمش.
‫نه تا وقتی من هستم.
‫نترسید انسان‌ها.
‫همه‌ی اینا زودی تموم میشه.
‫بعد تو خودت رو پرایم صدا می‌زنی؟! ‫(از نظر مقام به معنی اوله)
‫پرایموس اگه بود خجالت زده میشد.
‫خسته شدم از این بازی‌های کوچولو ‫که سر راهم قرار می‌گیرن.
‫بی!
‫کاپیتان من! کاپیتان من!
‫نه!
‫بی.
‫حالا یه پرایم به کلکسیونم اضافه می‌کنم.
‫مکسیمال‌ها.
‫خوبه. ‫شاید یه مبارزه‌ی واقعی بتونیم داشته باشیم.
‫نه، چیزی که می‌‌‌خواستیم به دست آوردیم.
‫نه.
‫امکان نداره.
‫باید الان بریم. ‫با من بیاین.
‫تقصیر منه. ‫باید من رو می‌کشت.
‫بهتون تسلیت می‌گم.
‫بهت برنخوره بانو. ‫ولی میشه دوباره بگی کی هستی؟
‫اسم من ایرریزوره.
‫یه مکسیمال‌‌ام.
‫جنگجویی هم از گذشته و هم آینده.
‫اوه آره... جور در میاد، آره.
‫در سیاره‌ای که زندگی می‌کردیم ‫وقتی در شُرُف نابودی بود فرار کردیم.
‫دنبال پناهگاه بودیم ‫و در زمین مخفی شدیم.
‫صحیح، پس شما مکسیمال هستی. ‫شماها هم آتوبات.
‫اونایی که بهمون حمله کردن چی بود؟
‫تروروکان‌ها. نوچه‌‌های خدایی گرسنه و تاریک
‫که از تمام دنیاها تغذیه می‌کنه ‫تا از خودش محافظت کنه.
‫یونیکران.
‫یعنی میگی این یونیکران برای زنده موندن ‫سیاره‌ها رو می‌خوره؟
‫بله، و در نوچه‌هاش مثل اسکورج رسوخ کرده
‫که با انرژی تاریک باعث شده ‫شکست ناپذیر بشه
‫کاملا زیر سایه‌ی یونیکران زندگی می‌‌کنه.
‫با قدرتش روح اسکورج رو تسخیر کرده.
‫بیدار شید ارباب تاریکی من.
‫برخیز
از گرسنگی دارم می‌میرم.
‫چی پیدا کردی؟
‫رستگاری.
‫کهکشان بار دیگر مال شما خواهد شد ‫تا هر چه خواستید میل کنید ارباب من.
‫باید خودم کلید رو می‌گرفتم.
‫باید راهی جز اعتماد به ‫انسان‌ها پیدا می‌کردم.
‫هی وایستا، منو مقصر می‌دونی؟
‫اونم بعد اینکه اصلا چیزی ‫از این هیولای سیاره‌خور چیزی نگفتی؟
‫بخاطر تو یونیکران از کلید استفاده می‌کنه
‫تا تمام سیاره‌های جهان رو ببلعه.
‫از جمله‌ خونه‌ی خودم.
‫اون کلید رو نداره. ‫حداقلش همش رو نداره.
‫ای احمق!
‫- این فقط نصف کلیده. ‫- خواهش می‌کنم!
‫مکسیمال‌ها... حتما نصفش کردن.
‫همش بهانه!
‫کلید رو کامل کن وگرنه با خودت میگی ای کاش
‫با باقی سیاره‌ت از بین می‌رفتی.
‫ما برای محافظت از خطر ‫کلید رو دو قسمت کردیم
‫بعد جداش کردیم و مخفیش کردیم.
‫نمی‌‌دونم نیمه‌ی دیگه کجاست.
‫تا جایی که می‌دونم ‫من آخرین از گونه‌ی خودمون هستم.
‫توی پروئه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫از علامت‌های روی سنگ.
‫فقط در یک جای دیگه از دنیا ثبت شدن.
‫معبد خورشید اینکا در کوزکو.
‫یکی از معبد‌های قدیمی نیم‌کره‌ی غربیه. ‫من... من...
‫به نظرم تصادفی نیست.
‫اگه تو می‌‌تونی رد علامت‌ها رو به پرو بزنی ‫پس تروروکان‌ها هم می‌تونن.
‫باید قبل از اون‌ها به اونجا برسیم.
‫و بعد اسکورج رو می‌کشیم و اون نیمه‌ ‫رو می‌گیریم تا کلید رو کامل کنیم.
‫هی، وایستا، وایستا.
‫می‌خوای اون کلید دیگه رو پیدا کنی
‫و برسونیش به اون یارویی که ‫دهنتون رو سرویس کرد.
‫کلید اَبَرتاب‌پیما تنها راه ما به خونه‌ست.
‫اگه اون یارو دستش به کلید برسه ‫کار زمین تمومه!
‫خانواده‌هامون، همه!
‫من میرم.
‫امکان نداره.
‫بهت برنخوره، ولی سر ‫خونه‌م به کسی که نتونست
‫از خونه‌ی خودش ‫محافظت کنه اعتماد نمی‌کنم.
‫این سیاره‌ی منه. ‫من میرم.
‫تو چی؟
‫- من؟ ‫- اسمت چیه؟
‫النا.
‫ما رو به این معبد می‌بری؟
‫امکانش هست بتونیم ‫جلوی پایان دنیا رو بگیریم.
‫در واقع
‫داری دوتا دنیا رو نجات میدی.
‫آره.
‫هی، تویی سونیک؟
‫چرا بیداری تیلز؟
‫خوابم نمی‌بره.
‫خیلی داغه؟
‫دیگه زیادی داری بازی می‌کنی.
‫یه مجالی به خودت بده تا دستت هم استراحت کنه.
‫می‌خوام شکستس بدم.
‫می‌دونم که شکستش میدی داداش.
‫ما کنار نمی‌کشیم.
‫بیخیال، یکم بخواب، خب؟
‫گوش کن
‫من... یه مدتی نیستم.
‫و نمی‌دونم کی برمی‌گردم.
‫چرا؟
‫ای دهنتُ!
‫- چی شـ... ‫- نه، نه، نه!
‫نه!‌ وایستا خواهشا! ‫خاموش شو! خاموش شو!
‫آخه... بهت گفتم از جات تکون نخوری.
‫- خاموشش کن. ‫- نمی‌تونم، ببخشید.
‫اون رباته؟
‫نه، نه، تو بگیر بخواب.
‫- خاموشش کن، گفتم تکون نخوری. ‫- فکر کنم سیم‌‌ها رو که کشیدی گند زدی به چراغ‌هام.
‫- من چوب بیس‌بال دارم. ‫- هی، آروم بابا، بدش من.
‫- گفت چوب بیس‌بال؟ ‫- الانه که مامان رو بیدار کنی!
‫می‌دونم که رباتی.
‫کریس؟
‫هوی! روم خط انداختی!
‫چیکار می‌‌کنی؟
‫داداش با ای.تی اینطوری رفتار نمی‌کردن.
‫- این چیزه رو می‌شناسی؟ ‫- آره.
‫رفقای کاری هستیم.
‫رفقای کاری؟ تو داخل من بودی.
‫ببین، یادته گفتم باید برم یه کاری انجام بدم؟
‫برای این و گروهشه.
‫می‌‌خوایم جلوی پایان دنیا رو بگیریم.
‫دنیا داره به آخر می‌رسه؟
‫- نه! ‫- شاید، شصت چهله.
‫می‌دونی که نمی‌ذارم ‫همچین اتفاقی بیفته.
‫ولی بخاطر همین باید برم.
‫میرم وسایلم رو جمع کنم.
‫بچه سرسختیه.
‫چی؟ نه هوی، هوی. ‫وایستا، وایستا، تو نباید بیای.
‫- چرا؟ یکی باید هوات رو داشته باشه. ‫- خیلی خطرناکه کریس.
‫و ازت می‌‌خوام همینجا بمونی و ‫مراقب مامان باشی.
‫چون ممکنه برنگردی.
‫هی ربات.
‫من؟ جونم؟
‫هوای داداشم رو داشته باش، خب؟
‫ردیفه کوچولو.
‫نه، جدی ‌می‌گم.
‫اگه آسیبی ببینه ‫میام سراغت.
‫نگران نباش. ‫هوای نوا رو دارم، قول میدم.
‫
‫هوات رو دارم.
‫منم هوات رو دارم.
‫بچه خوش قلبیه.
‫خایه داره این هوا!
‫Music: Golf Daddy ‫Artists: Ca$partuu , feet Klvs He$$u And Karhone
‫ووتنگ اومده، عزیزم!
‫خیر سرت قرار بود تو چشم نباشی.
‫بیخیال پرایم، یکم بخند.
‫ضرر که نداره. ‫بذار دندون‌های پایینت رو ببینیم.
‫خیلی‌خب، با چه جتی قراره به پرو بریم؟
‫یا شایدم هواپیماست؟ ‫هر چی باشه ردیفه.
‫فقط حتما فرست کلَس باشه، خب؟ ‫چون پاهام درازه.
‫خب، اون خودش هواپیماست.
‫نه،‌ نه، نه، نگو که...
‫نگو که قراره با...
‫وای نه.
‫بچه‌ها!‌ من استراتوسفر‌م. ‫ارباب آسمان‌ها!
‫آره، من که تا پرو پیاده میرم.
‫
‫وای خداجون!
‫ببخشید.
‫وقتی استرسی میشم آهنگ می‌خونم. ‫معمولا آرومم می‌کنه.
‫دفعه‌ی اوله سوار هواپیما میشی؟
‫پسر، بار اولیه که دارم از نیویورک خارج میشم.
‫وای خدا جون! وای خدا جون!
‫از محله‌ی برانکسی، ها؟
‫از بروکلینم، خب؟
‫کل روز رو شرق نیویورکم.
‫من بچه بوشوکم.
‫- واقعا؟ ‫- اوهوم.
‫من و بابام قبلا... می‌رفتیم به یه ‫پیتزایی آخر خیابون کنکربوکر و گرین.
‫پیتزایی تونی؟ بنازم!
‫از بابات برام بگو.
‫چه جور آدمیه؟
‫چهل سال راننده تاکسی بود
‫زرنگ‌ترین آدمی که به عمرت می‌شد ببینی.
‫راجع به هر چیزی باهات صحبت می‌کرد.
‫تاریخ، علم، کریکت.
‫کریکت؟
‫و اصلا دانشگاه هم نرفته بود.
‫همیشه می‌گفت
‫«اگه چشم و گوشت رو باز کنی
‫زندگی هر چیزی رو که بخوای بدونی ‫ بهت نشون میده.»
‫بخاطر همین قبول کردی بیای.
‫با خودم گفتم اگه جایی ببینه ‫که دخترش همچین کار عجیبی انجام داده
‫مطمئنا سربلندش می‌کنم.
‫واقعا فکر می‌کنی این کلید توی پروئه؟
‫به گمونم.
‫مدارک با هم جور در میاد.
‫اگه جور در میاد ‫و دستمون بهش برسه
‫باید نابودش کنیم.
‫چی؟
‫تا دوتاش نباشه نمی‌تونن ‫به هم وصلش کنن.
‫کلیدی نباشه، یونیکرانی هم نیست، ‫زمین هم خورده نمیشه.
‫آره ولی اونا هم نمی‌تونن برن خونه‌شون.
‫باید به فکر خودمون باشیم.
‫ببین، تو فقط پیداش کن.
بقیه‌ش با من.
‫به نظرت القای انرجان می‌‌تونه برشگردونه؟
‫شاید.
‫اگه بتونیم برشگردونیم به سایبرتران.
‫نباید خودمون رو اینقدر از خونه دور می‌کردم.
اپلیکیشن اندروید سینمافریک پیشنهاد ویژه ما برای کاربران اندرویدی دانلود و پخش آنلاین رایگان با زیرنویس فارسی چسبیده قابل نصب بر روی تلویزیون های اندرویدی, دانلود از سایت www.cinemafreak.net
‫وای! ویل‌جک باید ‫فرمون هیدرولیکش رو درست کنه.
‫ببخشید دیر کردم.
‫من لحظاتی آهنگین
‫بین یک پروانه‌ای ساکت و کرمی آرام رو داشتم.
‫چه آرامشی داشت!
‫- هی، هی، هی داداش، بچه کجایی؟ ‫- سایبرتران.
‫- این لهجه رو از کجا یاد گرفتی؟ ‫- لهجه؟ کدوم لهجه؟
‫می‌گیری چی می‌گم دیگه؟ ‫باحاله.
‫می‌خواستم بگم... داداش، بچه کجایی؟
‫ما توی پروئیم و فکر نمی‌کردم تو ‫هم اسپانیایی صحبت کنی.
‫چون ‌که... می‌دونی؟
‫یکم نژادپرستانه‌ست رفیق.
‫من که نمی‌خوام...
‫بگذریم... مأموریت. ‫دنبالم بیاین.
‫ولی اینکه رباته، خب...
کجاش نژاد‌پرستانه‌ست؟
‫خیلی‌خب بچه‌ها، اینجا رو باشید.
‫مختصاتی که به من دادین ‫با یه کلیسای قدیمی هم‌خوانی داشت.
‫نگاه کنید.
‫اون کلیسای سانتا دامینگوئه. ‫اسپانیایی‌ها روی یه معبد اینکایی ساختنش.
‫درسته، نزدیکای محوطه‌ش یکم انرژی دریافت کردم
‫به نظرم کلید یه جاهایی همون نزدیکی‌هاست.
‫ولی شاید یه مشکلاتی ‫برای رسیدن به اونجا داشته باشیم.
‫جشن اینتی رایمی.
‫جشنی که براش کل شهر رو تعطیل می‌کنن.
‫- به نظرم باید شبانه مأموریت رو انجام بدیم. ‫- نه.
‫اسکورج ممکنه همین الانش هم اینجا باشه.
‫باید قبل اون نیمه‌ی دیگه رو به دست بیاریم.
‫من و النا انجامش میدیم.
‫شما دوتا بلوکه رو هم نمی‌تونید رد کنید.
‫دور کلیسا مأمور امنیتیه. ‫اصلا نمی‌تونید رد بشید.
‫پس مجبوریم یکم هم ‫به شیوه‌ی شما انجامش بدیم.
‫قایم می‌شیم.
‫خودمون رو قاتی نمایش می‌کنیم.
‫فکر بدی نیست.
‫ما هم حواسمون رو به تروروکان‌ها جمع می‌کنیم.
‫اولین علامت دردسری که ببینیم ‫وارد میشیم...
‫هی، نوا، سریع فکر کن.
‫و اگه کمک لازم داشتی، فریاد بزن.
‫من توی موقعیتم.
‫خیلی‌خب، اینجا امنه.
‫نوا، النا، وقت رفتنه.
قاتی جمعیت بشید. ‫عادی رفتار کنید.
‫اتوبات‌ها حتما دارن از حیوون‌های خونگی ‫جدیدشون استفاده می‌‌کنن تا به معبد برسن.
‫عالیه.
‫دارن به جای ما کار رو انجام میدن.
‫برید بگیریدشون
‫کلید باید یه جایی همین‌جاها باشه.
‫آره.
‫این سنگ قبر مال قرن هفدمه.
‫چیزی که دنبالشیم خیلی خیلی ‫قدیمی‌‌تره.
‫- چیه؟ ‫- همون علامت ایرریزور رو داره.
‫ولی درست قرار نگرفته.
‫وایستا، می‌بینی؟
‫فکر کنم یه چیزی زیرشه.
‫یکی دیگه‌ هست.
‫آره.
‫حالا چی؟
‫فکر می‌کردم که...
‫از این کصکلک‌بازیای ایندیانا جونزه.
‫مطمئنی؟
‫نه.
‫اثری از اسکورج نیست؟
‫نه، امن امنه.
‫آره.
‫فقط یه گروهی اینجا هستن.
‫حواست به کارت باشه میراژ.
‫پرایم، یاد بگیر آروم باشی داداش.
‫
‫می‌دونی، فکر کنم اولین آدمایی هستیم ‫که طی پونصد سال گذشته وارد اینجا شدیم.
‫هی سونیک، مُردی دیگه؟
‫نه.
‫وایستا، الان منو سونیک صدا زدی؟
‫فکر کنم معبد همینه.
‫دنبال چی می‌گردیم؟
‫علامت‌های روی معبد رو می‌بینی؟
‫با اونایی که توی محوطه بود یکیه.
‫به نظرم این بالاست.
‫به نظرم چیزی رو که دنبالش بودیم پیدا کردیم.
‫همیشه با خودم می‌گفتم که وقتی یه شیء ‫باستانی پیدا میشه چه حسی داره اونجا باشی؟
‫خیلی‌خب، یالا، هل بده.
‫اصلا تو هل میدی؟
‫آره، دارم هل میدم.
‫- وایستا چی؟ ‫- بذار فکر کنم.
‫نه، نه، کجاست؟
‫گاهی اوقات یه دکمه‌ی الکی ملکی هست.
‫نگاه کن.
‫فکر کنم یه چیزی پیدا کردم. ‫علامت‌ها رو میبینی؟
‫علامت‌های عین این رو دیدم... ‫مجسمه‌ی ایرریزور توی موزه.
‫جدیده.
‫روی کلید اَبَرتاب‌پیما نیست.
‫دوتائه.
‫میراژ؟
‫- بیا بریم. ‫- یه لحظه وایستا.
‫فرار کن!
‫برو، برو، برو!
‫میراژ! مشکلی پیش اومده!
‫یکی از اون چیزا این پایینه! شماها کجایید؟
‫صبر کن! تو راهم!
‫آتوبات‌ها حرکت کردن!
‫حتما کلید رو پیدا کردن.
‫زودباش!
‫ایرریزور انسان‌ها کجان؟
‫زیر زمین‌اند، مستقیم به سمت جنگل می‌رن.
‫وای پسر، افتادن دنبالمون!
‫- یه کاری بکن! ‫- میگی چی‌کار کنم؟
‫این همه وقت تو تفنگ داشتی؟
‫پرایم چه غلطی داری می‌‌کنی؟
‫کلید اسکورج رو می‌گیرم
‫و سرش رو قطع می‌کنم.
‫بچه‌ها! یه کمکی بکنید بد نیست!
‫کسی نیروی کمکی خواست؟
‫- ترمز کن! ترمز کن! ‫- چی؟
‫ترمز بگیر!
‫آره!
‫این بخاطر بیه!
‫بیا اینجا.
‫وایستا!
‫عاشق این شور و حرارتم پرایم.
‫ولی در این نقطه از خاک قراره بمیری.
‫جایی بهتر از اینجا برای دفن کردنت سراغ ندارم.
‫کارت رو تموم می‌کنم اسکورج.
‫این یه قوله.
‫دارن فرار می‌کنن.
‫این دفعه نه.
‫صدای آب می‌شنوم.
‫کجاییم؟
‫صدای چی بود؟
‫کی هستید؟
‫و چرا دنبال کلید هستید؟
‫هی، بوزینه‌ی احمق! ‫نزدیک دوستام نشو!
‫میراژ؟ نگران نباش. داداش‌هات از پسش برمیان.
‫خطر عجیب و غریب! ‫خطر عجیب و غریب!
‫هی، هی، هی!
‫خیلی هم سریــ....
‫
‫هی! بیا اینجا، پیشی پیشی!.
‫برید عقب!
‫دوباره درخواست نمی‌کنم.
‫نه! همتون، وایستید!
‫- ایرریزور. ‫- پرایمال.
‫فکر می‌کردم گمشدید، همتون.
‫بقیه....
‫فقط من موندم.
‫پرایم، این‌ها دوستان مکسیمالی من هستن.
‫راینوکس.
‫چیتار.
‫ببخشید که ترسوندمت داداش.
‫ترس؟ نه بابا.
‫نترسیدم.
‫این فقط روغن موتوره.
‫و رهبر ما، آپتیموس پرایمال.
‫آپتیموس پرایمال.
‫از روی تو اسمم رو برداشتن. ‫جنگجوی افسانه‌ای سایبرتران.
‫باعث افتخاره.
‫ایرریزور، خوشحالم می‌بینمت دوست قدیمی.
‫ولی آوردن بقیه جزو نقشه‌مون نبود.
‫انگاری خبر‌های خوبی با خودت نداری.
‫اسکورج به زمین اومده.
‫پیدامون کرده.
‫و نصف کلید رو داره.
‫باید قبل از اون نصفه‌ی دیگه رو پیدا کنیم.
‫ولی توی غار نبود.
‫بود ولی خیلی وقت پیش برای محافظت ‫جابه‌جاش کردیم.
‫الان کجاست؟
‫با من بیاین.
‫خیلی خوب به نظر نمیاد.
‫وقتی اسکورج بهت دست بزنه ‫یه علامتی می‌ذاره.
‫ولی خوب میشم.
‫هی، اون موقع ‫منو سونیک صدا زدی.
‫آره، داداش کوچولوت یه چیزی داره
‫راجع به استفاده از اسم واقعی ‫پشت بیسیم برای همین...
‫- وایستا با کریس صحبت کردی؟ ‫- اوهوم.
‫این رو بهم دادم که مراقبت باشم
‫تا مطمئن بشه سر قولم هستم.
‫بفرما.
‫دفعه بعدی برچسب هشدار بهش بزن.
‫نه ولش کن، مال خودت.
‫فکر کنم به من بیشتر میاد.
‫فقط ازم نپرس از کدوم قسمت بدنمه.
‫خب شما کی هستید؟
‫ما مکسیمال‌ گونه‌ای پیشرفته هستیم
‫که واقف به گسترش حیات ‫در کل دنیا هستیم.
‫از کلید اَبَرتاب‌پیما برای بازدید ‫از دنیاهای نورَسته استفاده می‌کنیم.
‫خطوط نازکا، ‫معبد تیکال...
‫کار شما بوده، نه؟
‫کار ما نیست.
‫نمی‌تونیم اعتبار نبوغ انسان‌ها رو ‫به اسم خودمون ثبت کنیم.
‫ولی شما کلید رو داشتید. ‫چرا توی این دنیا موندید؟
‫وقتی یونیکران دنیای ما رو از بین برد
‫قسم خوردیم به هر بهایی که شده ‫واقف به حفظ حیات بشیم.
‫و زمین هم پناهگاه ایمنی بوده.
‫این آماروئه.
‫خودش و خانواده‌ش آخرین ‫نوادگان قبیله‌ش هستند که
‫صد‌ها سال از ما محافظت کردن.
‫وقتی رسیدیم دنیاشون رو با ما سهیم شدن.
‫و با هم از مردمش و رازمون محافظت کردیم
شما با انسان‌ها متحد شدید.
‫بله.
‫اگه این کلید رو به ما بدی
‫فردا نور رو روشن می‌کنم ‫و اسکورج رو سمت خودمون میارم.
‫مکسیمال‌‌ها همین الانش هم یه بار ‫خونه‌شون رو برای حفاظت از دنیا از دست دادن.
‫ریسک از دست دادن یه خونه‌ی دیگه رو نمی‌کنم.
‫چون رهبری می‌دونم متوجه میشی.
‫اون آپتیموس پرایمی که فکر می‌کردم نیست.
‫خب، خیلی چیزا از دست داده.
‫اگه کلید دست افراد ناخلف بیفته ‫افراد بیشتری از بین میرن.
‫اگه فرصت دیگه‌ای برای نجات خونه‌مون داشتی
‫طور دیگه‌ای رفتار می‌کردی؟
‫آپتیموس بیا. ‫می‌‌خوام چیزی رو نشونت بدم.
‫دوستت اینجا به آرامش میرسه.
‫این انرجان خامه.
‫کل این دره ازش پره.
‫می‌تونه بی رو به زندگی برگردونه؟
‫متأسفم ولی در همچین حالتی فایده‌ای نداره.
‫قدرت بزرگی برای روشن کردنش لازمه.
‫بزرگتر از هر چیزی که اینجا داریم.
‫می‌بینم که تعجب کردی که کلید ‫رو بهشون سپردیم.
‫بله همین‌طوره.
‫من خیلی وقته که بینشون هستم.
‫فراتر از اون چیزی هستن که به چشم می‌بینی.
‫ارزش دارن نجاتشون بدیم.
‫
‫اگه نابودش نکنیم چی؟
‫شاید یه راهی برای نجات هر دو سیاره‌ باشه.
‫النا، من اشتباهات زیادی توی زندگیم کردم.
‫این فرق داره.
‫نباید توی این یکی شکست بخورم.
‫نباید خانواده‌ام رو ناامید کنم.
‫تو هم دقیقا مثل اونی، می‌دونستی؟
‫کی؟
‫آپتیموس.
‫جدی می‌گم.
‫- اونم همین حس رو داره. ‫- چه حسی؟
‫انگار که بار عظیمی از دنیا روی دوششه.
‫تو فکر می‌‌کنی مثل یه ژنراله که ‫داد می‌زنه و دستور می‌ده
‫ولی وقتی نگاهش می‌کنم
‫تنها چیزی که می‌بینم یه برادر بزرگه ‫که می‌خواد از خانواده‌ش محافظت کنه.
باماب
‫حالت خوبه؟
‫ایرریزور؟
‫می‌تونم اسکورج رو حس کنم!
‫اون... توی ذهنمه.
‫فرار کن النا!
‫نه!
‫ایرریزور.
‫پیدامون کردن.
‫همگی در موقعیت تدافعی!
‫نوا، از کلید محافظت کن.
‫النا رو ببر و یه جای امن ‫برای مخفش شدن پیدا کن.
‫باید از انسان‌ها محافظت کنیم.
‫دلتون برام تنگ شده؟
‫نوا، النا، از اینجا برید!
‫باید نابودش کنیم.
‫نوا!
‫نه!
‫نابودش نکن.
‫می‌دونم می‌‌خوای از مردمت محافظت کنی
‫ولی اگه اون کلید رو نابود کنی
‫دیگه‌ خونه‌ای برامون نمی‌مونه.
‫مجبور نیستیم تصمیم بگیریم.
‫خواهش می‌کنم نوا.
‫النا!
‫برو!
‫النا!
‫وایستا، وایستا، مگه تو رو نکشتم؟
‫نه!
‫من مکسیمالی هستم که قراره ‫قلبت رو ازت بیرون بکشه.
‫ببینیم و تعریف کنیم.
‫بکششون!
‫ایرریزور، نه!
‫دیگه نمی‌تونم...
‫جلوش رو بگیرم.
‫باهاش بجنگ ایرریزور.
‫به هر بهایی که شده... ‫از قسمی که خوردیم یادت نره، پرایمال.
‫- نمی‌تونم جلوش رو بگیرم! ‫- ایرریزور نه!
‫پرایمال!
‫اشکالی نداره.
‫منو بکش.
‫پرایمال.
‫به هر بهایی که شده.
‫النا! النا منو ببین.
‫حالت خوبه؟
‫اسکورج کلید رو گرفت.
‫برخیز یونیکران اعظم. ‫زمان شما فرا رسیده.
‫متأسفم نوا.
‫تو به فکر خودت بودی.
‫نمی‌تونم سر این قضیه ازت عصبانی باشم.
‫در دنیای من همه بر این باورن که جنگ با ‫تاریکی ادامه داره مگر اینکه متحد باشیم.
‫از این یادم رفته بود.
‫تو برای خودت جنگیدی و من هم برای خودم
‫در حالی که باید با تاریکی ‫در کنار هم می‌جنگیدیم.
‫خب من هنوز مبارزه‌م تموم نشده.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، جمع بشید!
‫بیاین جلو.
‫باید یه راهی باشه که جلوی ‫این یارو رو بگیریم.
‫دیگه دیر شده. ‫کلید اَبرتاب‌پیما همین الانش هم فعال شده.
‫بیشتر از اَبَرنواختر انرژی داره.
‫هر مداخله‌ای باعث میشه ‫مثل بمب منفجر بشه.
‫تنها راهی که میشه ‫جلوی این روند رو گرفت
‫یه کد دسترسیه که خیلی وقت پیش ‫به عنوان ضامن نصب شده.
‫خیلی‌خب، کدش چیه؟
‫کد همراه با کلید به دو قسمت شد.
‫متأسفانه نیمه‌ی دوم با ایریزور از بین رفت.
‫نه، وایستا، وایستا، من دارمش.
اون نیمه‌ای ایرریزور مخفی کرده بود...
‫روش علامت‌هایی داشت مثل همون‌هایی ‫که توی غار که مخفی کردین بود
‫کنار هم باید کد دسترسی رو کامل کنن.
‫
‫پس حالا شانسی داریم، نه؟
‫یه شانس کوچیک.
‫همین برامون کافیه
‫اگه میشه راه رو نشونمون بده پرایمال.
‫خیلی‌خب، باید سریع راه بیفتیم.
‫قبل باز شدن دروازه ‫یه دریچه‌ی کوچیک ایجاد میشه
‫که به قدری برزگ هست که یونیکران وارد بشه.
‫دور پل چندین تونل هست.
‫برای مکسیمال‌ها خیلی کوچیکه ولی...
‫برای انسان‌ها نه.
‫اگه نوا و النا به آنتن مرکزی برسن
‫می‌تونن از کد برای خاموش کردنش استفاده کنن
‫کلید اَبَرتاب‌پیما رو بردارن...
‫و دروازه رو قبل از اینکه یونیکران ‫وارد اتمسفر بشه ببندن.
‫ولی اسکورج حواسش به تمام ‫حرکات ما هست.
‫هر کاری می‌کنه که نذاره ‫کلید دست ما برسه.
‫پس جنگ رو به سمت اسکورج می‌بریم.
‫آتوبات‌ها و مکسیمال‌ها
‫با هم به پل حمله می‌کنن
‫و اسکورج رو به میدون نبرد می‌کشونن
‫من و النا هم تا اون موقع ‫از راه پشتی دزدکی وارد میشیم.
‫انگاری قراره همه‌مون بمیریم.
‫اگه قرار باشه بمیریم ‫در کنار هم می‌میریم.
‫این دنیا از آن شماست ارباب.
‫اسکورج.
‫برگشتن.
‫پرایم.
‫از کلید محافظت کنید. ‫نذارید به پل برسن.
‫مکسیمال‌ها!
‫آتوبات‌ها!
‫راه بیفتید!
‫راینوکس، چیتار، با تمام قدرت!
‫حداقلش سرباز‌های پیاده توی تله افتادن.
‫آره، ولی اسکورج نه. ‫داره از کلید محافظت می‌کنه.
‫خیلی‌خب. این مسیر باید به پایین ‫صفحه‌ی کنترل کلید اَبَرتاب‌پیما برسه.
‫- کلید رو بردارید و بزنید به چاک. ‫- تو قراره چی‌کار کنی؟
‫می‌خوام حواس اسکورج رو پرت کنم.
‫نه، تنهایی از پس اسکورج برنمیای.
‫آروم باش، من میراژم، یادت رفته؟
‫هی.
‫یک، دو، سه!
‫بوم! بگیر که اومد! بوم!
‫باید عجله کنیم.
‫پناه بگیر.
‫یکی یه مبارزه‌ی واقعی بهم بده!
‫این همون مبارزه‌ای هست که می‌خوای؟ ‫اینم از این.
‫مال من بود.
‫نه!
‫اشتباه زدی!
‫نوا، برو سمت کلید.
‫میراژ!
‫اینجا چی داریم؟
‫النا، برو!
‫شجاعی ولی چه فایده؟
‫هی! به داداشم کاری نداشته باش!
‫میراژ.
‫کسی این سیاره‌ی رقت انگیز رو یادش نمی‌مونه.
‫و کسی هم تو رو یادش نمی‌مونه.
‫میراژ، چی‌کار می‌کنی؟
‫سر قولم می‌مونم.
‫میراژ نه! یالا باید بلند شی!
‫اشکای نداره نوا.
‫هوا... هوات رو دارم.
منم ‫هوات رو دارم.
‫میراژ!
‫میراژ؟
‫میراژ.
‫اون انسان دیگه رو بکش.
‫یونکیران.
‫شجاعانه جنگیدید.
‫ولی این دنیا از این به بعد مال منه.
‫دیگه خیلی دیره.
‫هی!
‫هی!‌ نگاه کن!
‫هی، ناکلز.
‫هستی؟ تمام.
‫هی سونیک.
‫- کریس! ‫- نوا؟
‫چی شده؟
‫میراژ کجاست؟
‫اون... مرده.
‫مرده؟
‫نه.
‫متأسفم کریس.
‫این جنگ رو نمی‌تونم برنده بشم.
‫ولی تو شکست نمی‌خوری، نه؟
‫کاش حقیقت داشت
‫ولی نمی‌تونم.
‫چرا می‌تونی.
‫نه.
‫نه داداش من مثل تو نیستم.
‫من از مریضیم متنفرم.
‫هر وقت که کم میارم
‫همیشه کنارمی و میگی که ادامه بدم.
‫ولی الان نوبت منه
‫ادامه بده نوا.
‫تو فکر می‌کنی کسی نیستی ‫ولی تو قوی‌ترین پسری هستی که می‌شناسم.
‫چقدر شماها نازید.
‫میراژ؟
‫تو زنده‌ای!
‫آره ولی... باید فرمون رو بدم دست تو.
‫از پسش برمیای.
‫چون تو داداشمی.
‫نوا دیاز از نیویورک محله‌ی بروکلین ‫خیابون ویلسون آپارتمان 2 سی.
‫پشت بیسیم نباید اسم واقعی رو بگی.
‫بیخیال.
‫بذار بدونن کی هستی.
‫هی اسکورج!
‫منو یادته؟
‫فکر کردی تنهایی می‌تونی ‫منو شکست بدی؟
‫تنها نیست.
‫دیگه هیچ‌وقت از بروکلین نمیرم.
‫اوه! انرجان.
‫پرایم!
‫نوا!
‫دیگه واقعا از دست شما آدم‌ها خسته شدم.
‫Music: Mama Said Knock You Out ‫Artist: LL Cool J
‫بی!
‫باز دوباره تو؟ ‫باید مرده می‌موندی!
‫اومدم که دهنتون رو سرویس کنم.
‫خوشحالم که برگشتی.
‫همگی از پل محافظت کنید!
‫النا، خاموشش کن!
‫باید پوشش بدیم!
‫ما راه رو باز می‌کنیم.
‫حالا شد یه چیزی.
‫کد دسترسی رو وارد می‌کنم... ‫مگه چقدر می‌تونه سخت باشه؟
‫لابد شوخیت گرفته.
‫فقط من و تو اسکورج.
‫بیا یه بار و برای همیشه تمومش کنیم.
‫ارباب، نیروی کمکی!
‫خیلی‌خب، از پسش برمیام.
‫برو بی!
‫به دوست کوچولوم سلام کنید!
‫باید عجله کنیم.
‫آخریشه.
‫بمیر، مادر جنــ...
‫عمراً‌ اگه نابودی این دنیا رو ‫به دست یونیکران ببینی.
‫موفق شدی!
‫پرچم بروکلین بالاست!
‫نه!
‫یونیکران پیروز میشه!
‫النا!
‫دیگه کافیه!
‫وقتشه قدرت واقعیه پرایم رو نشونت بدم!
‫این مال دوستمه!
‫صفحه
‫از بین رفت.
‫نمی‌تونم جلوش رو بگیرم.
‫آتوبات‌ها، مکسیمال‌ها
‫به یه جای امن پناه ببرید.
‫خودم کلید رو از بین می‌برم.
‫پرایم! نه!
‫باید راه دیگه‌ای باشه.
‫بی، ازشون محافظت کن.
‫فداکاری تو قسم ما خواهد بود.
‫ممنون دوستان من.
‫بی!
‫نباید تنهاش بذاریم!
‫همه دنبالم بیاین!
‫این کار رو نکن پرایم.
‫هر کاری بخوای برات انجام میدم.
‫پس بمیر.
‫نوا.
‫گرفتمت!
‫ولم کن نوا. ‫خودت رو نجات بده.
‫مگر اینکه متحد باشیم.
‫تخت گاز برو پرایم.
‫آره عزیزم!
‫یونیکران... مرده؟
‫گیر افتاده ولی نمرده.
‫شرارت هیچ‌وقت کامل از بین نمی‌ره.
‫ممکنه برگرده.
‫بذار بیاد.
‫در کنار هم نابودش می‌کنیم
‫یه بار و برای همیشه.
‫من آپتیموس پرایم هستم
‫رهبر آتوبات‌ها
‫ما کلید اَبَرتاب‌پیما رو از دست دادیم
‫و دیگه قادر به رفتن به خونه هم نیستیم.
‫ولی یک متحد در جنگ با ‫نیروهای شرارت به دست آوردیم.
‫نیرو‌هایی این‌قدر قدرتمند
‫که به تنهایی شکست می‌خوردیم
‫ولی در کنار هم شاید شانسی داشته باشیم.
‫من نوا دیاز هستم
‫چی می‌خواین از من بدونید؟
‫من توی محله‌ی بروکلین بزرگ شدم
‫یه داداش کوچولو دارم ‫که سونیک صدام می‌زنه
‫و اگه لازم باشه کمک کنم تا ‫دنیا رو نجات بدم تا کسایی که دوستشون دارم زنده بمونن
‫خب همین کار رو هم می‌کنم.
‫حالتون چطوره جناب؟
‫برای مصاحبه‌ی کاری اومدم.
‫نوا دیاز.
‫بهشون اطلاع می‌دم که اومدید.
‫امروز یک‌شنبه در برنامه‌ی 60 دقیقه
‫نشستم تا با النا والس صحبت کنم.
‫اخیرا یه معبد زیرزمینی با ‫زنجیره‌‌ای از سردابه‌ها پیدا کرده...
‫که مال پنج هزار سال قبل از میلاده.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم بتونم ‫همچین اکتشاف مهمی داشته باشم.
‫دقیقا انگار رؤیام به حقیقت پیوسته.
پرچم بروکلین بالاست!
‫منتظرتون هستن.
‫- ممنون جناب. ‫- آسانسور اون پشته.
‫چرا راجع به نقاط قوتت نمی‌گی؟
‫در مورد تجربه‌ی من با وسایل الکتریکی
‫من واقعا مهارت‌های تیمیم رو هم ارتقا دادم.
‫واقعا؟
‫ببین، می‌خوام باهات روراست باشم.
‫رزومه‌ت یه خورده کمه.
‫آره خب، اخیرا یه شغل بین‌‌المللی داشتم.
‫توی...
‫نه، فکر نکنم اینجا باشه.
‫نه یه قرارداد کوتاه بود.
‫خب، خوبه.
‫چرا راجع بهش نمیگی؟
‫توی آمریکای جنوبی بودم ‫برای همین باید روی زبان اسپانیاییم کار می‌کردم.
‫مامان خیلی سر این قضیه خوشحال بود.
‫می‌گیری چی‌ می‌‌گم؟ ‫می‌دونی که مامان‌ها چطوری‌اند.
‫وقتی اونجا بودم واقعیتش داداش...
‫همش کار، کار، کار... می‌دونی؟
‫حیف شد چون شنیدم خیلی غذاها ‫توی پرو خوبه.
‫وایستا من که چیزی راجع به پرو نگفتم.
‫به پرو رفتی دیگه نه؟
‫- من... ‫- توی کوزکو بودی؟
‫با تو و النا
‫و نمی‌دونم بگم دوست؟
‫چی...
‫قضیه چیه؟
‫خیلی چیزا راجع به تو می‌‌دونیم آقای دیاز.
‫شما کی هستید؟ ‫سی‌.آی.‌ای یا اف.بی.آی...
‫ما یه سازمان دولتی مخفی هستیم.
‫کاملا سرّیه.
‫تخصص ما در مورد خطرات جهانیه.
‫جلوگیری از آسیب به سیاره، ‫از این جور چیزا.
‫ما وسط یه جنگ هستیم
‫و خوشحال میشیم ‫به ما ملحق بشی.
‫تو و کل تیمت.
‫می‌دونی
‫اون گنده‌بک‌ها.
‫روحمم خبر نداره چی داری میگی.
‫جواب خوبیه.
‫خیلی‌خب.
‫به هر حال می‌خوام که بدونی
‫به جای تشکر یک ملت قدردان
‫ما ترتیب خدمات درمانیِ ‫داداشت کریس رو انجام میدیم.
‫همش رو.
‫از الان به بعد تمام‌وقت دسترسی به ‫بهترین دکتر‌های دنیا رو داره.
‫و این دکتر‌ها راجع به تراز حساب بانکی ‫مریضی‌هاشون سوالی نمی‌پرسن.
‫جدی میگی؟
‫تو دنیا رو نجات دادی بچه. ‫این حداقل کاریه که می‌تونیم بکنیم.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫روش کار می‌کنیم.
‫داداشت خوب میشه.
‫
‫راستی کریس هم راست می‌گفت.
‫پشت بیسیم اسم واقعیت رو نگو.
‫یکی مثل تو به دردمون می‌خوره نوا.
‫چرا بهش فکر نمی‌کنی؟
‫جی آی جو؟
«یک سکانس دیگه هنوز مونده :)»
پخش آنلاین از سایت و اپلیکیشن اندروید سینمافریک ..:::Www.CinemaFreak.Net:::..
‫زودباش عزیزم. ‫نشونم بده، نشونم بده.
‫ همین کافیه.
‫این؟
‫هر چی مهارت داشتی و هر ‫چی من تجربه داشتم رو ریختی تو جوب.
‫به نظرم خوب در اومد.
‫فکر کنم بشه اسمش رو گذاشت هنر مدرن
‫و به چندتا خرپول توی سوهو بفروشیشمش.
‫نه، من نمی‌فروشمش.
‫چی؟
‫چرا؟
‫بخاطر اون قضیه‌ی پلیس‌هاست؟
‫نه، بهت گفتم که ‫من نپیچوندمت!
‫داشتم یکی به دو می‌کردم. ‫فکر کردم بلدی این بازی روی!
‫اصلا گیرم که من پیچوندمت ‫هر چند که نپیچوندم
‫جون تو... بذار ببینمت... ‫گیرم که پیچوندمت.
‫به نظرم هم و غمی که من برای
‫گرفتن این ماشین‌ها می‌ذارم ‫ما رو بی‌حساب می‌کنه.
‫قضیه این نیست.
‫این ماشین فرق داره.
‫این ماشین مثل پازلیه که از آشغال درست شده.
‫مطمئنم حتی استارت هم نمی‌خوره.
‫مطمئنی؟
‫هی میراژ.
‫یوهو!
‫آره! داداشیت برگشته!
‫بعد این یارو می‌گفت حتی استارت هم نمی‌خوره!
« ارائــه شـده تـوســط رســانـه بــزرگ سـینما فــریــک » «مـرجع دانلود رایـگان فـیلم و سـریـال بـدون سـانسور» ..:::Www.CinemaFreak.Net:::..